Ruth 1

De Uitleg

Het verhaal van Ruth begint met honger. Er is hongersnood in Israël, en een man uit Bethlehem, Elimelech, besluit te vertrekken. Hij neemt zijn vrouw Naomi en hun twee zonen mee naar Moab, een buurland. Moab is geen gewoon land voor een Israëliet, want de Moabieten dienen andere goden. Maar honger duwt mensen soms naar plekken waar ze nooit hadden willen wonen.

Daar gebeurt het ene verdriet na het andere. Eerst sterft Elimelech. Naomi blijft achter met haar twee zonen. Die trouwen met Moabitische vrouwen, Orpa en Ruth. Tien jaar gaan voorbij, en dan sterven ook de twee zonen. Drie weduwen blijven over in een vreemd land. Geen man, geen kinderen, geen toekomst. In die tijd betekende dat: geen inkomen, geen bescherming, niemand die voor je opkomt.

Naomi hoort dat er in Israël weer brood is, en ze besluit terug te gaan. Onderweg zegt ze tegen haar schoondochters dat ze beter naar hun moeders kunnen gaan. Ze kust hen, en ze huilen alle drie. Orpa luistert uiteindelijk en keert om. Maar Ruth klemt zich aan Naomi vast. En dan zegt ze die beroemde woorden: "Waar u heen gaat, zal ik ook heen gaan, en waar u overnacht, zal ik overnachten. Uw volk is mijn volk en uw God mijn God."

Samen komen ze in Bethlehem aan. Het hele dorp staat in rep en roer. "Is dit Naomi?" vragen de vrouwen. Maar Naomi antwoordt bitter: "Noem mij geen Naomi meer (dat betekent 'lieflijk'), noem mij Mara (dat betekent 'bitter'), want de Almachtige heeft mij veel bitterheid aangedaan." Het hoofdstuk eindigt met een klein zinnetje dat alles verandert: het is begin van de gerstoogst.

Wat betekent dit?

Dit is een eerlijk hoofdstuk. Naomi gelooft in God, maar ze is boos op Hem. Ze zegt gewoon hardop dat ze vindt dat God haar pijn heeft gedaan. De Bijbel verbergt dat niet. Mensen die God kennen mogen verdrietig en zelfs boos zijn.

Tegelijk gebeurt er iets bijzonders. Ruth, een buitenlandse vrouw uit een volk dat andere goden dient, kiest voor de God van Israël. Niet omdat haar leven nu zo geweldig wordt, want ze gaat mee naar armoede en onzekerheid. Ze kiest voor God terwijl alles tegenzit. Dat is geloof in zijn meest kale vorm.

De Rode Draad

Bethlehem. Dat woordje is geen toeval. Eeuwen later wordt in datzelfde dorp een kind geboren: Jezus. En als je doorleest in de Bijbel, ontdek je dat Ruth de overgrootmoeder wordt van koning David, en uit Davids familie komt Jezus voort. Een Moabitische vrouw, een buitenstaander, krijgt een plek in de stamboom van de Redder.

God werkt vaak zo. Hij gebruikt mensen waar anderen overheen kijken. Hij brengt het grote verhaal vooruit via een lege, bittere weduwe en haar trouwe schoondochter. Ze weten zelf nog niets van Jezus. Maar God weet het wel. Hij heeft een plan dat groter is dan hun verdriet.

Voor Jou

Misschien herken je iets van Naomi. Soms gebeuren er dingen die je niet snapt. Een opa die overlijdt, ouders die ruzie hebben, een vriendschap die kapot gaat. Je mag tegen God zeggen dat je het oneerlijk vindt. Hij kan daar tegen. Hij houdt niet alleen van jou als je vrolijk bent.

En misschien herken je iets van Ruth. Soms moet je kiezen om bij God te blijven, ook als anderen om je heen iets anders doen. Dat is moeilijk. Maar je staat er niet alleen voor, zelfs niet als het zo voelt.

Praat mee

Naomi noemt zichzelf Mara, "bitter". Mag je tegen God zeggen dat je boos of verdrietig bent? Waarom wel of niet?

Ruth kiest voor Naomi en voor Naomi's God, terwijl ze daar niets aan lijkt te verdienen. Wat zou jou helpen om bij God te blijven als het tegenzit?

Samen Bidden

Heer, dank U dat U niet weggaat als wij verdrietig of boos zijn. Dank U dat U zelfs in moeilijke verhalen bezig bent met iets goeds. Wilt U ons leren om, net als Ruth, te zeggen: uw God is mijn God. Amen.