Daniël 6

De Uitleg

Daniël is inmiddels een oude man. Hij heeft koningen zien komen en gaan, en nu dient hij koning Darius. Die ziet dat Daniël anders is dan de rest. Hij werkt eerlijk, hij is wijs, en de koning wil hem boven het hele rijk zetten. Dat valt slecht bij de andere bestuurders. Ze zijn jaloers, en ze gaan zoeken naar iets om Daniël aan te pakken. Maar ze vinden niets. Geen leugen, geen omkoping, geen fout. Daniël is gewoon te eerlijk.

Dus bedenken ze een gemene truc. Ze weten dat Daniël drie keer per dag bidt tot zijn God. Ze stappen naar Darius en vleien hem: "Koning, laat een wet uitvaardigen dat iedereen dertig dagen lang alleen tot u mag bidden. Wie het anders doet, gaat in de leeuwenkuil." Darius voelt zich gestreeld en tekent. Een wet van Meden en Perzen kan daarna niet meer worden teruggedraaid.

Daniël hoort het. En wat doet hij? Hij gaat naar huis, naar de bovenzaal, doet de vensters open in de richting van Jeruzalem, en knielt drie keer per dag om te bidden. Precies zoals altijd. Hij verandert niets. Hij verstopt zich niet.

De vijanden betrappen hem natuurlijk meteen en rennen naar de koning. Pas dan beseft Darius dat hij erin geluisd is. De Bijbel zegt dat hij tot zonsondergang probeert Daniël te redden, maar het lukt niet. De wet is de wet. Daniël wordt in de kuil gegooid. De koning roept hem na: "Uw God, die u zo trouw dient, Hij zal u redden."

Die nacht eet de koning niet. Hij kan niet slapen. Bij het eerste licht rent hij naar de kuil en roept met angst in zijn stem of Daniël nog leeft. En vanuit het donker klinkt een stem: "Koning, leef in eeuwigheid. Mijn God heeft Zijn engel gestuurd en de muil van de leeuwen gesloten."

Daniël komt eruit, zonder één schram.

Wat betekent dit?

Dit verhaal gaat niet over een superheld die leeuwen aankan. Het gaat over een man die God niet loslaat, ook niet als het hem zijn leven kan kosten. Daniël had de vensters dicht kunnen doen. Hij had stil kunnen bidden in de kelder. Dertig dagen, dan was het voorbij geweest. Niemand had het geweten.

Maar dan was wel iets anders verloren: zijn band met God zou een geheim worden, iets om te verstoppen. En Daniël weigert dat. Niet omdat hij dapper wil lijken, maar omdat bidden voor hem net zo gewoon is als ademhalen.

En God? God blust de leeuwen niet preventief. Hij laat Daniël wel in de kuil belanden. Maar daar, in het donker, stuurt Hij Zijn engel. Soms haalt God ons niet uit de moeilijkheid weg, maar gaat Hij erin mee.

De Rode Draad

Eeuwen later wordt er weer iemand vastgezet vanwege jaloezie. Ook bij Hem vinden ze geen schuld. Ook bij Hem doet een machthebber een poging om los te komen van het oordeel. Maar Jezus wordt wel in het graf gelegd, en de steen wordt verzegeld, net als de steen op de leeuwenkuil. En in de vroege ochtend gaat die steen weg, en Hij leeft.

Daniël uit de kuil is een klein voorproefje van Pasen. God laat Zijn mensen niet in het donker achter.

Voor Jou

Misschien ken je dat: ergens zijn waar geloven niet normaal is. Op school, in een groepsapp, bij sport. Je hoeft niet hard te roepen dat je christen bent. Maar je hoeft je er ook niet voor te schamen. Daniël deed gewoon wat hij altijd deed, met de ramen open.

En als jij in een moeilijke situatie zit, een soort eigen leeuwenkuil, dan mag je weten: God ziet je daar. Hij belooft niet dat alles meteen oplost. Hij belooft wel dat Hij erbij is.

Praat mee

Waarom denk je dat Daniël gewoon door bleef bidden met de ramen open, en zich niet verstopte?

Heb jij wel eens iets meegemaakt dat een beetje als een leeuwenkuil voelde? Wat hielp je toen?

Samen Bidden

Heer, dank U dat U Daniël niet vergat in het donker. Help mij om eerlijk te zijn over wie ik ben, ook als anderen het raar vinden. En als ik bang ben, wees dan dichtbij. Amen.