Genesis 12

De Uitleg

Abram woonde in een stad die Haran heette. Hij had een huis, familie om zich heen, en hij wist precies waar alles was. Op een dag gebeurde er iets heel bijzonders. God sprak tegen hem.

"Abram," zei God, "ga weg uit je land. Weg bij je familie. Weg uit het huis van je vader. Ga naar een land dat Ik je zal laten zien."

Stel je dat eens voor. God zegt niet eens welk land. Alleen: ga maar, Ik wijs het je wel. Maar God zei er ook iets prachtigs bij. "Ik zal een groot volk van je maken. Ik zal je zegenen. En door jou zullen alle volken op aarde gezegend worden."

Abram was toen al vijfenzeventig jaar oud. Dat is oud! Maar hij deed het. Hij pakte zijn vrouw Sarai, zijn neefje Lot, al zijn spullen, zijn schapen, zijn geiten, zijn ezels en zijn knechten. En hij ging op reis. Zonder kaart. Zonder adres. Alleen met Gods woord in zijn oren.

Ze reisden en reisden, tot ze in het land Kanaän kwamen. Daar, bij een grote boom, verscheen God weer. "Dit land," zei God, "ga Ik aan jouw kinderen geven." Abram bouwde daar een altaar van stenen. Hij wilde God bedanken.

Toen kwam er honger in het land. Geen brood, geen graan, bijna niks te eten. Abram trok door naar Egypte. Maar daar werd hij bang. Sarai, zijn vrouw, was heel mooi. "Als de koning van Egypte haar ziet," dacht Abram, "dan maken ze mij misschien dood om haar te krijgen." Dus zei hij tegen Sarai: "Zeg maar dat je mijn zus bent."

En dat ging mis. De koning, de farao, nam Sarai mee naar zijn paleis. Maar God liet het niet gebeuren. Hij stuurde ziektes over het paleis van de farao. De farao snapte het: er was iets niet in orde. Hij riep Abram bij zich. "Waarom heb je dit gedaan? Hier, neem je vrouw terug en ga!"

Wat betekent dit?

God koos Abram uit. Niet omdat Abram zo bijzonder was. Niet omdat hij nooit fouten maakte, want hij werd bang en loog in Egypte. God koos hem omdat Hij Zelf iets groots wilde beginnen. God wilde door Abram een heel volk maken, en door dat volk zou de hele wereld gezegend worden.

En kijk eens hoe trouw God is. Zelfs toen Abram iets stoms deed, liet God hem niet los. Hij zorgde dat Sarai weer veilig terugkwam. God houdt vast wat Hij belooft.

De Rode Draad

God zei tegen Abram: "Door jou zullen alle volken op aarde gezegend worden." Dat is een belofte die eeuwenlang bleef hangen in de lucht. Hoe zou dat gaan gebeuren?

Heel lang later werd er iemand geboren die een afstammeling van Abram was. Zijn naam was Jezus. En door Jezus worden mensen uit álle landen van de wereld bij God gebracht. De belofte aan Abram ging uitkomen door Jezus. Dus toen Abram op pad ging met zijn ezels en zijn schapen, begon er iets wat eindigde bij het kruis en bij een leeg graf.

Voor Jou

Soms vraagt God iets wat spannend is. Eerlijk zijn tegen je juf. Sorry zeggen tegen je zusje. Opstaan voor iemand die gepest wordt. Je weet niet precies hoe het afloopt. Net als Abram die niet wist waar hij heen ging.

Je mag God vertrouwen. Hij ziet jou en Hij is bij je, ook als je een stap zet die eng voelt.

Praat mee

Wat zou het moeilijkste zijn als jij morgen zou moeten verhuizen zonder te weten waarheen?

Abram deed iets stoms uit angst. Wanneer heb jij wel eens iets gedaan omdat je bang was?

Samen Bidden

Here God, dank U wel dat U Abram riep en dat U hem niet losliet, ook niet toen hij bang werd. Wilt U mij ook helpen om op U te vertrouwen, vooral als iets spannend is? Dank U voor Jezus, door wie U zegen brengt bij mensen overal op de wereld. Amen.