Jakobus 3

De Uitleg

Jakobus schrijft in dit hoofdstuk over iets heel kleins: je tong. Dat klinkt misschien gek, want je tong is maar een spiertje in je mond. Maar Jakobus zegt: let op, want met dat kleine ding kun je enorme dingen doen. Goede dingen, maar ook hele lelijke.

Hij begint met een waarschuwing aan leraren. Wie anderen onderwijst, krijgt een strenger oordeel. Want als je spreekt, kun je je makkelijk vergissen. Jakobus zegt zelfs: wie nooit struikelt in wat hij zegt, die is volmaakt. En dat is niemand.

Dan komen er drie beelden die je niet snel vergeet. Een paard van honderden kilo's laat zich sturen door een klein bit in zijn bek. Een enorm schip, dat door harde wind wordt voortgeduwd, gaat waar de stuurman wil door een klein roer. En een hele bosbrand kan beginnen door één vonkje. Zo is de tong ook. Klein, maar machtig.

Jakobus wordt fel. Hij noemt de tong een vuur, een wereld van ongerechtigheid, iets wat door niemand getemd kan worden. Mensen hebben leeuwen, slangen en olifanten leren temmen, maar hun eigen tong krijgen ze niet stil. En het gekste is: met diezelfde mond waarmee we God prijzen op zondag, kunnen we maandag iemand afkraken die ook door God gemaakt is. Jakobus zegt: zo hoort het niet te zijn. Uit één bron komt geen zoet én zout water tegelijk.

Aan het eind van het hoofdstuk gaat het over wijsheid. Er is een wijsheid die van beneden komt, vol jaloezie en ruzie. En er is een wijsheid die van boven komt, van God. Die is rein, vredelievend, vriendelijk, vol barmhartigheid. Aan wat iemand zegt en hoe iemand omgaat met anderen, kun je zien welke wijsheid hij in zich heeft.

Wat betekent dit?

Woorden doen iets. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar we vergeten het zo vaak. Een grapje over een klasgenoot kan blijven hangen tot in de avond. Een opmerking van een ouder kan jaren later nog nagalmen. Jakobus zegt eerlijk: dat kleine ding in je mond kan een vuur aansteken dat een heel bos verwoest.

En hij maakt het nog scherper. Hij zegt niet alleen: pas op met wat je zegt. Hij zegt: wat eruit komt, vertelt iets over wat er ín je zit. Een vijgenboom geeft geen olijven. Als er bitter water uit je mond stroomt, is de bron vanbinnen ook niet zuiver. Dat is een ongemakkelijke gedachte.

De Rode Draad

Jakobus zegt dat geen mens zijn tong kan temmen. Dat is bijna hopeloos. Maar er is er Eén die het wel kon. Jezus werd uitgescholden, vals beschuldigd, bespot aan het kruis. En Hij sloeg niet terug met zijn woorden. Toen Hij sprak, sprak Hij vergeving uit, juist naar de mensen die Hem doodden.

Jezus laat zien hoe een zuivere bron klinkt. En meer nog: Hij wil door zijn Geest in jou wonen, zodat die bron vanbinnen langzaam schoner wordt. De wijsheid van boven, waar Jakobus over schrijft, is geen schoolvak. Het is iets wat God geeft aan wie erom vraagt.

Voor Jou

Denk eens terug aan vandaag, of aan gisteren. Wat heb je gezegd over iemand die er niet bij was? Wat heb je tegen je broer of zus geroepen toen je boos was? Hoe praat je op de groepsapp van je klas?

Jakobus vraagt je niet om perfect te worden, dat lukt niemand. Hij vraagt je om eerlijk te kijken. En om God te vragen om die wijsheid van boven. Soms helpt het om even drie seconden te wachten voordat je iets zegt. In die drie seconden kun je bidden: Heer, wat zou U nu willen dat ik zeg?

Praat mee

Waarom zou het zo veel moeilijker zijn om je tong te bedwingen dan bijvoorbeeld je handen?

Wanneer heb jij gemerkt dat woorden van iemand anders je echt raakten, in het goede of in het kwade?

Samen Bidden

Heer Jezus, U weet hoe vaak mijn woorden anders klinken dan ik wilde. Wilt U mijn hart schoonmaken, zodat ook mijn mond schoner wordt. Geef mij de wijsheid die van boven komt. Amen.