Nehemia 10

De Uitleg

Nehemia 10 is een hoofdstuk vol namen. Bijna de helft van het hoofdstuk bestaat uit een lijst. Eerst Nehemia zelf, dan de priesters, daarna de Levieten, en als laatste de leiders van het volk. Allemaal zetten ze hun naam, hun zegel, onder een document. Het is een soort contract met God.

Wat ging hieraan vooraf? In hoofdstuk 8 en 9 had Ezra de wet van God voorgelezen. Het volk hoorde voor het eerst in lange tijd wat God eigenlijk vroeg. Ze huilden. Ze beseften hoe ver ze van Hem waren afgedwaald. En in hoofdstuk 9 baden ze een lang gebed waarin ze eerlijk alles opbiechtten wat hun voorouders en zijzelf hadden misdaan.

En nu, in hoofdstuk 10, zetten ze die spijt om in actie. Ze sluiten een verbond. Een verbond is een soort plechtige afspraak, een belofte waar je je naam onder zet. Ze beloven drie dingen. Eén: niet trouwen met mensen uit volken die andere goden dienen. Twee: de sabbat in ere houden, ook in de handel, dus geen kopen en verkopen op die rustdag. Drie: zorgen dat de tempel niet vergeten wordt. Ze beloven hout te leveren voor het altaar, hun eerstelingen te brengen (het eerste van de oogst), en tienden af te dragen, zodat de priesters en Levieten kunnen leven van hun werk in de tempel.

Het hoofdstuk eindigt met een zin die alles samenvat: "Wij zullen het huis van onze God niet verwaarlozen."

Wat betekent dit?

Dit is geen hoofdstuk waarin God iets spectaculairs doet. Hier doet het volk iets. Ze nemen God serieus. Ze hebben gehoord wat Hij vraagt, en ze zeggen: dat gaan we ook echt doen.

Misschien denk je: waarom zou je zoiets opschrijven en ondertekenen? Konden ze het niet gewoon doen? Het antwoord is eerlijk: nee, vaak niet. Mensen vergeten. Mensen denken na een week alweer: ach, dat was toen. Door het op te schrijven en hun naam eronder te zetten, maakten ze zichzelf verantwoordelijk. Je kunt niet meer doen alsof je het niet beloofd hebt.

Het laat ook zien dat geloof niet alleen iets is wat je voelt of denkt. Het zit in keuzes. In wie je wel of niet trouwt. In wat je doet op je vrije dag. In wat je weggeeft van je geld of je oogst.

De Rode Draad

Door de hele Bijbel heen sluit God verbonden met mensen. Met Noach, met Abraham, met Mozes en het volk Israël. Steeds gaat het over een belofte: Ik wil jullie God zijn, en jullie mogen mijn volk zijn.

Hier in Nehemia 10 vernieuwt het volk zo'n verbond. Maar er is iets pijnlijks: hoewel ze het zo plechtig opschrijven, lukt het ze niet om het vol te houden. Later in het boek lees je dat ze de sabbat alweer schenden en de tempel weer verwaarlozen. Mensen kunnen het verbond niet houden.

Daarom is er later iemand nodig die dat wel kan. Jezus noemt zichzelf bij het laatste avondmaal het "nieuwe verbond in mijn bloed". Hij houdt zich aan God, zelfs als het Hem zijn leven kost. Wat de mensen in Nehemia probeerden en niet konden, dat heeft Hij voor ons gedaan.

Voor Jou

Een belofte aan God is iets serieus. Dat snapten ze in Nehemia goed. Misschien heb jij ook wel eens iets aan God beloofd in een gebed: ik zal beter mijn best doen, ik zal vergeven, ik zal vaker lezen in de Bijbel. En dan vergat je het, of het lukte niet.

Het mooie van dit hoofdstuk is dat het volk niet alleen beloofde, maar het ook opschreef en samen deed. Niet ieder voor zich. Misschien helpt het jou ook om iets niet alleen te bedenken, maar op te schrijven, of er met iemand over te praten. En als het mislukt: God blijft trouw, ook als wij wankelen.

Praat mee

Waarom denk je dat het volk hun belofte aan God opschreef en ondertekende, in plaats van het gewoon te doen?

Is er iets in jouw leven waarvan je denkt: dat zou ik graag voor God willen doen, maar het lukt me steeds niet?

Samen Bidden

Heer, dank U dat U trouw blijft, ook als wij onze beloftes vergeten. Help ons om U serieus te nemen, niet alleen met onze woorden, maar ook met wat we doen. En dank U voor Jezus, die het verbond voor ons heeft volgehouden. Amen.