Even stil · donderdag 2 juli 2026

Verlangen naar God die ontfermt

Ontferming en verlangen

3 weken geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Klaagliederen 3:32-33, Spreuken 16:2, Jeremia 15:16 en Psalm 63:2.

☀ Het ochtendmoment

Want als Hij bedroefd heeft, zal Hij Zich ook ontfermen, naar de grootheid van Zijn goedertierenheid. Want niet van harte verdrukt en bedroeft Hij de mensenkinderen.
Klaagliederen 3:32-33

Morgen. Weer een dag. Misschien sta je op met een licht hart, misschien met loden benen. Sommige weken duren langer dan zeven dagen, en het is pas donderdag.

De schrijver van Klaagliederen kent dat gevoel. Hij heeft gehuild, geworsteld, gevraagd waar God bleef. En midden in zijn klacht ontdekt hij iets: God verdrukt niet van harte. Als er verdriet is, blijft dat niet Zijn laatste woord.

Dat is een klein zinnetje met een groot gewicht. God is geen strenge werkgever die je vandaag weer aan het werk zet met de zweep erover. Hij is een Vader die Zich ontfermt, naar de grootheid van Zijn goedertierenheid. Grootheid, dat is geen zuinig maatje. Dat is overvloed.

Wat je vandaag ook meeneemt, zorgen om werk, om iemand die je liefhebt, om jezelf, weet dan dit: als er tranen zijn, dan gaan die niet aan Zijn hart voorbij. Hij ziet je, Hij weet.

Je hoeft deze donderdag niet in eigen kracht te dragen. Zijn ontferming loopt met je mee, van het eerste kopje koffie tot het licht uit gaat.

Ga dan maar, in Zijn goedertierenheid.

✦ Het lunchmoment

Al iemands wegen zijn zuiver in zijn eigen ogen, maar de HEERE toetst de geesten.
Spreuken 16:2

Even pauze. Je hebt een halve dag achter je. Vergaderingen, mails, gesprekken, misschien iets waar je nog aan zit te knagen.

Spreuken zet vandaag een spiegel neer. Wat jij deed vanochtend, voelde waarschijnlijk logisch. Terecht. Zuiver. Dat is niet raar, zo werken wij mensen. We hebben altijd goede redenen voor wat we doen.

Maar er is Iemand die dieper kijkt. De HEERE toetst de geesten. Niet alleen wat je deed, maar waarom. Niet alleen je woorden, maar wat eronder zat.

Dat klinkt misschien streng, maar het is juist bevrijdend. Jij hoeft niet je eigen rechter te zijn. Jij hoeft jezelf niet schoon te praten en ook niet af te branden. God weegt eerlijk.

Gebruik deze lunchpauze om even te ontspannen onder Zijn blik. Wat er vanochtend gebeurde, met collega's, met jezelf, ligt open bij Hem. Hij ziet meer dan jij, en Hij oordeelt zachter dan jij bang bent, en scherper dan jij hoopt.

Eet rustig door. Straks weer verder. Maar dan wetend dat je wegen niet in jouw handen liggen, maar in de Zijne.

Dat scheelt een hoop gewicht op je schouders.

◐ Het middagmoment

Zodra Uw woorden gevonden werden, at ik ze op. Uw woord was mij tot vreugde en tot blijdschap in mijn hart, want Uw Naam is over mij uitgeroepen, HEERE, God van de legermachten.
Jeremia 15:16

Jeremia eet Gods woorden op. Niet lezen, niet overwegen, maar opeten. Alsof hij honger heeft en pas weer leeft als hij het binnenkrijgt.

Herken je dat nog? Dat je Gods Woord nodig hebt zoals brood? Of is de Bijbel iets geworden dat je erbij doet, tussen de mails door, als de tijd het toelaat?

Eerlijk gezegd, veel dagen lezen we oppervlakkig. We scannen. We vinken af. En dan verbazen we ons dat het niet raakt.

Jeremia's leven was zwaar. Hij werd bespot, gevangengezet, hij vervloekte later zelfs zijn geboortedag. Juist die man zegt: Uw woord was mij tot vreugde. Niet omdat zijn omstandigheden makkelijk waren, maar omdat Gods Woord hem droeg toen alles wankelde.

Misschien is dat de vraag voor vandaag, midden op deze donderdag: eet ik nog, of knabbel ik alleen? Neem ik één zin serieus, of laat ik alles voorbij glijden?

Eén vers, langzaam gelezen, kan meer doen dan een hoofdstuk dat je niet aanraakt. Kauw erop. Slik het door. Laat het werk doen dat jij niet kunt.

Gods Naam is over jou uitgeroepen. Dat verandert wat je eet.

☾ Het avondmoment

O God, U bent mijn God! U zoek ik vroeg in de morgen; mijn ziel dorst naar U, mijn lichaam verlangt naar U in een land, dor en dorstig, zonder water.
Psalm 63:2

De dag ligt achter je. Vergaderingen, gesprekken, taken die af moesten. Misschien voelt je ziel nu zoals David het beschrijft: dor en dorstig, leeggelopen door alles wat de dag vroeg.

David zocht God vroeg in de morgen. Maar zijn verlangen bleef ook 's avonds. Niet omdat hij zo geestelijk sterk was, maar omdat hij ontdekt had dat alleen bij God zijn ziel tot rust komt.

Jij hoeft vanavond niet meer te presteren. Niet voor je werk, niet voor je gezin, niet voor God. Hij vraagt niet om een indrukwekkend gebed of een lijst van wat je goed deed.

Hij vraagt alleen: kom. Kom met je dorst. Kom met wat er niet uitkwam vandaag, met de zin die je niet goed zei, met de zorg die bleef hangen.

God is jouw God. Persoonlijk, dichtbij. Niet ergens veraf, maar hier, in deze stille minuut. Hij drenkt de dorre grond van je hart met Zijn aanwezigheid.

Leg deze donderdag in Zijn handen. Wat af is, mag af zijn. Wat morgen komt, is voor morgen. Nu ben je hier, bij Hem, en dat is genoeg.