Romeinen 10

De Uitleg

Paulus schrijft deze brief aan christenen in Rome. In hoofdstuk 10 heeft hij het over zijn eigen volk, de Israelieten. Hij houdt enorm veel van ze. Het eerste wat hij zegt is bijna een zucht: "Mijn hartenwens en mijn gebed tot God voor Israel is gericht op hun zaligheid." Hij wil zo graag dat ze gered worden.

Het probleem is dit: de Israelieten zijn ijverig voor God, dat zeker. Maar Paulus zegt dat hun ijver verkeerd uitpakt. Ze proberen zelf goed genoeg te worden voor God door precies te doen wat de wet zegt. Ze willen het verdienen. En daardoor missen ze juist wat God hun aanbiedt: dat je rechtvaardig wordt door op Jezus te vertrouwen, niet door je eigen prestaties.

Paulus haalt dan Mozes erbij. Mozes had al gezegd dat Gods Woord niet ver weg is, niet in de hemel waar je het moet gaan halen, niet aan de overkant van de zee. Het is dichtbij. In je mond en in je hart. Paulus zegt: dat woord, dat is precies het goede nieuws over Jezus dat hij aan het rondvertellen is.

Dan komt een beroemd stukje. "Als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden." Geloven van binnen, en het ook uitspreken van buiten. Dat is genoeg.

Paulus benadrukt nog iets belangrijks. Er is geen verschil tussen Jood en Griek. Iedereen die de Heere aanroept, wordt gered. Maar dan stelt hij een rij vragen die op elkaar volgen. Hoe kun je iemand aanroepen in wie je niet gelooft? Hoe kun je geloven in iemand van wie je nooit hebt gehoord? Hoe kun je horen zonder dat iemand het vertelt? En hoe vertelt iemand het, als hij niet gestuurd wordt? Daarom, zegt Paulus, zijn die voeten van mensen die het goede nieuws brengen zo mooi.

Aan het eind van het hoofdstuk komt een verdrietig stuk. Niet iedereen heeft geluisterd. God heeft zijn handen de hele dag uitgestoken, zegt Paulus met woorden van de profeet Jesaja, maar veel mensen draaiden zich om.

Wat betekent dit?

God heeft de redding zo dichtbij gelegd dat je hem bijna niet kunt missen. Je hoeft niet de hemel in te klimmen. Je hoeft geen onmogelijke prestatie te leveren. Geloven en het uitspreken, dat is de weg.

Maar dat betekent niet dat geloof vanzelf komt. Iemand moet het vertellen. Daarom is het zo belangrijk dat mensen het evangelie doorgeven. Zonder verteller geen horen. Zonder horen geen geloof.

De Rode Draad

Dit hoofdstuk draait helemaal om Jezus. Hij is degene die uit de dood is opgestaan. Hij is de Heere die je mag aanroepen. Het hele Oude Testament, alle wetten en profeten, wezen al naar Hem. Paulus laat zien dat Mozes' woorden over "het woord dichtbij" nu helemaal tot leven komen in Jezus.

En er zit een belofte in: iedereen die Hem aanroept, wordt gered. Iedereen. Geen geheime lijst, geen voorwaarden waar je net niet aan voldoet. Dat is genadig op een manier die bijna te ruim klinkt om waar te zijn.

Voor Jou

Soms denken mensen, ook kinderen, dat ze eerst beter hun best moeten doen voordat God van ze houdt. Eerst minder boos worden op je broertje. Eerst beter bidden. Eerst minder liegen. Paulus zegt: zo werkt het niet. Je mag bij Jezus komen zoals je bent, en Hem aanroepen. Dat is de start.

En dan dat andere. Paulus is verdrietig dat zijn eigen volk Jezus niet kent. Misschien ken jij ook mensen die nog nooit echt iets over Jezus hebben gehoord. Een vriendin op school. Een buurman. Wat zou het mooi zijn als iemand het hun vertelt. Misschien jij wel, een keer.

Praat mee

Wat vind je makkelijker, geloven in je hart of het hardop zeggen tegen anderen? Waarom?

Paulus is echt verdrietig dat sommige mensen Jezus niet willen kennen. Snap je dat verdriet? Heb jij dat wel eens?

Samen Bidden

Heere Jezus, dank U dat U dichtbij bent. Dat ik U mag aanroepen en dat U luistert. Help me om in U te geloven, ook als ik het niet helemaal snap. En geef me moed om over U te vertellen aan mensen die U nog niet kennen. Amen.