2 Petrus 1

De Uitleg

Petrus schrijft deze brief aan christenen die hij waarschijnlijk nooit meer in levenden lijve zal zien. Hij weet dat hij oud wordt en binnenkort zal sterven, dat zegt hij zelf in vers 14. Daarom wil hij nog één keer iets belangrijks doorgeven, iets wat ze nooit mogen vergeten.

Hij begint met een verrassende zin. Hij zegt dat we alles wat we nodig hebben om God te kennen en goed te leven, al gekregen hebben. Het is een cadeau. God heeft ons geroepen door zijn eigen heerlijkheid en kracht, en daarbij heeft Hij ons grote en kostbare beloften gegeven. Door die beloften mogen we delen in wie God zelf is.

Daarna geeft Petrus een soort ladder, een rijtje van eigenschappen die bij elkaar horen. Bij je geloof voeg je deugd, dat is goed willen leven. Daarbij komt kennis, en zelfbeheersing, en volharding, en godsvrucht, en broederliefde, en als laatste de liefde. Het is geen lijstje dat je in een week moet afvinken. Het groeit, zoals een boom groeit, jaar na jaar.

Petrus waarschuwt ook. Wie deze dingen niet heeft, is bijziend geworden, schrijft hij. Zo iemand is vergeten dat hij gereinigd is van zijn oude zonden. Dat is een scherp beeld. Vergeten wie je bent in Gods ogen, maakt je geestelijk blind.

Aan het einde van het hoofdstuk komt Petrus terug op iets uit zijn eigen leven. Hij heeft Jezus zien stralen op de berg, samen met Jakobus en Johannes. Hij hoorde Gods stem uit de hemel zeggen: Dit is mijn geliefde Zoon. Petrus zegt erbij: dit heb ik niet verzonnen. Ik was erbij. En de woorden van de profeten zijn nog vaster dan wat ik gezien heb. Die woorden zijn als een lamp die schijnt in een donkere plaats, totdat de dag aanbreekt.

Wat betekent dit?

Petrus wil dat we weten dat geloof niet stilstaat. Het is geen kaartje dat je één keer krijgt en dan in je zak stopt. Het is een leven dat groeit. Maar, en dit is belangrijk, het begint niet bij wat jij moet doen. Het begint bij wat God al gegeven heeft. Eerst het cadeau, dan de groei.

En Petrus wil dat we de Bijbel serieus nemen. Hij zegt eigenlijk: ik heb met eigen ogen wonderen gezien, maar de woorden van de profeten zijn nog betrouwbaarder. Dat is opvallend. God spreekt door zijn Woord, en dat Woord is licht in het donker.

De Rode Draad

Petrus had Jezus van dichtbij meegemaakt. Hij had Hem verloochend, drie keer, op de avond voor Jezus stierf. Maar Jezus had hem vergeven en opnieuw geroepen. Als Petrus nu schrijft over "gereinigd zijn van vroegere zonden", schrijft hij over zichzelf. Hij weet hoe dat voelt.

De grote belofte waar dit hoofdstuk over gaat, is dat Jezus de weg naar God geopend heeft. Door Hem mag je delen in Gods eigen leven. Dat is niet iets wat je verdient. Dat is wat Hij geeft. En wat groeit, groeit op die grond.

Voor Jou

Misschien denk je weleens: ben ik wel een echte christen? Doe ik het wel goed genoeg? Petrus draait die vraag om. Hij zegt eerst: kijk naar wat je gekregen hebt. God heeft jou geroepen. Hij heeft jou beloften gegeven die kostbaarder zijn dan goud.

En vanuit dat cadeau mag je groeien. Niet in één keer perfect. Wel een beetje meer zelfbeheersing dan vorig jaar. Een beetje meer geduld als je broertje vervelend doet. Een beetje meer liefde voor mensen die je eigenlijk niet zo aardig vindt. Stap voor stap. Dat is geloof dat leeft.

En als je twijfelt of het allemaal wel waar is, denk dan aan wat Petrus zegt over de Bijbel. Een lamp in een donkere plaats. Je hoeft niet alles tegelijk te zien. Je hoeft alleen de volgende stap te zien.

Praat mee

Petrus zegt dat geloof groeit, zoals een boom. Waaraan kun je merken dat jouw geloof groeit, of vastzit?

Petrus noemt de Bijbel een lamp in het donker. Wanneer heb jij dat licht weleens nodig gehad?

Samen Bidden

Heer Jezus, dank U dat U ons alles geeft wat we nodig hebben om U te kennen. Help ons om te groeien, ook als het langzaam gaat. Laat uw Woord een lamp zijn op onze weg. Amen.