Obadja 1

De Uitleg

Obadja is het kortste boek van het Oude Testament. Eén hoofdstuk, eenentwintig verzen, en een woede die je voelt branden door de regels. Het gaat over Edom, een volk dat afstamt van Esau, de tweelingbroer van Jakob (Israël). Twee broers, twee volken, en een ruzie die eeuwen duurt.

Wat is er gebeurd? Jeruzalem is gevallen. Vermoedelijk doelt Obadja op de inval van Babel in 586 voor Christus. De stad ligt in puin, de tempel is verwoest, mensen zijn gedood of weggevoerd. En Edom, het broedervolk, stond erbij en keek ernaar. Sterker nog, ze deden mee. Vers 11 zegt het hard: "Op de dag dat je tegenover hem stond, op de dag dat vreemden zijn leger gevangen voerden, en buitenlanders zijn poorten binnentrokken, en over Jeruzalem het lot wierpen, was ook jij als een van hen."

Edom juichte toen Juda viel. Ze plunderden mee. Ze sneden vluchtelingen de pas af bij de bergpassen en leverden ze uit. Familie verraad in de ergste vorm.

God spreekt door Obadja een oordeel uit. Edom woont hoog in de rotsen van Seïr, een natuurlijke vesting. Petra, die beroemde rotsstad, lag in dat gebied. Ze voelden zich onaantastbaar. Vers 3: "De overmoed van uw hart heeft u bedrogen, u die woont in de rotskloven, in uw hoge verblijfplaats, u die in uw hart zegt: Wie zal mij neerhalen ter aarde?"

God antwoordt: Ik. Al bouw je je nest tussen de sterren, Ik haal je naar beneden. De profetie eindigt met een ommekeer. Het huis van Jakob, dat in vlammen opging, wordt zelf een vuur. Het oordeel keert zich om. En het boek sluit met één regel die alles draagt: "Het koningschap zal van de HEERE zijn."

Wat betekent dit?

Obadja gaat over hoogmoed en over wat God doet met mensen die zich verheffen ten koste van anderen. Edom dacht veilig te zijn omdat hun stad onbereikbaar was. Ze dachten dat ze konden lachen om het verdriet van hun broer en daarmee wegkomen. Ze rekenden buiten God.

Het boek confronteert iets wat in elke tijd terugkomt: leedvermaak. Toekijken hoe iemand valt en stilletjes blij zijn. Niet ingrijpen wanneer je het wel kon. Profiteren van andermans pijn. God noemt dat geen kleinigheid. Hij ziet het, en Hij rekent erop af.

Tegelijk is er iets diepers. God neemt het op voor zijn volk, ook wanneer dat volk er zelf een puinhoop van heeft gemaakt. Juda was niet onschuldig, ze waren in ballingschap gegaan om hun eigen ongehoorzaamheid. Maar dat geeft Edom niet het recht om mee te slaan. God blijft de verdediger van wie geslagen is, zelfs als die persoon de slagen deels over zichzelf heeft afgeroepen.

De Rode Draad

Het laatste vers is een vooruitwijzing. "Het koningschap zal van de HEERE zijn." Dat is geen vrome afsluiting, dat is de kern van het hele Oude Testament dat naar Christus toe rolt. Er komt een Koning. Er komt een dag waarop alle macht, alle hoogmoed, alle Edoms van de geschiedenis zullen buigen.

Jezus is die Koning. Hij is ook de vervulling van iets opmerkelijks: waar Edom zijn broeder verried, gaf Jezus zichzelf voor zijn broeders. Waar Esau Jakob haatte, omhelst Jezus zelfs zijn vijanden. Hij is de tegenpool van Edom. En aan het kruis nam Hij de positie in van de bespotte, de uitgeleverde, degene aan wie voorbijgangers hun hoofd schudden. Zoals Edom Juda bespotte, zo werd Jezus bespot. Maar door die vernedering brak Hij de cyclus van haat tussen broers.

Voor Jou

Obadja is ongemakkelijk dichtbij. Niet omdat jij waarschijnlijk een stad verraadt, maar omdat de bouwstenen van Edoms zonde overal liggen. Stiekem genieten als iemand uit jouw klas afgaat. De groepschat waarin iemand wordt afgebroken die er niet bij is. Toekijken op social media hoe iemand wordt afgemaakt en denken: lekker puh. Niet ingrijpen, omdat het je status kost.

God ziet dat. Niet om je bang te maken, maar omdat Hij serieus neemt wie jij bent. Hoogmoed is volgens Obadja zelfbedrog: "De overmoed van uw hart heeft u bedrogen." Je denkt dat je veilig staat, dat jouw oordelen over anderen je groter maken, dat je hoge rotskloven onaantastbaar zijn. Het is een illusie.

De vraag die Obadja stelt is eenvoudig: aan welke kant sta je wanneer iemand valt? Bij de spotters op de heuvel, of bij degene op de grond? Jezus koos altijd voor de tweede plek. Hem volgen betekent leren om daar ook te staan.

En als je merkt dat je vaker dan je wilt op die heuvel staat: het laatste vers geldt nog. Het koningschap is van de HEERE. Hij regeert ook over jouw hart, en Hij kan het veranderen.

Praat mee

Wanneer heb jij voor het laatst stiekem genoten van andermans falen, en wat zegt dat over wat je nodig hebt van God?

Edom voelde zich onaantastbaar door zijn ligging. Wat zijn voor jou de "hoge rotskloven" waarin je je verbergt om je sterk of veilig te voelen?

Samen Bidden

Heer, U ziet wat ik liever verberg. De momenten dat ik toekeek terwijl ik kon helpen. De keren dat ik meedeed met afbreken. Vergeef me. Leer me staan waar Jezus stond, naast wie gevallen is. Wees Koning over mijn hart, ook over de hoeken die ik zelf niet wil zien. Amen.