Even stil · vrijdag 14 augustus 2026

Geroepen om God te kennen en te dienen

Kennen en dienen

4 weken geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Efeziërs 2:10, Spreuken 18:15, Jeremia 2:5 en Psalm 4:4.

☀ Het ochtendmoment

Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.
Efeziërs 2:10

Sta even stil bij dat eerste woord: maaksel. Jij bent Zijn maaksel. Niet toevallig hier, niet zomaar wakker geworden op deze vrijdag. God heeft jou gemaakt, en Hij maakt nog steeds aan je verder in Christus Jezus.

Dat verandert de manier waarop je de dag inloopt. Je hoeft vandaag niet te bewijzen dat je er mag zijn. Dat is al besloten voordat je je ogen opende.

En er is meer. Er liggen werken klaar. Goede werken, die God van tevoren bereid heeft. Dat betekent: de dingen die vandaag op je pad komen, het gesprek dat je voert, de klus die je afmaakt, de mens die je hulp nodig heeft, zijn niet toevallig. God heeft ze eerder klaargelegd dan jij ze tegenkomt.

Je hoeft dus niet te bedenken wat groots te doen. Je mag erin wandelen. Rustig, stap voor stap, in wat Hij voor je heeft klaargezet.

Misschien voel je je moe voor het al begonnen is. Dat mag. Maar weet dat je Maker met je meegaat in Zijn eigen werk. Hij vraagt geen prestaties van Zijn maaksel. Hij vraagt vertrouwen.

Wandel vandaag. Meer niet, en niet minder.

✦ Het lunchmoment

Het hart van een verstandige verwerft kennis, en het oor van wijzen zoekt kennis.
Spreuken 18:15

Midden op de dag, tussen de mails en de gesprekken door, komt dit spreukwoord langs als een kleine spiegel. Wat verwerft jouw hart vandaag? Waar zoekt jouw oor naar?

Er is een verschil tussen horen en luisteren. Tussen informatie opnemen en wijsheid ontvangen. Een verstandige laat zich raken door wat er gezegd wordt. Een wijze stelt zich open, ook als het schuurt.

Op een werkdag als deze is dat nogal wat. Je bent bezig, je moet door, je hebt een mening klaar voor de volgende vergadering. Maar wijsheid komt zelden binnen bij wie al vol is.

Misschien is dit lunchmoment een oefening. Even niet zenden. Even ontvangen. Van een collega die iets zei wat je snel wegwuifde. Van een situatie die je iets probeert te leren. Van God, die vaak fluistert waar wij schreeuwen.

Het hart verwerft, staat er. Kennis komt niet vanzelf binnen, je moet er ruimte voor maken. Actief. Bewust. Met een zekere honger.

Straks ga je weer aan het werk. Neem dit mee: één vraag, één oor open, één moment waarop je niet direct reageert maar eerst luistert. Dat is al genoeg voor vandaag.

◐ Het middagmoment

Zo zegt de HEERE: Welk onrecht hebben uw vaderen in Mij gevonden, dat zij zich ver van Mij hebben gehouden, achter nietige afgoden zijn aan gegaan en zelf nietig geworden zijn?
Jeremia 2:5

Een vraag van God. Geen aanklacht eerst, geen donderpreek, maar een vraag die dwars door je heen kan gaan.

Welk onrecht heb je in Mij gevonden?

Jeremia spreekt tegen een volk dat weggedreven is. Niet in één keer, niet met een luide beslissing, maar stukje bij beetje. Het leven vulde zich met andere dingen. Werk, zorgen, wat je wilde bereiken deze week, wat je hoopt te ontvangen. Allemaal niet slecht op zichzelf. Maar wanneer heb je Hem voor het laatst echt gezocht?

Het schurende zit in het slot van het vers. Wie achter nietige dingen aangaat, wordt zelf nietig. Je wordt wat je najaagt. Dat is geen straf van bovenaf, dat is hoe het werkt.

Misschien voel je dat nu al, halverwege de dag. Een vage leegte. Veel gedaan, weinig van geleefd. Druk geweest met dingen die je morgen alweer vergeten bent.

God vraagt niet: waarom ben je stout geweest. Hij vraagt: wat heb je in Mij gemist? Waarom liep je weg?

Het is een vraag om even bij te blijven. Niet snel beantwoorden. Gewoon laten staan, en zien wat er opkomt.

En dan weten dat Hij nog steeds vraagt. Dat zegt genoeg.

☾ Het avondmoment

Weet toch: de HEERE heeft Zich een gunsteling afgezonderd; de HEERE hoort als ik tot Hem roep.
Psalm 4:4

De vrijdagavond valt. De week ligt achter je, met alles wat gelukt en mislukt is, wat gezegd en verzwegen werd. En nu, in de stilte, komt dit woord van David tot je: de HEERE hoort.

Merk op hoe persoonlijk het is. Niet: God luistert in het algemeen naar mensen. Maar: Hij hoort als ik roep. Jouw stem, jouw naam, jouw vermoeide fluisteren aan het einde van deze werkweek.

En nog iets anders staat er. De HEERE heeft Zich een gunsteling afgezonderd. Dat woord gunsteling betekent: iemand naar wie Zijn hart uitgaat. In Christus ben jij die gunsteling geworden. Niet omdat je deze week zo sterk was. Maar omdat Hij jou liefheeft.

Misschien voel je je vanavond meer moe dan geliefd. Meer leeg dan gezien. Toch is dit waar, of je het voelt of niet. Hij hoort. Hij ziet. Hij heeft jou apart gezet.

Je hoeft de week niet eerst op te ruimen voordat je bij Hem mag komen. Je mag komen zoals je bent, met al het onaffe, en het bij Hem neerleggen.

Adem uit. Hij hoort. Dat is genoeg voor deze avond.