Even stil · donderdag 18 juni 2026

Gods leiding in onze worsteling

Leiding en genade

Gisteren 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Klaagliederen 3:22, Spreuken 16:1, Jeremia 20:7 en Psalm 4:2.

☀ Het ochtendmoment

Het is de goedertierenheid van de HEERE dat wij niet omgekomen zijn, dat Zijn barmhartigheid niet opgehouden is!
Klaagliederen 3:22

Voordat je vandaag iets gepresteerd hebt, is er al iets gebeurd. God heeft je wakker laten worden. Je ademt. Je hart klopt. Dat is geen vanzelfsprekendheid, dat is goedertierenheid.

Jeremia schreef deze woorden midden in een stad vol puin. Jeruzalem was verwoest, alles wat hij liefhad lag in scherven. En tóch, juist dáár, ontdekt hij: Gods barmhartigheid is niet opgehouden.

Misschien begin je deze donderdag met een hoofd vol zorgen. Werk dat wacht, een gesprek dat je liever uitstelt, vermoeidheid die nog niet weg is. Dat is echt, dat hoef je niet weg te poetsen.

Maar onder die zorgen ligt iets diepers. Iets dat er al was voordat jij je ogen opende. Zijn trouw. Zijn geduld met jou. Zijn beslissing om jou opnieuw een dag te geven.

Je hoeft deze dag niet te beginnen met een prestatie, maar met een ontvangst. Adem in. God heeft je niet vergeten. Hij is je niet moe geworden.

Neem die waarheid mee, de auto in, het kantoor in, het klaslokaal in. Wat er ook komt, Zijn barmhartigheid komt mee. Vandaag opnieuw, en morgen weer.

✦ Het lunchmoment

Het hart van de mens overweegt zijn weg, maar de HEERE bestuurt zijn voetstappen.
Spreuken 16:1

Je hebt vanmorgen je dag uitgestippeld. Een lijstje, een planning, een idee van hoe alles zou lopen. En nu, halverwege, blijkt de werkelijkheid net iets anders.

Een mail die je niet had verwacht. Een gesprek dat langer duurde. Een afspraak die verschoof. Je hart overwoog de weg, maar iemand anders bestuurt de voetstappen.

Dat is geen wanorde. Dat is Spreuken 16.

De Heere laat je plannen maken, dat hoort bij hoe Hij je geschapen heeft. Maar Hij behoudt het recht om je voet net iets anders neer te zetten dan jij had bedacht. Niet om je te dwarsbomen, maar omdat Hij verder kijkt dan jouw ochtendlijstje.

Misschien zit je daar nu mee. Het loopt niet zoals je wilde. Je hebt het gevoel achter de feiten aan te rennen.

Probeer dan even dit: niet vechten tegen de verschuiving, maar erkennen dat er een Hand boven jouw agenda is. Een Hand die het goed met je voorheeft, ook als de route omloopt.

De rest van je middag ligt voor je. Ga er weer in. Maar ga er anders in: niet als regisseur, wel als leerling. Plan gerust verder, maar laat ruimte voor Zijn sturing in de stappen die je zo zet.

◐ Het middagmoment

HEERE, U hebt mij overgehaald en ik heb mij laten overhalen; U bent mij te sterk geweest en hebt overwonnen; ik ben de hele dag tot een belachelijk figuur geworden, ieder van hen bespot mij.
Jeremia 20:7

Dit zijn de woorden van een profeet. Een man van God. En toch klinkt hier verbittering, bijna een verwijt richting de Heere.

Jeremia voelt zich erin geluisd. Hij heeft 'ja' gezegd tegen Gods roeping, en nu zit hij vast. Spot, eenzaamheid, tegenstand. Hij had het zich anders voorgesteld.

Misschien herken je iets. Je hebt geprobeerd trouw te zijn, eerlijk te leven, te geloven dat het goed komt. En het komt niet goed. Niet vandaag. Het is donderdag, halverwege de week, en het schuurt nog steeds op precies dezelfde plek als vorige week.

Wat opvalt is dat Jeremia dit hardop tegen God zegt. Hij loopt niet weg. Hij verzwijgt het niet. Hij gooit zijn klacht voor Gods voeten, ruw en onverbloemd.

God kan dat hebben. Hij heeft Zijn profeet niet gecorrigeerd om de toon. Hij heeft het opgeschreven laten staan, eeuwen door, zodat jij vandaag mag weten: je mag zo komen.

Niet met een net gebed. Met je echte vraag. Met je teleurstelling. Misschien is het middaguur niet de tijd voor antwoorden, maar voor eerlijkheid. En soms is dat het begin van iets nieuws.

☾ Het avondmoment

Als ik roep, verhoor mij, o God van mijn gerechtigheid! In de benauwdheid hebt U ruimte voor mij gemaakt. Wees mij genadig en luister naar mijn gebed.
Psalm 4:2

De dag ligt achter je. Misschien was hij vol, te vol. Misschien zat de benauwdheid in een gesprek dat verkeerd liep, in zorgen die je meedroeg, in een gevoel van te kort schieten.

David bidt deze woorden aan het einde van zijn dag. Hij kijkt terug en ziet iets opmerkelijks: in de benauwdheid heeft God ruimte gemaakt. Niet altijd door de druk weg te nemen, maar door midden in de engte adem te geven.

Kijk eens terug op vandaag. Waar was er, ondanks alles, een moment van ruimte? Een mens die naast je stond. Een onverwacht licht. Een gedachte die je staande hield. Een kleine pauze waarin je weer ademhaalde.

Dat was Hij. Stil aanwezig, zonder dat je het misschien doorhad.

Je hoeft deze avond niet alles op te lossen. Je hoeft niet eens alles te begrijpen wat er vandaag gebeurde. Je mag het, net als David, in een gebed leggen: verhoor mij, wees mij genadig, luister.

Hij luistert. En de God die vandaag ruimte maakte in jouw benauwdheid, doet dat morgen opnieuw. Geef de dag terug aan Hem. Het is genoeg geweest.