Even stil · maandag 29 juni 2026

Wachten, werken en gekend worden

Stil vertrouwen

3 weken geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Klaagliederen 3:26, Spreuken 14:4, Jeremia 17:1 en Psalm 139:17-18.

☀ Het ochtendmoment

Het is goed te hopen en stil te wachten op het heil van de HEERE.
Klaagliederen 3:26

Een nieuwe week ligt voor je. Misschien sta je al klaar met je takenlijst in je hoofd, of voelt het juist alsof je nog niet in beweging kunt komen. De maandag heeft iets onontkoombaars.

Midden in een boek vol verdriet schrijft Jeremia deze stille zin. Het is goed te hopen. Het is goed te wachten. Niet als passiviteit, maar als een diepe houding van het hart.

Hopen op het heil van de HEERE betekent dat jouw dag niet draait om wat jij voor elkaar krijgt. Het draait om wat Hij doet, vaak ongezien, terwijl jij gewoon je werk doet, je kinderen wegbrengt, je e-mails beantwoordt.

Stil wachten wil niet zeggen dat je niets onderneemt. Het wil zeggen dat je vanbinnen rust bewaart, omdat je weet wie er met je meegaat. God hoeft niet door jou gered te worden vandaag. Hij redt jou.

Probeer deze maandag eens met een open hand te beginnen. Geef je plannen, je zorgen, je verwachtingen aan Hem terug. Vraag: HEERE, wat wilt U vandaag in mij en door mij doen?

En ga dan, hopend en wachtend, de dag in. Niet alleen. Hij gaat mee.

✦ Het lunchmoment

Waar geen runderen zijn, is de kribbe schoon, maar door de kracht van de os is er een rijke opbrengst.
Spreuken 14:4

Even pauze. De middag ligt voor je, of de helft ervan ligt al achter je. Misschien is je bureau een rommel. Misschien is je hoofd dat ook.

Spreuken zegt iets verrassends: een lege stal is netjes. Geen mest, geen geluid, geen werk. Maar ook: geen oogst.

Werk maakt rommel. Mensen om je heen maken rommel. Projecten lopen uit, gesprekken duren langer dan gepland, de mail stapelt zich op. Dat is niet altijd een teken dat het misgaat. Vaak is het juist het tegendeel. Waar leven is, is reuring.

Je hoeft de kribbe niet schoon te houden. Je hoeft niet alles onder controle te hebben voordat het waardevol mag zijn. De os trekt de ploeg, en dat geeft kruimels en stof en moeite. En een oogst.

Dank God vandaag eens voor de rommel. Voor de collega die binnenloopt zonder kloppen. Voor het werk dat nooit af is. Voor de mensen die je tijd kosten. Daar zit de vrucht.

Ga zo de tweede helft van je dag in. Niet met de illusie van een schone stal, maar met het vertrouwen dat God werkt door de drukte heen.

◐ Het middagmoment

De zonde van Juda is geschreven met een ijzeren stift, met een diamanten punt gegrift in de tafel van hun hart en aan de hoorns van uw altaren.
Jeremia 17:1

Een ijzeren stift. Een diamanten punt. Jeremia kiest harde beelden om iets zachts te beschrijven: het menselijk hart.

Wat erin gegrift staat, gaat er niet zomaar uit. Niet door goede voornemens op een maandagochtend. Niet door drukker te worden of vromer te doen. De groeven zitten te diep.

Misschien herken je dat. Je dacht dat je iets achter je had gelaten, en deze week komt het weer boven. Dezelfde irritatie, dezelfde gedachte, dezelfde oude reactie. Alsof er een spoor in je hart loopt waar je vanzelf weer in terechtkomt.

Jeremia laat het probleem staan. Hij biedt geen snelle oplossing. Hij zegt eerlijk: zo diep zit het. En dat is misschien juist nodig om te horen, halverwege deze dag. Niet wegpoetsen wat blijft schrijnen.

Want pas wanneer je ophoudt te denken dat jij die groeven zelf wel even bijwerkt, kun je gaan vragen om wat alleen God doet. Hij belooft elders bij dezelfde profeet een nieuw hart, een wet die Hij Zelf inschrijft.

Vandaag mag je nog even bij de erkenning blijven. Niet alles is oplosbaar voor de lunch. Sommige dingen leg je neer, en je laat ze daar.

☾ Het avondmoment

Daarom, hoe kostbaar zijn mij Uw gedachten, o God, hoe machtig groot is hun aantal. Zou ik ze tellen? Zij zijn talrijker dan korrels zand; ontwaak ik, dan ben ik nog bij U.
Psalm 139:17-18

De maandag ligt achter je. De eerste werkdag van de week, met alles wat er aan gesprekken, taken en gedachten voorbij is gekomen.

David eindigt deze diepe psalm met verwondering. God heeft hem heel de dag gekend, gezien, gevolgd. En als hij die werkelijkheid probeert te bevatten, dan zwijgt hij niet over zorgen, maar over Gods gedachten. Talrijker dan korrels zand.

Misschien telde jij vandaag vooral je eigen gedachten. Wat moet er morgen af. Wat zei iemand. Wat had je anders moeten doen. Het zand glipt door je vingers en je probeert het vast te houden.

Luister nog eens. Hoe kostbaar zijn mij Uw gedachten, o God. Terwijl jij aan honderd dingen dacht, dacht Hij aan jou. Niet vluchtig, niet afgeleid, maar voortdurend. Elke korrel zand is een gedachte van God over jouw leven.

Je hoeft de dag niet zelf op te ruimen voor je gaat slapen. Leg neer wat je vasthoudt. De Heere weet het allemaal.

En straks, als je morgen je ogen opent, is Hij er nog. Ontwaak ik, dan ben ik nog bij U. Slaap met die belofte in je hart.