Hosea 7

De Uitleg

Hosea is een profeet. Dat betekent: iemand die namens God spreekt tegen het volk Israël. En in dit hoofdstuk is wat God zegt, niet mals. Israël heeft God de rug toegekeerd. Ze aanbidden andere goden, ze liegen, ze bedriegen elkaar, en hun koningen worden de een na de ander vermoord. Het is een puinhoop.

God gebruikt sterke beelden om dat duidelijk te maken. Hij zegt dat het volk is als een oven die de hele nacht heet blijft. Vroeger bakte je brood in een stenen oven. De bakker stookte hem op, ging slapen, en 's morgens was de oven nog steeds gloeiend. Zo zijn de mensen, zegt God: hun slechte verlangens branden non-stop. Ze koken van binnen van plannen om elkaar te bedriegen of om koningen omver te werpen.

Dan komt er een nog raarder beeld. God zegt dat Efraïm (een andere naam voor Israël) is als een halfgebakken koek. Een platte koek die je op de hete steen legt en moet omdraaien. Wie hem niet omdraait, krijgt een koek die aan één kant zwart is en aan de andere kant nog rauw. Onbruikbaar. Zo is Israël: van twee kanten niet goed. Half God, half afgoden. Half eerlijk, half vals.

En God zegt iets verdrietigs: ze zijn als een duif zonder verstand. Ze fladderen naar Egypte voor hulp, dan weer naar Assyrië, maar ze roepen God niet aan. Terwijl Hij hen juist wil helpen. "Wee hun," zegt God, "want zij zijn van Mij afgedwaald."

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat zien hoe God kijkt naar een volk dat zegt bij Hem te horen, maar in werkelijkheid heel andere dingen doet. God is niet boos omdat Hij chagrijnig is. Hij is verdrietig en boos omdat Hij ziet wat Israël kapotmaakt: zichzelf.

Let op een belangrijk zinnetje in vers 13: "Ik wilde hen verlossen, maar zij spraken leugens tegen Mij." God wilde redden. Hij stak Zijn hand uit. Maar het volk pakte die hand niet aan. Ze deden alsof, met mooie woorden, terwijl hun hart ergens anders was.

Dat is het echte probleem in dit hoofdstuk. Niet dat God te streng is, maar dat mensen doen alsof ze van Hem houden terwijl het niet waar is. God ziet het verschil.

De Rode Draad

Hier zit een lijn die helemaal doorloopt naar Jezus. God blijft Zijn volk roepen, ook al keren ze Hem keer op keer de rug toe. Hij geeft niet op. In Hosea zien we een God die verdriet heeft over Zijn volk, niet alleen woede.

Honderden jaren later komt Jezus. En weet je wat Hij zegt over Jeruzalem? "Hoe vaak heb Ik je kinderen bijeen willen brengen, zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels bijeenbrengt, maar je hebt niet gewild." Precies dezelfde toon. God wil redden. Mensen willen niet.

En toch geeft Jezus niet op. Hij gaat aan het kruis voor mensen die net als Efraïm zijn: halfgebakken, fladderend, onoprecht. Dat is het wonder van het evangelie.

Voor Jou

Een halfgebakken koek. Dat beeld blijft hangen. Het gaat over mensen die met hun mond God dienen, maar met hun hart heel ergens anders zitten. En eerlijk? Dat kan jou en mij ook overkomen.

Je kunt op zondag in de kerk zitten en op maandag iemand op school keihard buitensluiten. Je kunt bidden voor het eten en daarna stiekem liegen tegen je ouders. Half en half. God ziet dat. Niet om je te pakken, maar omdat Hij wil dat je heel bent. Heel van Hem.

Je hoeft niet perfect te zijn. Niemand is dat. Maar je mag wel eerlijk zijn. Vertel God gewoon waar je echt mee zit. Hij heeft liever een eerlijk gebed met fouten, dan een mooi gebed dat niet waar is.

Praat mee

Wat denk je dat God bedoelt met "een halfgebakken koek"? Herken je dat ergens in jezelf of in mensen om je heen?

Waarom zou het volk wel hulp vragen aan andere landen, maar niet aan God? Wat zit daar achter?

Samen Bidden

Heer God, U ziet ons hart, ook de kant die niemand anders ziet. Help ons om niet half te leven, maar eerlijk. Dank U dat U ons blijft roepen, zelfs als wij wegfladderen. Leer ons om bij U te schuilen en niet ergens anders. In Jezus' naam, amen.