1 Koningen 8

De Uitleg

Salomo is klaar met bouwen. Zeven jaar heeft hij eraan gewerkt: de tempel in Jeruzalem. Een huis voor God, gemaakt van cederhout, goud en steen. En nu komt het grote moment. De ark van het verbond, die houten kist met de stenen platen van Mozes erin, moet naar binnen worden gedragen. Priesters tillen hem op. Het volk staat te kijken. Salomo offert zoveel schapen en runderen dat niemand ze kan tellen.

Dan gebeurt er iets bijzonders. Zodra de priesters de ark in de tempel hebben gezet, vult een wolk het hele gebouw. Geen gewone wolk. Het is Gods aanwezigheid, zo sterk dat de priesters niet eens kunnen blijven staan om hun werk te doen. Ze moeten naar buiten.

Salomo begrijpt het. Hij zegt: "De HEERE heeft gezegd dat Hij in een donkere wolk zou wonen." Daarna gaat hij voor het altaar staan, spreidt zijn handen uit naar de hemel en begint te bidden. Dat gebed is bijna een heel hoofdstuk lang.

In dat gebed zegt Salomo iets verrassends. Hij zegt: "Maar zou God werkelijk op de aarde wonen? Zie, de hemelen, ja, de allerhoogste hemel, kunnen U niet bevatten, hoeveel te min dit huis dat ik gebouwd heb." Salomo weet het: God past niet in een gebouw. Toch vraagt hij of God wil luisteren naar iedereen die naar deze plek bidt. Naar mensen die spijt hebben. Naar boeren in droogte. Zelfs naar buitenlanders die van ver komen omdat ze van God gehoord hebben.

Aan het einde zegent Salomo het volk en vieren ze veertien dagen feest.

Wat betekent dit?

De tempel is geen kooi voor God. Salomo weet dat de hemel nog niet eens groot genoeg is voor Hem. Toch wil God dichtbij wonen, op een plek waar mensen Hem kunnen vinden. Dat is het wonder. De grote God maakt Zichzelf bereikbaar.

En kijk eens wie er allemaal mogen bidden volgens Salomo: mensen die fouten hebben gemaakt, mensen in nood, vreemdelingen. Niemand wordt weggestuurd. Het huis is open.

De Rode Draad

Honderden jaren later komt er Iemand die over de tempel zegt: "Breek deze tempel af, en in drie dagen zal Ik hem laten herrijzen." Hij bedoelt Zichzelf. Jezus is de echte tempel. In Hem woont God niet in een wolk, maar in een mens van vlees en bloed. Je kunt Hem aanraken, met Hem praten, achter Hem aan lopen.

En als Jezus sterft aan het kruis, scheurt het gordijn in de tempel doormidden. Dat dikke gordijn dat het allerheiligste afsloot. Alsof God zegt: vanaf nu mag iedereen binnenkomen. Niet via een gebouw in Jeruzalem, maar via Jezus. Het gebed van Salomo, of God ook naar de vreemdeling wil luisteren, is door Jezus voor altijd beantwoord met ja.

Voor Jou

Misschien denk je soms: hoort God mij wel? Ik ben maar een kind. Ik heb vandaag iets stoms gedaan. Of: ik weet niet eens precies wat ik moet zeggen.

Salomo bidt in dit hoofdstuk voor precies zulke momenten. Voor als je iets verkeerd hebt gedaan en terug wilt. Voor als je bang bent. Voor als je je klein voelt. God zit niet vast in een gebouw, en ook niet aan mooie woorden. Je hoeft geen tempel te bouwen. Je hoeft alleen te praten.

Je kunt bidden op je kamer, op de fiets, voor een proefwerk, na ruzie met je broer of zus. God luistert. Niet omdat jij zo bijzonder bent, maar omdat Hij dat zo bijzonder vindt.

Praat mee

Salomo zegt dat zelfs de hemel God niet kan bevatten. Hoe kan zo'n grote God toch dichtbij gewone mensen willen zijn? Wat vind jij daarvan?

Als jij een gebed mocht uitspreken voor iets waarvan jij wilt dat God ernaar luistert, wat zou jij dan zeggen?

Samen Bidden

Heere, U bent groter dan de hemel, en toch wilt U dichtbij zijn. Dank U dat ik door Jezus altijd bij U mag komen. Leer mij praten met U, ook als ik niet weet hoe. Amen.