Even stil · donderdag 4 juni 2026

Schuilen bij Gods onwankelbare trouw

Trouw en schuilplaats

2 dagen geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Psalm 36:6, Spreuken 15:33, Jeremia 17:14 en Psalm 91:1-2.

☀ Het ochtendmoment

HEERE, Uw goedertierenheid reikt tot in de hemel, Uw trouw tot de wolken.
Psalm 36:6

Voordat jij vandaag iets gedaan hebt, is Gods goedertierenheid er al. Ze reikt tot in de hemel. Ze hangt boven je huis, boven je werk, boven de mensen die je vandaag zult ontmoeten.

Dat is een goed begin van een donderdag. Niet jouw prestatie zet de toon, maar Zijn trouw. Die trouw is er gisteren geweest, is er vandaag, en zal er morgen zijn.

Misschien stap je vermoeid uit bed. Misschien ligt er een dag voor je waar je tegenop ziet. Een gesprek dat moet, een taak die zwaar weegt, een zorg die je niet kunt afleggen. Til je hoofd even op. Kijk niet eerst naar je agenda, maar naar de hemel die boven je agenda hangt.

Gods trouw reikt tot de wolken. Hij ziet je. Hij gaat mee. Niet omdat jij sterk genoeg bent, maar omdat Hij goedertieren is.

Neem dit beeld mee de deur uit. Wat er ook op je pad komt, er is altijd nog meer hemel boven je dan zorg om je heen. Zijn goedheid is wijder dan jouw zwakheid.

Ga zo de dag in. Met lege handen, maar onder een open hemel.

✦ Het lunchmoment

De vreze des HEEREN is vermaning tot wijsheid, en nederigheid gaat vooraf aan eer.
Spreuken 15:33

Je zit even stil. De ochtend zit erop, de middag wacht. Misschien is er al iets gelukt, misschien voel je vooral wat nog moet.

Spreuken zegt iets opvallends: nederigheid gaat vooraf aan eer. Niet andersom. Niet eerst presteren en dan klein zijn. Eerst klein, dan komt het andere.

Dat is best tegendraads op een werkdag. Want de hele dag wordt er van je gevraagd om sterk te zijn, scherp te zijn, te leveren. En jij doet je best.

Maar de vreze des HEEREN, ontzag voor God, is wat je wijs maakt. Niet je ervaring, niet je harde werken, niet hoe goed je presteert vanmiddag. Het is dat kleine besef: ik werk onder Gods ogen, niet boven mijn collega's uit.

Dat haalt iets weg. De druk om jezelf te bewijzen, de neiging om groter te lijken dan je bent. Je mag mens zijn vanmiddag. Gewoon je werk doen, met ontzag voor de Heere ergens onderin.

Neem die houding mee als je straks weer opstaat van je stoel. Klein voor God, en daardoor vrij tussen mensen.

◐ Het middagmoment

Genees mij, HEERE, en ik zal genezen worden, verlos mij, en ik zal verlost worden, want U bent mijn lofzang.
Jeremia 17:14

Halverwege de dag. Misschien voel je iets schuren. Een gesprek dat niet liep zoals je hoopte. Een fout die je gemaakt hebt. Of gewoon die vermoeidheid die je niet kunt verklaren.

Jeremia bidt geen sterk gebed. Hij bidt een eerlijk gebed. Hij geeft het uit handen. Genees mij, dan zal ik genezen worden. Verlos mij, dan zal ik verlost worden.

Let op de volgorde. Niet: ik probeer het zelf en als het niet lukt kom ik bij U. Maar: zonder U gebeurt er niets. Dat is geen vroom zinnetje. Dat is ontwapenende eerlijkheid.

Wij willen zo graag zelf de regie houden. Ook over ons geestelijk leven. We willen onszelf opknappen voor we voor God verschijnen. Maar Jeremia laat zien dat het andersom werkt. Eerst Zijn werk, dan onze heling.

En dan die laatste regel. Want U bent mijn lofzang. Niet: U krijgt mijn lofzang als U mij geneest. Maar: U bent het al. Midden in de pijn, midden in de vraag, blijft Hij het lied dat onder alles doorklinkt.

Wat is er in jou dat genezing nodig heeft? Niet om op te lossen vandaag. Wel om voor Hem neer te leggen.

☾ Het avondmoment

Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tegen de HEERE: Mijn toevlucht en mijn burcht, mijn God, op Wie ik vertrouw!
Psalm 91:1-2

De dag loopt ten einde. Misschien zit je nu pas voor het eerst echt stil. Vergaderingen, gesprekken, lijstjes, het is allemaal langs je heen getrokken.

David spreekt in deze psalm over overnachten. Niet alleen even schuilen voor een bui, maar de hele nacht doorbrengen in de schaduw van de Almachtige. Daar mag je nu naartoe gaan.

Je hoeft de dag niet zelf op te ruimen. De dingen die goed gingen, mag je dankbaar bij Hem neerleggen. De dingen die schuren, het gesprek dat niet liep, de fout die je maakte, ook die mogen daar liggen. Hij ziet ze al.

Merk op hoe persoonlijk David wordt: mijn toevlucht, mijn burcht, mijn God. Hij maakt het concreet. Probeer dat ook eens. Noem Hem hardop of in stilte: U bent vanavond mijn rust.

De schaduw van de Almachtige is geen donkere plek. Het is de plek waar de hitte van de dag wegvalt, waar je ademhaling weer rustig wordt, waar je niet meer hoeft te presteren.

Ga zo de avond in. Hij waakt, ook als jij straks slaapt. Op Hem mag je vertrouwen.