Titus 3

De Uitleg

Paulus schrijft een brief aan Titus, een jonge leider op het eiland Kreta. In hoofdstuk 3 geeft hij hem een paar belangrijke dingen mee. Eerst zegt hij: herinner de gelovigen eraan dat ze zich netjes gedragen. Niemand kwaad doen, vriendelijk zijn, ook tegen mensen buiten de kerk. Geen ruzie zoeken. Geen kwaad spreken over anderen.

Dan zegt Paulus iets opvallends. Hij schrijft: ook wij waren vroeger dom, ongehoorzaam, op een dwaalspoor. We leefden voor onszelf en haatten elkaar zelfs. Paulus doet niet alsof christenen altijd al goed waren. Hij is eerlijk: zo zaten wij ook in elkaar.

Maar toen, schrijft hij, verscheen de goedheid van God onze Redder. God heeft ons niet gered omdat wij zulke goede dingen deden. Hij deed het uit ontferming, wat betekent: omdat Hij zich over ons ontfermde, ons zag in onze ellende en medelijden kreeg. Door de doop en door de Heilige Geest maakt Hij ons nieuw, alsof we opnieuw geboren worden. We worden erfgenamen, kinderen die het eeuwige leven krijgen.

Paulus eindigt met een waarschuwing. Titus moet ruziemakers in de gemeente eerst waarschuwen, en als ze blijven stoken, hen op afstand houden. Een gemeente waarin steeds gekibbeld wordt over onzin, daar wordt niemand beter van.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat twee dingen tegelijk zien. Aan de ene kant: God redt ons niet omdat wij het verdienen. Niet omdat wij zo lief, zo slim of zo gehoorzaam zijn. Hij redt ons omdat Hij goed is. Punt.

Aan de andere kant: als je gered bent, ga je wel anders leven. Niet om God zover te krijgen dat Hij van je houdt, want dat doet Hij al. Maar omdat je nu bij Hem hoort. Een appelboom maakt appels omdat hij een appelboom is, niet om appelboom te worden.

Paulus draait die twee dingen niet door elkaar, en wij moeten dat ook niet doen. Goed leven is geen toegangskaartje. Het is het antwoord op een cadeau dat je al hebt gekregen.

De Rode Draad

Midden in dit hoofdstuk schrijft Paulus iets prachtigs: "Maar toen de goedertierenheid van God, onze Zaligmaker, en Zijn liefde tot de mensen verschenen is…" Met "verschenen" bedoelt Paulus: in Jezus. Jezus is de goedheid van God die zichtbaar werd op aarde.

Dit hoofdstuk gaat dus eigenlijk over wat Jezus doet. Hij wast schoon. Hij maakt nieuw door zijn Geest. Hij maakt ons tot erfgenamen, kinderen die later het hele erfdeel van God krijgen: eeuwig leven bij Hem.

De grote belofte van de Bijbel, dat God mensen redt die het zelf niet kunnen, komt hier in een paar zinnen samen. Niet onze goede daden redden ons. Jezus redt ons. En daarna gaan de goede daden vanzelf meekomen, als vrucht.

Voor Jou

Misschien denk je wel eens: ik moet goed mijn best doen, anders is God teleurgesteld. Of: ik heb iets stoms gedaan, nu mag ik niet meer bij Hem komen. Dit hoofdstuk fluistert iets anders. God redde je niet omdat je het verdiende. Hij hield al van je toen je nergens van wist.

Tegelijk daagt Paulus je uit. Hoe ga je om met die jongen in de klas die je irritant vindt? Praat je over hem achter zijn rug, of houd je je mond? Zoek je ruzie als iets niet eerlijk gaat, of probeer je vrede te maken? Paulus zegt: laat zien wie je Vader is door hoe je doet.

Dat is best moeilijk. Gelukkig hoef je het niet alleen te doen. De Heilige Geest, die in jou woont als je bij Jezus hoort, helpt je daarbij.

Praat mee

Paulus zegt dat hij vroeger zelf ook dwaas en ongehoorzaam was. Waarom denk je dat hij dat zo eerlijk opschrijft?

Wat is volgens jou het verschil tussen goed leven om door God geaccepteerd te worden, en goed leven omdat je al door God geaccepteerd bent?

Samen Bidden

Vader in de hemel, dank U dat U mij niet hebt gered omdat ik het verdiende, maar omdat U goed bent. Dank U voor Jezus, in wie Uw liefde zichtbaar werd. Help mij vandaag om vriendelijk te zijn, geen ruzie te zoeken en goed te doen aan de mensen om mij heen. Door Uw Geest. Amen.