Markus 1

De Uitleg

Markus begint zijn boek niet met een baby in een stal, maar met een schreeuw in de woestijn. Johannes de Doper staat aan de Jordaan, gekleed in kameelhaar, met een leren riem om zijn middel. Hij eet sprinkhanen en wilde honing. Geen man die je makkelijk vergeet. Hij roept de mensen op om zich te laten dopen en hun fouten eerlijk uit te spreken voor God. En de mensen komen, hele drommen, vanuit Jeruzalem en heel Judea.

Maar Johannes zegt iets vreemds: na mij komt Iemand die veel groter is. Ik ben niet eens goed genoeg om zijn schoenveters los te maken. Ik doop met water, maar Hij gaat dopen met de Heilige Geest.

Dan komt Jezus. Hij loopt het water in en laat zich dopen door Johannes. Op het moment dat Hij weer omhoog komt, scheurt de hemel open. De Geest komt op Hem als een duif, en een stem klinkt: "U bent Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen." God de Vader die hardop zegt: dit is mijn Zoon, en Ik ben blij met Hem.

Meteen daarna, schrijft Markus, drijft de Geest Jezus de woestijn in. Veertig dagen lang wordt Hij daar door de duivel op de proef gesteld. Tussen wilde dieren. En engelen die voor Hem zorgen.

Daarna begint Jezus te preken in Galilea. Hij roept vissers: Simon, Andreas, Jakobus, Johannes. "Kom achter Mij aan." En ze gaan, zomaar, hun netten achterlatend. In Kapernaüm geneest Hij een man met een onreine geest, in de synagoge waar iedereen bij is. Daarna gaat Hij mee naar het huis van Simon en geneest diens schoonmoeder die met koorts in bed ligt. Tegen de avond staat het hele dorp voor de deur. Zieken, bezetenen, mensen die nergens anders heen kunnen.

En als de zon nog niet eens op is, staat Jezus al op om in z'n eentje te bidden. Zijn leerlingen zoeken Hem. Maar Hij zegt: laten we doorgaan naar de andere dorpen. Daarvoor ben Ik gekomen.

Wat betekent dit?

Markus heeft haast. Hij gebruikt steeds het woord "meteen" of "direct". Hij wil je laten zien: er is iemand gekomen, en alles is anders. Jezus is niet zomaar een leraar. Hij is de Zoon van God, en God de Vader zegt het zelf hardop. Hij heeft macht over ziekte, over kwade geesten, over alles wat mensen kapotmaakt. Maar Hij komt niet om indruk te maken. Hij komt om te dienen, te preken, en zich weg te geven.

De Rode Draad

Lang voor Jezus geboren werd, schreef de profeet Jesaja al over een stem in de woestijn die de weg voor de Heer zou klaarmaken. Markus begint zijn boek met die oude woorden. Dat is geen toeval. Het laat zien dat God dit allemaal lang van tevoren in gedachten had. Het verbond, dat is de afspraak die God met mensen heeft, was nooit vergeten. Johannes is de wegbereider. Jezus is de weg zelf.

En die stem uit de hemel, "Mijn geliefde Zoon", die zul je later in Markus nog een keer horen. Onthoud dat alvast. God maakt vanaf het begin duidelijk wie Jezus is, ook al begrijpen de mensen om Hem heen het nog lang niet.

Voor Jou

Jezus stond vroeg op om alleen met zijn Vader te zijn. Hij had het druk, heel druk. Toch maakte Hij tijd. Misschien denk jij soms: bidden kan ook wel later. Maar als zelfs Jezus het nodig had, jij dan?

En die vissers. Ze lieten hun netten liggen. Volgen kost iets. Het hoeft bij jou niet om vissersnetten te gaan. Het kan gaan om eerlijk zijn als liegen makkelijker is, of vriendelijk zijn tegen iemand die buiten de groep valt. Achter Jezus aan lopen betekent: een richting kiezen.

Praat mee

Waarom zou Jezus zich eigenlijk laten dopen, terwijl Hij niets verkeerd had gedaan? Wat denk jij?

Wat zou jij moeilijk vinden om achter te laten als Jezus je riep?

Samen Bidden

Heer Jezus, U bent Gods geliefde Zoon. Dank U dat U gekomen bent, niet om indruk te maken, maar om mensen te helpen. Leer mij U te volgen, ook als het iets kost. En help mij om, net als U, tijd te maken om met God te praten. Amen.