1 Korinthe 4

De Uitleg

Paulus heeft het in dit hoofdstuk over hoe je naar hem en de andere apostelen moet kijken. De Korinthiërs hadden er een soort sport van gemaakt om partij te kiezen: team Paulus, team Apollos, team Petrus. Wie was het indrukwekkendst? Wie had de mooiste woorden? Paulus zet daar een streep doorheen. Beschouw ons, zegt hij, als dienaren van Christus en beheerders van Gods geheimen. Een beheerder, in die tijd vaak een slaaf met verantwoordelijkheid, beheert iets wat niet van hem is. Hij hoeft niet origineel te zijn, alleen betrouwbaar.

Vervolgens doet Paulus iets opvallends. Hij zegt dat het hem weinig kan schelen wat de Korinthiërs van hem vinden. Sterker nog, hij oordeelt niet eens over zichzelf. Niet omdat hij denkt dat hij perfect is, maar omdat hij weet: alleen de Heer kan echt oordelen. Mensen zien de buitenkant. God ziet wat in het donker verborgen is en wat er werkelijk in een hart leeft.

Daarna draait Paulus de toon. Hij wordt scherp, bijna sarcastisch. Jullie zijn al verzadigd, jullie zijn al rijk, jullie regeren al als koningen zonder ons. Hij houdt ze een spiegel voor. De Korinthiërs voelen zich geestelijk geslaagd, terwijl Paulus en zijn medewerkers honger, dorst, klappen en vernedering meemaken. Wij zijn een schouwspel geworden voor de wereld, zegt hij. Het uitschot van alles, het afval. Dat is geen klaagzang, dat is een aanklacht tegen hun zelfgenoegzaamheid.

Hij sluit af als een vader. Niet om ze kapot te maken, maar om ze wakker te schudden. Hij stuurt Timotheüs en kondigt aan dat hij zelf ook komt. En dan die vraag: wil je dat ik met de stok kom, of met liefde en zachtmoedigheid?

Wat betekent dit?

Er botsen hier twee manieren om succesvol christen te zijn. De Korinthische manier: indrukwekkend overkomen, slim klinken, status hebben, partij kiezen voor de juiste naam. En de manier van Paulus: trouw zijn aan wat je is toevertrouwd, ook als het je niets oplevert behalve moeite.

Paulus zegt eigenlijk: het christelijk leven ziet er aan de buitenkant vaak niet uit als winnen. Het lijkt soms op verliezen. Dienen, vergeven, je mond houden waar anderen schreeuwen, doorgaan terwijl niemand ziet wat het je kost. Dat is geen mislukking. Dat is de vorm die het volgen van een gekruisigde Heer aanneemt.

En dan dat zinnetje over oordelen. Paulus zegt niet dat oordelen verboden is, hij zegt dat het oordeel van mensen, en zelfs van jezelf, niet het laatste woord heeft. Dat is bevrijdend in een tijd waarin je continu beoordeeld wordt. Door volgers, klasgenoten, een algoritme, jezelf in de spiegel.

De Rode Draad

Paulus laat zien hoe een leven van iemand die Jezus volgt eruit kan zien, en het lijkt verdacht veel op het leven van Jezus zelf. Honger, vernedering, een schouwspel zijn, het uitschot van de wereld. Dat is letterlijk wat Jezus overkwam aan het kruis. Paulus zegt niet: ik ben heiliger dan jullie. Hij zegt: ik lijk meer op mijn Meester dan jullie denken.

Het evangelie is dat God niet in een tempel met goud kwam wonen, maar in een man die werd bespuugd en geëxecuteerd. En precies via dat lijken op een mislukking redde Hij de wereld. Paulus' geschuurde handen en blauwe plekken zijn niet bewijs dat God hem in de steek liet. Het zijn de vingerafdrukken van Jezus op zijn leven.

Voor Jou

Je leeft in een wereld waar je waarde voortdurend afgemeten wordt aan zichtbaarheid. Likes, cijfers, hoe je eruitziet, of mensen je grappig vinden, of je vrienden hebt op de juiste plek. Het is uitputtend, en het is een vorm van wat de Korinthiërs deden: meten met de verkeerde meetlat.

Paulus' vrijheid zit hierin dat hij wist voor wie hij leefde. Niet voor het applaus van Korinthe, niet voor zijn eigen geweten zelfs, maar voor de Heer die alles ziet. Dat klinkt misschien zwaar, een God die alles ziet, maar het is juist andersom bedoeld. Als God ziet wat in het verborgene gebeurt, dan ziet Hij ook de keer dat jij wel het juiste deed terwijl niemand het opmerkte. De keer dat je geduldig was met je moeder. De keer dat je niet meelachte. Het verdwijnt niet in het luchtledige.

Probeer deze week eens een dag te leven met de vraag: wat zou trouw zijn hier, los van wat het me oplevert? Niet wat indruk maakt, niet wat slim is, maar wat trouw is. Je zult merken dat het kleine dingen zijn. Een eerlijk antwoord. Een bericht dat je stuurt naar iemand die je liever zou negeren. Werk afmaken dat niemand controleert.

Praat mee

Paulus zegt dat hij zich niets aantrekt van wat anderen, of zelfs hijzelf, van hem vinden. Hoe vrij of onvrij voel jij je van wat anderen van je denken? En kun je daar eerlijk over zijn?

Als je leven op het volgen van Jezus lijkt, zegt Paulus, zal het soms ook op verliezen lijken. Waar in jouw leven zou trouw zijn aan God je iets kunnen kosten dat je niet wilt verliezen?

Samen Bidden

Heer, U ziet wat niemand ziet. Bevrijd mij van de drang om indruk te maken, en leer mij trouw te zijn op de plekken waar niemand kijkt. Laat mijn leven gaan lijken op het Uwe, ook waar dat schuurt. Amen.