Klaagliederen 3

De Uitleg

Klaagliederen 3 is een lang gedicht, geschreven door iemand die diep in de put zit. Waarschijnlijk is het de profeet Jeremia. Hij heeft gezien hoe Jeruzalem werd verwoest door de Babyloniërs. De tempel verbrand, mensen weggevoerd, kinderen gestorven van de honger. En nu schrijft hij op wat hij voelt.

Het begin van hoofdstuk 3 is heftig. "Ik ben de man die ellende gezien heeft door de roede van Zijn verbolgenheid," staat er. Hij zegt eigenlijk: God heeft me in het donker gezet. God heeft me opgejaagd als een beer in een hinderlaag. Mijn tanden zijn op stenen stukgeslagen. Hij heeft het gevoel dat God Zelf zijn vijand is geworden. Dat is taal die je bijna niet durft uit te spreken, en toch staat het zo in de Bijbel.

Maar dan, halverwege het hoofdstuk, gebeurt er iets. Bij vers 21 draait alles. "Dit zal ik ter harte nemen, daarom zal ik hopen." En dan komen de beroemde woorden: "Het is de goedertierenheid van de HEERE dat wij niet omgekomen zijn, dat Zijn barmhartigheid niet opgehouden is. Nieuw zijn ze, elke morgen; groot is Uw trouw!"

Goedertierenheid is een ouderwets woord voor de liefde van God die niet stopt, ook al verdien je het niet. En die liefde is elke ochtend weer nieuw, als vers brood uit de oven.

Daarna gaat het gedicht verder met nadenken. De schrijver zegt: het is goed om stil te wachten op God. Het is goed om niet meteen te schreeuwen. En aan het eind van het hoofdstuk roept hij wel weer om hulp, omdat het lijden nog niet voorbij is.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat iets bijzonders zien: je mag bij God klagen. Echt klagen, met alle woede en pijn die je hebt. De Bijbel doet niet alsof gelovige mensen altijd vrolijk zijn. Jeremia zegt eerlijk hoe verschrikkelijk het is.

Maar tegelijk laat hij zien dat midden in het donker iets blijft staan: God is trouw. Niet omdat alles goed voelt, maar omdat God Zelf niet verandert. Zelfs als de schrijver het gevoel heeft dat God boos is, weet hij diep van binnen dat Gods liefde sterker is dan Zijn boosheid.

Dat is moeilijk om te begrijpen. Hoe kan iemand tegelijk denken "God is tegen mij" én "Gods barmhartigheid is nieuw elke morgen"? Toch staat het hier, in één hoofdstuk. Misschien hoort dat bij echt geloof: dat het allebei waar mag zijn.

De Rode Draad

Eeuwen later hing er Iemand aan een kruis die ook riep: "Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?" Dat was Jezus. Hij kende precies het gevoel dat Jeremia beschrijft. Verlaten, in het donker, alsof God Zijn vijand was.

Maar Jezus ging dat donker in voor ons. Hij droeg de straf, zodat Gods barmhartigheid voor ons echt elke morgen nieuw kan zijn. Als je later in je leven een keer in een diep dal zit, mag je weten: Jezus is daar al geweest. Hij begrijpt het.

De belofte "groot is Uw trouw" is daarom geen mooi spreukje. Het is iets dat is bewezen aan het kruis en bij het lege graf.

Voor Jou

Misschien denk je: ik heb nog nooit zoiets ergs meegemaakt als Jeremia. Dat klopt waarschijnlijk. Maar iedereen kent kleinere donkere momenten. Ruzie thuis. Een vriend die je laat vallen. Een cijfer waar je van baalt. Iemand die ziek is.

Wat dit hoofdstuk je leert: je hoeft niet net te doen alsof je het niet erg vindt. Je mag het tegen God zeggen, ook de boze stukken. En dan mag je 's morgens, als je wakker wordt, denken: vandaag is Gods liefde weer nieuw. Niet omdat ik mooi heb gebeden, maar omdat Hij zo is.

Probeer eens, een paar dagen lang, als je wakker wordt te denken aan dat ene zinnetje: nieuw elke morgen.

Praat mee

Heb jij wel eens iets tegen God durven zeggen wat eigenlijk best brutaal klonk? Wat gebeurde er toen?

Wat zou het voor jou betekenen dat Gods liefde élke ochtend nieuw is, ook na een rotdag?

Samen Bidden

Heer, dank U dat we eerlijk mogen zijn bij U. Ook als we boos zijn, of verdrietig, of het niet snappen. Dank U dat Uw trouw groot is, en dat Uw liefde elke morgen weer nieuw is. Help ons om op U te wachten, ook als het donker is. Amen.