Joël 1

De Uitleg

Joël begint zijn boek met een schok. Hij roept de oude mensen erbij, en eigenlijk iedereen die het horen wil: heb je ooit zoiets meegemaakt? Vertel het door aan je kinderen, en die weer aan hun kinderen. Want wat er gebeurd is, moet niemand vergeten.

Wat is er dan gebeurd? Een sprinkhanenplaag. Maar geen gewone. Joël gebruikt vier verschillende woorden voor sprinkhanen, alsof hij zegt: de ene zwerm at op wat de vorige had laten liggen, en daarna kwam er nog een, en nog een. Alles is kaal. De wijnstokken zijn gestript, de vijgenbomen hebben witte takken alsof iemand de schors eraf heeft geschraapt. Het koren is op. De olijfolie is op. Zelfs de priesters in de tempel hebben geen graan en geen wijn meer om te offeren.

Joël laat verschillende groepen mensen aan het woord komen. De dronkaards moeten huilen omdat er geen druiven meer zijn. De boeren staan beschaamd omdat hun oogst weg is. De priesters moeten rouwkleren aantrekken. Zelfs de dieren kreunen, schrijft Joël. De koeien lopen verward rond omdat er geen gras is. De beken staan droog. En om het nog erger te maken: er woedt ook nog een brand door het land.

Aan het einde van het hoofdstuk roept Joël op tot vasten. Stop met eten, kom samen in de tempel, en roep tot de HEERE. Want, zegt hij, de dag van de HEERE komt eraan, en hij is nabij.

Wat betekent dit?

Joël zegt iets dat we niet snel willen horen: deze ramp komt niet zomaar uit de lucht vallen. God heeft er iets mee te maken. Het volk Israël had beloofd om bij God te horen, om Hem te dienen. Dat heet een verbond, een soort plechtige afspraak. Maar ze waren Hem vergeten. Ze leefden alsof Hij er niet was.

En nu is alles weg waar ze trots op waren. Hun feesten kunnen niet doorgaan, want er is niets te eten. Hun rijkdom is verdwenen. Joël zegt eigenlijk: word wakker. Zie wat er gebeurt. Dit is geen pech, dit is een waarschuwing.

Het bijzondere is dat God hen niet opgeeft. Hij stuurt een profeet. Hij laat het volk niet stilletjes verdwijnen. Een waarschuwing geven is ook liefde, want zonder waarschuwing zou er nooit een kans zijn om terug te keren.

De Rode Draad

Joël praat over "de dag van de HEERE". Dat is een dag waarop God zichtbaar wordt, waarop Hij recht doet. In het Oude Testament klinkt dat soms beangstigend, en eerlijk gezegd is het dat ook. Maar later, in het Nieuwe Testament, blijkt dat Jezus die dag heeft veranderd.

Toen Jezus aan het kruis hing, kwam het oordeel dat eigenlijk voor ons bedoeld was, op Hem neer. De duisternis, de leegte, het gemis, Hij heeft het gedragen. Daarom hoeft de dag van de HEERE voor wie bij Jezus hoort, geen schrikdag te zijn, maar een dag van thuiskomen.

En wat nog mooier is: in Joël 2, het volgende hoofdstuk, belooft God dat Hij zijn Geest zal uitstorten. Die belofte is uitgekomen toen Jezus naar de hemel ging en de Heilige Geest kwam. Joël 1 lijkt een donker hoofdstuk, maar het is de opening van een verhaal dat eindigt in licht.

Voor Jou

Soms gebeuren er dingen in je leven die je doen schrikken. Je krijgt ruzie, iets gaat stuk, iemand laat je vallen. Niet elke moeilijke dag is een straf van God, dat moet je goed weten. Maar moeilijke momenten kunnen je wel iets leren. Ze kunnen je doen stoppen en denken: waar ben ik eigenlijk mee bezig? Wat is echt belangrijk?

Joël leert je dat het altijd mag, om je tot God te keren. Ook als je het gevoel hebt dat je Hem een tijdje vergeten was. Hij wacht niet tot je perfect bent. Hij wacht tot je komt.

Praat mee

Waarom denk je dat Joël zo nadrukkelijk zegt: vertel dit door aan je kinderen en kleinkinderen?

Is het eerlijk van God om een waarschuwing te geven met zoiets ergs als een sprinkhanenplaag? Wat denk jij?

Samen Bidden

Heer, soms snap ik niet alles wat er in de Bijbel staat. Sommige stukken zijn moeilijk. Wilt U mij helpen om te luisteren, ook als het ongemakkelijk is? Dank U dat Jezus de donkere dag voor mij gedragen heeft. Leer mij om bij U te blijven, ook als alles goed gaat. Amen.