Kolossenzen 3

De Uitleg

Paulus schrijft deze brief vanuit de gevangenis aan een gemeente in Kolosse, een stad in het huidige Turkije. Hij heeft de eerste twee hoofdstukken besteed aan wie Christus is en wat er met je gebeurt als je bij Hem hoort: je bent met Hem gestorven en opgewekt. Hoofdstuk 3 begint met de logische volgende stap. Als dat waar is, hoe ziet je leven er dan uit?

"Zoek de dingen die boven zijn, waar Christus is." Dat is geen oproep om wereldvreemd te worden of de hele dag aan de hemel te denken. Het is een oriëntatie. Waar richt je je op? Wat bepaalt je verlangens? Paulus zegt: je oude leven is voorbij, dat ligt begraven. Wat nu telt, is dat je leven verborgen is met Christus in God. Een opmerkelijke uitspraak. Je echte identiteit is niet zichtbaar voor iedereen, niet eens helemaal voor jezelf. Die ligt bij Hem.

Dan wordt Paulus concreet. Hij maakt twee lijsten. De eerste is wat eruit moet: hoererij, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte, hebzucht (dat hij gelijkstelt aan afgoderij), woede, laster, leugen. Dat zijn de kleren van het oude leven. Doe ze uit, zegt hij. De tweede lijst is wat je aantrekt: innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld. Elkaar verdragen, elkaar vergeven zoals Christus jou vergeven heeft. En boven alles: liefde, die alles samenbindt.

Het hoofdstuk eindigt met praktische instructies voor gezinnen en werkrelaties (in die tijd ook slaven en meesters). Maar de kern staat in vers 17: alles wat je doet, in woord of daad, doe het in de naam van de Heere Jezus.

Wat betekent dit?

Paulus gelooft niet in een geloof dat alleen tussen je oren zit. Hij gelooft ook niet in regeltjes om regeltjes. Hij ziet iets diepers: dat wie je bent vanbinnen, zichtbaar wordt in hoe je leeft. En dat wie Jezus volgt, een nieuw mens wordt. Niet meteen perfect. Maar wel echt anders.

Het interessante is dat Paulus niet begint met de regels. Hij begint met identiteit. Pas in vers 5 komt de oproep om dingen "te doden". Eerst zegt hij: je bent opgewekt met Christus. Je hoort bij Hem. Vanuit dat gegeven kun je je oude manier van leven afleggen, zoals je een vieze jas uittrekt na een lange dag. Dat is de volgorde van het evangelie. Niet: gedraag je, dan hoor je erbij. Maar: je hoort erbij, dus je kunt veranderen.

En de lijst van wat eruit moet, is geen willekeurige verzameling. Het zijn allemaal dingen die kapot maken. Seksuele losbandigheid maakt mensen tot gebruiksvoorwerpen. Hebzucht maakt dingen tot je god. Woede en laster maken relaties stuk. Wat erin moet, bouwt op: ontferming, vergeving, geduld.

De Rode Draad

Helemaal in het midden van dit hoofdstuk staat een zin die alles draagt: "vergeef zoals ook Christus u vergeven heeft." Hier raakt Paulus aan de kern. Je kunt niet vergeven uit eigen kracht, niet echt. Niet de pijn die je is aangedaan, niet de mensen die je beschadigden. Maar je kunt het wel als je weet dat jij zelf vergeven bent.

Dit hoofdstuk hangt aan het kruis. Het sterven en opstaan waar Paulus mee begint, is Jezus' sterven en opstaan, en daarin het jouwe. Alles wat hij vraagt, vraagt hij niet als prestatie maar als antwoord. Christus heeft jou aangetrokken als kleed. Dus kun je nu liefde aantrekken. Christus heeft jou vergeven. Dus kun je nu vergeven. De rode draad is genade die werkt.

Voor Jou

Er zit in dit hoofdstuk iets dat schuurt met hoe wij vandaag denken. Wij geloven dat je jezelf moet zijn, dat je gevoelens je kompas zijn, dat je niemand iets verschuldigd bent. Paulus zegt iets anders. Hij zegt dat er een oud zelf in je zit dat eruit moet, omdat het je kapot maakt. En dat er een nieuw zelf is dat je mag aantrekken.

Dat is ongemakkelijk, zeker als je merkt dat sommige dingen op die eerste lijst behoorlijk dichtbij komen. Hebzucht die zich verstopt achter het scrollen door webshops. Woede die opvlamt in een groepsapp. Onreinheid die één tabblad ver weg is. Laster die zo makkelijk gaat over iemand die er niet bij is.

Paulus zegt niet: probeer beter je best te doen. Hij zegt: weet wie je bent, en kleed je daarnaar. Vraag jezelf vandaag eens af welk kledingstuk uit lijst één jij nog steeds draagt zonder dat je er erg in hebt. En welk kledingstuk uit lijst twee je vandaag bewust kunt aantrekken. Misschien is dat geduld met die ene leraar. Misschien vriendelijkheid voor je broertje. Misschien iemand vergeven die het niet eens vraagt.

En als je merkt dat je het niet kunt, dan ben je precies waar Paulus je wil hebben. Bij Christus, in wie alles wat je nodig hebt, al klaar ligt.

Praat mee

Welk woord uit de eerste lijst (woede, laster, hebzucht, onreinheid) raakt bij jou een gevoelige snaar, en waarom denk je dat?

Paulus zegt: vergeef zoals jij vergeven bent. Is er iemand die jij maar niet kunt vergeven? Wat houdt je tegen?

Samen Bidden

Heer Jezus, U weet wat ik aanheb. U ziet de oude kleren die ik nog draag, en U weet hoe lastig het is om die uit te trekken. Dank U dat ik niet eerst hoef te veranderen voor ik bij U mag horen. Help me te leven vanuit wie ik in U ben. Leer me vergeven zoals U mij vergeven hebt. Amen.