Esther 10

De Uitleg

Esther 10 is een heel kort hoofdstuk. Drie verzen maar. Het lijkt bijna een soort naschrift, zoals de laatste bladzijde van een dik boek waarin nog even verteld wordt hoe het verder ging. Toch staat er meer dan je op het eerste gezicht denkt.

Koning Ahasveros, de machtige koning van het Perzische rijk, legt belasting op aan zijn hele rijk, tot aan de verre eilanden toe. Dat klinkt misschien saai, maar voor de mensen toen betekende het iets groots: deze koning had echt macht over een gebied dat liep van India tot aan Ethiopie. Honderdzevenentwintig provincies. Stel je een wereldkaart voor met bijna de helft ingekleurd. Dat was zijn rijk.

En dan komt Mordechai in beeld. Mordechai, de Jood. De man die eerder in het verhaal aan de poort zat en niet boog voor Haman. De man wiens leven in gevaar was. Diezelfde Mordechai is nu de tweede man na de koning. Hij wordt geprezen onder zijn volk, de Joden. Hij zoekt het goede voor zijn volk en spreekt vrede voor heel zijn nageslacht. Het hoofdstuk eindigt rustig, bijna stil. Geen veldslag meer, geen galg, geen feest. Gewoon: het is goed gekomen.

De schrijver verwijst ook naar een ander boek waar je alles kunt nalezen, het boek van de kronieken van de koningen van Medie en Perzie. Alsof hij zegt: dit is geen verzinsel, dit is echt gebeurd, je kunt het opzoeken.

Wat betekent dit?

Het hele boek Esther is spannend. Een wrede plannenmaker (Haman), een koningin die haar leven waagt (Esther), een volk dat bijna wordt uitgemoord. En dan dit slot: rust. Veiligheid. Een Jood die invloed heeft bij de hoogste koning op aarde.

Het bijzondere is dit: in het hele boek Esther wordt de naam van God niet een keer genoemd. Geen enkele keer. En toch zie je Hem overal. Dat Mordechai juist daar terechtkomt, dat Esther juist koningin werd, dat de koning juist die ene nacht niet kon slapen, dat alles wijst stilletjes naar God die achter de schermen werkt. Hoofdstuk 10 laat zien hoe het afloopt: God heeft Zijn volk niet losgelaten, ook al noemde niemand Zijn Naam hardop.

De Rode Draad

God had aan Abraham beloofd dat zijn nakomelingen een groot volk zouden worden en dat door hen de hele wereld gezegend zou worden. Die belofte heet een verbond, een soort heilige afspraak die God niet verbreekt. Als de Joden in Esther waren uitgemoord, zou die belofte stuk zijn. Dan zou er geen volk meer zijn waaruit later Jezus geboren kon worden.

Zie je hoe groot dit kleine hoofdstuk eigenlijk is? Doordat Mordechai leeft en zijn volk veilig is, gaat de lijn door. Eeuwen later wordt er in datzelfde volk een kindje geboren in Bethlehem. Jezus. De echte Koning, niet over honderdzevenentwintig provincies, maar over hemel en aarde. En anders dan Ahasveros legt Jezus geen belasting op, Hij geeft juist Zijn eigen leven weg.

Mordechai zoekt het goede voor zijn volk. Jezus zoekt het goede voor Zijn volk, voor iedereen die bij Hem hoort.

Voor Jou

Soms lijkt het of God ver weg is. Je bidt, en je hoort niets. Je gaat naar school, hebt ruzie met een vriend, krijgt een cijfer dat tegenvalt, en je vraagt je af of God wel meekijkt. Het boek Esther zegt: ja. Ook als je Zijn Naam nergens leest in jouw dag, ook als alles gewoon doorgaat, is Hij bezig. Misschien zie je het pas later. Misschien snap je nu nog niet waarom iets gebeurt. Dat is eerlijk gezegd best moeilijk.

Mordechai werd niet machtig omdat hij zo slim was, maar omdat God zijn verhaal stuurde. Jij hoeft ook niet alles in de hand te hebben. Je mag vertrouwen dat God meegaat, ook door dagen heen waarin Hij stil lijkt.

Praat mee

Waarom zou de schrijver van Esther de naam van God expres niet noemen, denk je?

Wanneer heb jij wel eens gedacht dat God ver weg was, en bleek Hij er achteraf toch bij te zijn geweest?

Samen Bidden

Heer, dank U voor het verhaal van Esther en Mordechai. Dank U dat U werkt, ook als wij U niet zien of horen. Help mij om op U te vertrouwen op dagen dat alles gewoon doorgaat. Dank U dat U Uw belofte hebt gehouden en dat Jezus is gekomen. Amen.