Even stil · dinsdag 28 juli 2026

Geleid door Zijn Geest, altijd nabij

Gods leiding en nabijheid

Vandaag 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Psalm 143:10, Spreuken 15:30, Jesaja 30:15 en Psalm 139:7-10.

☀ Het ochtendmoment

Leer mij Uw welbehagen te doen, want U bent mijn God. Laat Uw goede Geest mij leiden in een geëffend land.
Psalm 143:10

Een nieuwe dinsdag. De week is al begonnen, de eerste taken liggen klaar, misschien voel je de vermoeidheid al voordat je goed en wel op gang bent.

David bidt in deze psalm geen groot gebed vol grote woorden. Hij vraagt om iets heel eenvoudigs: leer mij Uw welbehagen te doen. Leer mij vandaag te leven zoals U het bedoelt. Niet morgen, niet volgende week. Vandaag.

En dan komt die prachtige zin: laat Uw goede Geest mij leiden in een geëffend land. Een geëffend land is een pad zonder kuilen, zonder struikelblokken. Niet omdat de omstandigheden vlak zijn, maar omdat God Zelf voor je uitgaat.

Je hoeft de dag niet in eigen kracht te dragen. Je hoeft niet vooruit te lopen op wat komen gaat. Je mag vragen: Heere, leer mij. Leid mij. Stap voor stap.

De Heilige Geest is niet ver weg. Hij woont in je, Hij gaat mee naar je werk, naar de keukentafel, naar dat gesprek waar je tegen opziet.

Begin de dag met deze stille vraag. God hoort. En Hij antwoordt, vaak niet met woorden, maar met vrede die meegaat.

✦ Het lunchmoment

Het licht in de ogen verblijdt het hart, een goed bericht verkwikt het gebeente.
Spreuken 15:30

Midden op de dag. Je hebt gewerkt, gemaild, geregeld. Misschien loopt het lekker, misschien sleep je jezelf erdoorheen.

Salomo wist het al: een mens leeft niet alleen van taken en to-do's. Een mens leeft van licht in ogen, van een goed woord, van een bericht dat verkwikt.

Denk even na. Wie heeft vandaag jouw licht al gezien? En bij wie kun jij, met een simpele opmerking, iets verkwikken? Een appje. Een compliment aan die collega. Een oprechte vraag hoe het gaat.

Het mooie: jij hebt zelf ook zo'n goed bericht ontvangen. Het evangelie is precies dat, een blij bericht dat tot in het gebeente doordringt. Christus is opgestaan. God is niet boos op wie in Hem schuilt. Er is genade voor vandaag.

Laat dat bericht even landen tussen twee vergaderingen in. Niet als extra taak, maar als voeding. Zoals je zo een boterham eet, zo mag je hart nu iets binnenkrijgen.

En ga dan verder. Met iets meer licht in je ogen dan waarmee je begon.

◐ Het middagmoment

Want zo zegt de Heere HEERE, de Heilige van Israël: Door terugkeer en rust zou u verlost worden, in stilheid en vertrouwen zou uw sterkte zijn, maar u hebt niet gewild.
Jesaja 30:15

Middag. De ochtend ligt achter je, de avond nog niet in zicht. Precies het uur waarop je vaak vergeet dat er ook nog zoiets bestaat als terugkeer en rust.

Jesaja spreekt harde woorden. God biedt verlossing aan, en de weg daarheen is verrassend zacht: terugkeer, rust, stilheid, vertrouwen. Geen strategie, geen prestatie. Maar dan volgt de klap: maar u hebt niet gewild.

Dat schuurt. Want vaak wíl ik het ook niet. Stil worden voelt als tijdverlies. Vertrouwen voelt als controle uit handen geven. Liever ren ik door, los ik zelf op, maak ik nog één ding af.

Het volk in Jesaja's tijd zocht sterkte in paarden, in bondgenoten, in eigen berekening. Wij zoeken het in agenda's, in scrollen, in bezig blijven. De uitkomst is hetzelfde: uitputting.

God dwingt niet. Hij nodigt. Hij zegt: híer ligt je kracht. En Hij wacht tot je wilt.

Misschien is de vraag voor deze middag niet: wat moet ik nog? Maar: wil ik eigenlijk wel terugkeren? Wil ik stil zijn, ook al voelt dat oncomfortabel? Het antwoord hoeft nu niet af. Alleen de vraag mag even blijven staan.

☾ Het avondmoment

Waar kan ik Uw Geest ontgaan, waar Uw aangezicht ontvluchten? Al steeg ik op naar de hemel, U bent daar; of legde ik mij neer in de hel, zie, U bent daar. Nam ik vleugels van de dageraad, woonde ik aan het einde van de zee, ook daar zou Uw hand mij leiden en Uw rechterhand mij vasthouden.
Psalm 139:7-10

De dag ligt achter je. Misschien was hij vol, misschien was hij leeg. Misschien ging alles zoals gepland, misschien liep er van alles anders.

En nu, in de stilte van de avond, staat er dit: waar je ook geweest bent vandaag, God was daar. In het gesprek dat goed ging. In de vergadering die uitliep. In het moment dat je even de moed verloor. Op de fiets naar huis. Aan de keukentafel.

David ontdekt iets wat je niet verzinnen kunt. Er is geen plek waar Gods hand je niet vasthoudt. Niet in de hoogte, niet in de diepte. Niet aan het einde van de zee, en ook niet aan het einde van jouw dinsdag.

Dat is een rustgevende gedachte om de dag mee af te sluiten. Je hoefde vandaag niet alles zelf te dragen. Zijn rechterhand hield jou vast, ook toen je Hem niet bewust zocht.

Geef de dag terug aan Hem. De dingen die lukten, en de dingen die je liever anders had gedaan. Hij was erbij. Hij is er nog.

Slaap straks in het besef dat Zijn hand niet loslaat, ook niet in de nacht.