Jakobus 4

De Uitleg

Jakobus begint dit hoofdstuk met een scherpe vraag: waar komt al die ruzie vandaan? Niet alleen tussen volkeren of buren, maar ook tussen mensen in de kerk. Zijn antwoord is bijna pijnlijk eerlijk. Het komt door wat er binnenin ons leeft. Jakobus noemt het "begeerten die in uw leden strijd voeren". Dat is een ouderwetse manier om te zeggen: er zit van alles in jou wat schreeuwt om meer. Meer aandacht, meer spullen, meer gelijk, meer respect. En als je dat niet krijgt, word je boos of jaloers.

Dan zegt Jakobus iets vreemds. Jullie hebben niets, omdat jullie niet bidden. En als jullie wel bidden, krijgen jullie het nog niet, omdat jullie verkeerd bidden, alleen voor jezelf. Hij gebruikt hard woord: "overspelige vrouwen". Daarmee bedoelt hij niet dat ze ontrouw zijn aan een man of vrouw, maar dat ze ontrouw zijn aan God. Wie alleen vriendjes wil zijn met de wereld, draait God de rug toe.

Maar dan komt de ommekeer in vers 6. "Hij geeft echter des te meer genade." Genade betekent: een geschenk dat je niet verdient. God blijft geven, zelfs aan mensen die het verpest hebben. Wel zegt Jakobus erbij: God staat hoogmoedigen tegen, maar nederigen geeft Hij genade. Hoogmoedig is iemand die denkt dat hij God niet nodig heeft. Nederig is iemand die zegt: ik heb U wel nodig.

De rest van het hoofdstuk klinkt als een serie opdrachten. Onderwerp je aan God. Bied weerstand aan de duivel. Reinig je handen. Maak je hart zuiver. Wees verdrietig over wat fout zit, in plaats van er grapjes over te maken. En aan het eind waarschuwt Jakobus voor mensen die plannen maken alsof God niet bestaat. "Morgen gaan we naar die stad, we blijven een jaar, we verdienen geld." Jakobus zegt: je weet niet eens of je morgen nog leeft. Zeg liever: als de Heere wil, doen we dit of dat.

Wat betekent dit?

Jakobus laat zien dat ruzie en onrust van buiten beginnen bij iets van binnen. Als jij niet krijgt wat je wilt, doe je rare dingen. Je sluit iemand buiten, je liegt, je wordt jaloers. Het echte probleem is niet de ander. Het echte probleem is wat in jouw hart leeft.

De boodschap is niet: doe beter je best. De boodschap is: kom dichter bij God. "Nader tot God, en Hij zal tot u naderen." Dat is een belofte. Niet eerst zelf perfect worden en dan pas naar God toe. Andersom. Naar Hem toe, en Hij komt jou tegemoet.

De Rode Draad

Het hele verhaal van de Bijbel gaat over een God die mensen opzoekt die zich verstoppen. Bij Adam in de tuin. Bij Jakob op de vlucht. Bij Petrus die Jezus verloochende. En in Jezus zelf. Jezus daalde af, werd nederig, ging zelfs het kruis op. Niet voor mensen die alles goed deden, maar voor mensen die in de knoop zaten.

Als Jakobus schrijft "Hij geeft des te meer genade", dan klinkt het kruis daar al in mee. God geeft genoeg genade voor jouw jaloezie, jouw boze hart, jouw eigen plannetjes. Maar je moet wel je handen openhouden om het te ontvangen. Gesloten vuisten kunnen niets aannemen.

Voor Jou

Misschien herken je het. Iemand krijgt iets wat jij ook wilde. Een rol in het toneelstuk, een uitnodiging, een goed cijfer. En meteen voel je iets schurends vanbinnen. Jakobus zegt niet: doe alsof het niet zo is. Hij zegt: kijk er eerlijk naar. En breng het bij God.

Probeer deze week iets kleins. Voor je gaat klagen of mopperen, stel jezelf de vraag: wat wil ik eigenlijk? En dan: heb ik het ook aan God gevraagd, of alleen geprobeerd het zelf te pakken? En als je plannen maakt voor morgen, het hoeft niet hardop, denk er gewoon bij: als God het wil.

Praat mee

Waarom denk je dat Jakobus zegt dat ruzies eigenlijk vanbinnen beginnen? Klopt dat ook bij jou?

Wat is volgens jou het verschil tussen iets aan God vragen voor jezelf, en iets vragen op een goede manier?

Samen Bidden

Heer, U kent mijn hart beter dan ikzelf. U ziet ook de dingen waar ik niet trots op ben. Dank U dat U meer genade geeft dan ik kan bedenken. Help mij om dichter bij U te komen, ook als ik het verpest heb. Leer mij om met open handen te leven. Amen.