Romeinen 10

De Uitleg

Paulus schrijft deze brief aan christenen in Rome, een gemeente waar Joden en niet-Joden samen proberen te leven met dezelfde Messias. In hoofdstuk 10 raakt hij een pijnlijk onderwerp aan: zijn eigen volk, Israël, mist iets cruciaals. Hij begint met een verlangen, bijna een gebed: "Broeders, de oprechte wens van mijn hart en mijn gebed tot God voor Israël is gericht op hun zaligheid." Hij is niet boos op zijn volk, hij houdt van ze. En juist daarom is hij eerlijk.

Wat is het probleem? Ze hebben ijver voor God, zegt Paulus, maar zonder het juiste inzicht. Ze proberen op eigen kracht rechtvaardig te worden, hun eigen gerechtigheid op te bouwen door de wet te houden. Daardoor missen ze wat God zelf aanbiedt: gerechtigheid als een gift, te ontvangen door geloof in Christus. "Want het einddoel van de wet is Christus, tot gerechtigheid voor ieder die gelooft."

Paulus haalt daarna Mozes aan om te laten zien hoe dichtbij God eigenlijk is. Je hoeft niet de hemel te bestormen om Christus naar beneden te halen. Je hoeft niet af te dalen in de afgrond om Hem op te halen uit de dood. Dat heeft God al gedaan. Het woord is dichtbij, in je mond en in je hart. En dan komt de kern: "Als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden."

Vervolgens wordt Paulus universeel. Er is geen onderscheid meer tussen Jood en Griek. Dezelfde Heer is rijk voor allen die Hem aanroepen. En dan citeert hij de profeet Joël: "Ieder die de Naam van de Heere zal aanroepen, zal zalig worden." Iedereen. Zonder voorbehoud.

Maar daar stopt het niet. Paulus stelt vier vragen op rij die naar elkaar verwijzen. Hoe kunnen mensen Hem aanroepen als ze niet in Hem geloven? Hoe kunnen ze geloven als ze niet van Hem gehoord hebben? Hoe kunnen ze horen zonder iemand die predikt? En hoe kan iemand prediken als hij niet gezonden is? Het is een keten die loopt van Gods initiatief tot iemands persoonlijke ja. Het hoofdstuk eindigt met de pijnlijke constatering dat het evangelie wel verkondigd is, maar lang niet iedereen het geloofd heeft.

Wat betekent dit?

Romeinen 10 zet twee dingen tegenover elkaar die makkelijk verward worden: religieuze inspanning en geloof. Israël wilde God graag dienen. Niemand kan ze beschuldigen van luiheid. Maar Paulus zegt: oprechte inzet zonder Christus brengt je er niet. Sterker, het kan een muur worden tussen jou en God, omdat je denkt dat je het zelf kunt regelen.

Dat is ongemakkelijk in een cultuur die draait om prestatie. Wij worden afgerekend op cijfers, volgers, looks, mentale veerkracht. We leren al jong dat je waarde wordt verdiend. Paulus zegt: bij God werkt het anders. Gerechtigheid, dat je goed staat met God, is geen prestatie die je levert maar een gave die je ontvangt. En je ontvangt die door te geloven dat Jezus echt is opgestaan, en door dat ook uit te spreken.

Het tweede wat opvalt: geloof komt door het horen, en horen door het woord van Christus. Geloof valt niet uit de lucht. Het ontstaat ergens, doordat iemand iets vertelt, iets voorleeft, iets doorgeeft. Dat geldt voor jou, en straks misschien ook door jou.

De Rode Draad

Dit hele hoofdstuk wijst naar Christus als het einddoel van de wet. De hele eeuwen van geboden, offers, profeten, koningen, ballingschap, terugkeer, alles loopt uit op Hem. Niet omdat de wet slecht was, maar omdat de wet je laat zien hoe groot de afstand is en wie die afstand komt overbruggen.

Het mooie is dat Paulus laat zien hoe dichtbij God is gekomen. In het Oude Testament zei Mozes al dat Gods woord niet ver weg is. Paulus past dat toe op Jezus zelf. God heeft de eerste stap gezet. Hij heeft Christus gestuurd, opgewekt, en binnen handbereik gebracht. Wat overblijft is jouw mond en jouw hart.

Voor Jou

Er zijn twee soorten geloof die er christelijk uitzien maar verschillend werken. Het eerste is: ik probeer een goed mens te zijn, ik doe mijn best, ik hoop dat God het ziet. Dat klinkt nederig, maar het is feitelijk de positie van iemand die zijn eigen gerechtigheid wil opbouwen. Het tweede is: ik kan het niet, en God heeft in Christus gedaan wat ik niet kan, en daar vertrouw ik op. Dat is geloof in bijbelse zin.

Vraag jezelf eerlijk af welke van die twee jouw geloof eigenlijk is. Veel mensen die christelijk zijn opgevoed leven feitelijk uit de eerste variant en raken daardoor uitgeput, of cynisch, of allebei.

En denk eens na over die keten van horen, geloven, aanroepen. Iemand heeft jou waarschijnlijk iets verteld, of voorgeleefd, waardoor je überhaupt weet wie Jezus is. Wie was dat? En is er iemand in jouw omgeving voor wie jij die schakel zou kunnen zijn, niet door te preken, maar door eerlijk te zijn over wat je gelooft?

Praat mee

Wat is voor jou het verschil tussen oprecht je best doen voor God en echt geloven in Christus? Merk je dat verschil in je eigen leven?

Paulus zegt dat geloof komt door horen. Wie heeft jou over Jezus verteld, en wat deed dat met je?

Samen Bidden

Heer, U bent dichterbij dan ik denk. Leer mij stoppen met het opbouwen van mijn eigen gerechtigheid en U vertrouwen. Geef mij geloof dat in mijn hart leeft en uit mijn mond komt. En gebruik mij als schakel voor iemand anders die U nog niet kent. Amen.