1 Korinthe 5

De Uitleg

Paulus schrijft een brief aan de gemeente in Korinthe, een havenstad vol handel, tempels en losse moraal. En binnen die gemeente, die zichzelf best geestelijk en verlicht vindt, gebeurt iets wat zelfs de heidenen om hen heen shockeert: een man heeft een seksuele relatie met zijn stiefmoeder. Paulus noemt het "hoererij" en zegt: dit komt bij de heidenen niet eens voor.

Wat Paulus nog erger vindt dan de daad zelf, is de reactie van de gemeente. Ze zijn "opgeblazen". Trots. Alsof hun ruimhartigheid bewijst hoe volwassen ze geestelijk zijn. Paulus zegt: jullie hadden moeten treuren. Jullie hadden deze man uit jullie midden moeten wegdoen.

Dan volgt een harde passage. Paulus, hoewel hij lichamelijk ver weg is, spreekt een oordeel uit. Deze man moet "aan de satan overgeleverd" worden, tot verderf van het vlees, opdat zijn geest behouden wordt op de dag van de Heere Jezus. Dat klinkt heftig, en dat is het ook. Paulus bedoelt: sluit hem buiten de gemeenschap. Laat hem de gevolgen van zijn keuze voelen, in de hoop dat hij tot inkeer komt en gered wordt.

Vervolgens gebruikt Paulus een beeld dat de Korinthiërs meteen begrepen: zuurdeeg. Bij het Joodse Pesach werd alle gist uit het huis verwijderd. Één klein beetje gist doortrekt het hele deeg. Zo werkt zonde ook in een gemeenschap. Je kunt het niet negeren of tolereren, want het besmet de rest.

Hij eindigt met een verheldering. Eerder had hij geschreven dat ze zich niet moesten inlaten met hoereerders, en blijkbaar dachten sommigen dat dat over buitenstaanders ging. Nee, zegt Paulus. Ik bedoel niet de mensen buiten de kerk. Met hen kun je onmogelijk vermijden om te leven. Ik bedoel iemand die zichzelf broeder of zuster noemt, maar leeft alsof God niets betekent. Met zo iemand moet je zelfs niet aan tafel.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk gaat over iets ongemakkelijks: dat een kerk soms moet zeggen "dit kan niet". Wij leven in een tijd waarin dat bijna een vloek is geworden. Oordeel niet. Wie ben jij om te zeggen wat goed is voor een ander. Ieder zijn waarheid.

Paulus gaat daar dwars tegenin, maar op een manier die vaak wordt gemist. Hij zegt namelijk niet: veroordeel de wereld. Integendeel. Hij zegt letterlijk dat de mensen buiten de gemeente niet ons oordeel zijn. Waar hij scherp op is, is de gemeenschap van gelovigen zelf. Wie zegt bij Jezus te horen, kan niet tegelijk zijn leven inrichten alsof Jezus nooit heeft bestaan. Dat is geen strengheid, dat is eerlijkheid.

En het doel is niet straf. Het doel is redding. "Opdat zijn geest behouden wordt." Paulus wil deze man niet kwijt, hij wil hem terug. Soms is confrontatie de meest liefdevolle daad die er is.

De Rode Draad

Paulus verwijst naar Pesach en noemt Jezus "ons Paaslam, dat voor ons geslacht is". Dat is de kern. In Egypte werd een lam geslacht en zijn bloed beschermde de Israëlieten tegen de dood. Jezus is dat lam geworden. Zijn dood maakt ons leven mogelijk.

En bij Pesach hoorde het verwijderen van het zuurdeeg. Niet als voorwaarde om gered te worden, maar als antwoord op de redding. God zei: jullie zijn vrij, leef nu ook als vrije mensen, niet meer met de smaak van Egypte in je huis.

Zo is het ook hier. Omdat Jezus voor ons is gestorven, mogen wij "een nieuw deeg" zijn. Ongezuurd. Niet omdat wij zo goed zijn, maar omdat Hij ons schoon heeft gemaakt. Heiligheid is geen prestatie, het is een antwoord op genade.

Voor Jou

Dit hoofdstuk raakt aan iets wat je waarschijnlijk herkent. Op sociale media, op school, in je vriendengroep, is de grootste zonde geworden om iets af te keuren. Alles moet kunnen. Wie grenzen stelt is bekrompen.

Tegelijk voel je misschien zelf dat volledige grenzeloosheid ook niet werkt. Dat sommige keuzes je kapot maken. Dat het uitmaakt hoe je leeft.

Paulus laat zien dat de kerk een plek mag zijn waar mensen elkaar echt kennen. Waar iemand tegen jou durft te zeggen: dit is niet goed voor je, ik hou te veel van je om te zwijgen. En waar jij dat ook tegen een ander mag zeggen. Dat is zeldzaam. En dat is kostbaar.

Voor jezelf betekent dit: onderzoek waar in jouw leven "een klein beetje gist" zit. Iets wat je toelaat en verdedigt, maar wat langzaam alles doortrekt. Een gewoonte, een relatie, een manier van denken. Paulus zegt niet: haat jezelf erom. Hij zegt: ruim het op, want Jezus is jouw Paaslam. Je hoeft niet meer te leven alsof Hij er niet is.

Praat mee

Waar ligt volgens jou het verschil tussen liefdevol grenzen stellen en veroordelend zijn? Kun je een concreet voorbeeld bedenken?

Paulus zegt dat de gemeente moet oordelen over wie zich broeder noemt, maar niet over buitenstaanders. Waarom draaien wij dat in de praktijk vaak precies om?

Samen Bidden

Heere Jezus, U bent ons Paaslam. U heeft ons vrijgekocht toen wij niets konden. Maak ons eerlijk over onszelf. Geef ons mensen om ons heen die durven zeggen wat waar is, en geef ons de moed om zelf ook zo iemand te zijn. Leer ons het verschil tussen liefde en gemakzucht. Amen.