Efeziërs 1

De Uitleg

Paulus schrijft deze brief vanuit de gevangenis aan de gemeente in Efeze, een havenstad vol tempels, handel en spirituele markt. Hij begint niet met praktische instructies of een opwarmertje. Hij barst los in één lange zin (in het Grieks staan vers 3 tot en met 14 zonder echte punt) waarin hij God prijst om alles wat Hij voor zijn mensen heeft gedaan. Het lijkt op iemand die struikelt over zijn eigen woorden omdat hij te veel tegelijk wil zeggen.

Wat zegt hij dan? Dat God ons voor de grondlegging van de wereld heeft uitgekozen om heilig en zuiver te zijn. Dat Hij ons heeft bestemd om aangenomen te worden als zijn kinderen, door Jezus Christus. Dat we in Hem verlossing hebben door zijn bloed, vergeving van onze overtredingen. Dat God ons zijn plan heeft laten weten: alles in hemel en op aarde wordt uiteindelijk samengebracht onder één Hoofd, Christus. En dat wie in Hem gelooft, verzegeld is met de Heilige Geest, als een soort onderpand, een aanbetaling van wat nog komt.

In het tweede deel van het hoofdstuk, vanaf vers 15, slaat Paulus over in gebed. Hij dankt God voor het geloof van de Efeziërs en bidt dat ze écht zullen begrijpen wie God is en wat ze hebben gekregen. Hij bidt om verlichte ogen van het hart. Hij wil dat ze de hoop van hun roeping zien, de rijkdom van Gods erfenis, en de onmetelijke kracht van God, dezelfde kracht waarmee Hij Jezus uit de dood opwekte en aan zijn rechterhand zette, boven alle macht en gezag.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk gaat over wie God is en wat Hij doet, voordat het iets zegt over wat jij moet doen. Dat is geen detail. Paulus laat zien dat geloof niet begint bij jouw inspanning, jouw goede beslissing, jouw spirituele zoektocht. Het begint bij een God die al bezig was voordat jij bestond.

Het woord "uitverkoren" roept bij veel mensen weerstand op. Het klinkt alsof God willekeurig namen op een lijst zet. Maar Paulus gebruikt het woord juist om wonder en zekerheid te benadrukken. Hij zegt eigenlijk: jullie zijn geen toevalstreffer, geen restje, geen tweederangs. God wilde jullie. En dat is geen klein ding in een wereld waarin mensen voortdurend bezig zijn met de vraag of ze ertoe doen, of ze gezien worden, of ze goed genoeg zijn.

Het tweede dat opvalt: alles draait om Christus. Twaalf keer in dit hoofdstuk staan woorden als "in Hem", "door Hem", "in Christus". Hij is niet één van de manieren om bij God te komen. Hij is de manier waarop alles in het universum uiteindelijk samenkomt.

De Rode Draad

Paulus tekent hier het grote verhaal in één paragraaf. God had een plan voordat er een wereld was. Dat plan loopt door de geschiedenis van Israël heen, door profeten en koningen en ballingschap, en komt samen in Jezus. In zijn dood en opstanding wordt verlossing werkelijkheid. En het plan stopt niet bij jouw persoonlijke redding. Het reikt door tot aan de voleinding, wanneer hemel en aarde onder Christus verenigd worden.

Tussen toen en straks staat de Heilige Geest. Paulus noemt Hem het zegel en het onderpand. Een zegel betekende in die tijd: dit is van mij, hier blijf je vanaf. Een onderpand was een aanbetaling die garandeerde dat de rest zou volgen. De Geest in jou is dus geen vaag goed gevoel. Hij is Gods handtekening op je leven en zijn belofte dat Hij afmaakt waar Hij aan begonnen is.

Voor Jou

Er is een soort moeheid die veel jongeren kennen. De moeheid van moeten presteren, moeten kiezen wie je bent, moeten laten zien dat je leven iets voorstelt. Sociale media maken het alleen maar luider. Iedereen lijkt iets te bewijzen.

Efeziërs 1 zet daar iets compleet anders tegenover. Voordat jij iets bewees, koos God al voor jou. Voordat jij je identiteit in elkaar puzzelde, gaf Hij je er één: aangenomen kind. Voordat jij iets verdiende, was de prijs al betaald. Dat verandert niet wat je moet doen vandaag, maar wel waaruit je het doet. Niet meer vanuit het zwarte gat van "ben ik genoeg", maar vanuit het feit dat je gezien, gewild en verzegeld bent.

Paulus' gebed is hier belangrijk. Hij bidt niet dat de Efeziërs meer gaan doen, maar dat ze gaan zien. Veel geestelijke groei is geen nieuwe waarheid leren, maar oude waarheid eindelijk laten landen. Bid dat eens letterlijk voor jezelf, met de woorden van vers 18. Vraag God om verlichte ogen van het hart.

En als je twijfelt of dit wel voor jou geldt, lees het hoofdstuk dan langzaam en onderstreep elke keer dat er "in Hem" of "in Christus" staat. Het is niet jouw vasthouden aan God dat telt. Het is zijn vasthouden aan jou.

Praat mee

Paulus bidt niet om meer kracht of meer succes, maar om "verlichte ogen van het hart". Wat zou er in jouw leven veranderen als je écht zou zien wat God over jou zegt?

Het idee van uitverkiezing roept bij veel mensen vragen op. Wat doet het met jou om te lezen dat God je koos voordat de wereld bestond? Troost het, irriteert het, of allebei?

Samen Bidden

God, U was er eerder dan ik. U koos mij voordat ik U kende. Open mijn ogen om te zien wat U gedaan hebt in Christus. Laat het geen informatie blijven, maar werkelijkheid worden. Verzegel mij door uw Geest, vandaag opnieuw. Amen.