Ezra 10

De Uitleg

Ezra 10 is een moeilijk hoofdstuk. Het volk Israël is teruggekomen uit ballingschap, uit een ver land waar ze jaren gevangen zaten. God heeft ze thuisgebracht. Maar dan ontdekt Ezra, een priester en leraar van Gods wet, dat er iets goed mis is. Veel mannen uit het volk, ook priesters en leiders, zijn getrouwd met vrouwen uit de volken rondom hen. Die volken dienden andere goden.

Waarom is dat zo erg? God had lang geleden gezegd: trouw niet met deze volken, want dan gaan jullie hun goden dienen en Mij vergeten. En precies dat was eerder al gebeurd. Daarom waren ze in ballingschap terechtgekomen. Nu, nauwelijks terug, doen ze het opnieuw.

Als Ezra dit hoort, scheurt hij zijn kleren, trekt haar uit zijn hoofd en gaat op de grond zitten. Hij is verpletterd. Hij bidt en huilt bij de tempel. En dan gebeurt er iets bijzonders: er komt een grote menigte om hem heen staan, en ook zij huilen mee. Een man, Sechanja, zegt: "We hebben gezondigd, maar er is nog hoop voor Israël. Laten we een verbond sluiten met God."

Er wordt een oproep gedaan. Iedereen uit Juda en Jeruzalem moet binnen drie dagen komen. Het is winter, de negende maand, en het regent hard. Het volk staat rillend op het plein voor de tempel. Ezra spreekt hen toe. Ze geven toe: het is waar, we hebben verkeerd gehandeld. Er wordt een commissie gevormd die maandenlang elk geval onderzoekt. Aan het einde van het hoofdstuk staat een lange lijst met namen, mannen die deze keuze moeten maken en hun buitenlandse vrouwen moeten wegsturen.

Dat laatste voelt hard. En dat is het ook. De Bijbel vertelt hier iets pijnlijks, en verzacht het niet.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat zien hoe serieus God omgaat met trouw. Niet trouw als een streng lijstje regels, maar trouw als een relatie. God had een verbond met Zijn volk, een soort diepe belofte tussen Hem en hen: Ik ben jullie God, jullie zijn Mijn volk. Als het volk andere goden ging dienen, brak die belofte.

Tegelijk is het hoofdstuk niet zoet. Er waren echte vrouwen en kinderen bij betrokken. De Bijbel vertelt dit gewoon, zonder te zeggen dat het makkelijk of leuk was. Sommige dingen in de Bijbel mag je moeilijk vinden. Dat mag je ook eerlijk zeggen tegen God.

Wat wel duidelijk is: het volk erkent zijn schuld. Ze verstoppen zich niet. Ze zeggen: God, U had gelijk, wij hadden ongelijk. Dat is een enorme stap.

De Rode Draad

Ezra probeert het volk heilig te houden door strenge scheiding. En toch lukt het maar half. Later in de geschiedenis blijft het volk struikelen, keer op keer.

Dan komt Jezus. En Hij doet iets heel anders. Jezus gaat juist naar mensen toe die er niet bij horen. Hij eet met tollenaars, spreekt met een Samaritaanse vrouw, geneest een Romeinse hoofdman. Hij maakt het volk niet heilig door mensen weg te sturen, maar door Zijn eigen leven te geven. Door Zijn dood en opstanding wordt er een nieuw verbond gesloten, en nu horen mensen uit alle volken erbij, als ze Hem volgen.

Ezra kon het probleem van zonde niet echt oplossen. Jezus wel.

Voor Jou

Misschien vraag je je af: wat heb ik hieraan? Toch een boel. Ezra en het volk laten zien hoe je omgaat met iets waarvan je weet dat het fout was. Je verstopt het niet, je praat het niet goed, je zegt eerlijk: dit klopt niet. Bij God, en soms ook bij een ander mens.

En dan mag je weten: er is hoop. Sechanja zei het al. Zelfs na een grote misstap is er een weg terug naar God, zeker nu Jezus die weg heeft geopend.

Praat mee

Vind jij iets moeilijk aan dit hoofdstuk? Wat dan, en waarom?

Wat is het verschil tussen hoe Ezra het probeerde en hoe Jezus het doet?

Samen Bidden

Heer, dit was een lastig hoofdstuk. Dank U dat we het niet mooier hoeven maken dan het is. Dank U voor Jezus, die een nieuwe weg heeft gemaakt zodat wij bij U mogen horen. Help ons om eerlijk te zijn als we iets fout doen, en help ons te geloven dat er bij U altijd hoop is. Amen.