Even stil · zondag 27 september 2026

Trouw blijven wanneer het moeilijk wordt

Standvastige trouw

3 dagen geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Johannes 14:16, Jeremia 38:7, Daniël 3:17-18 en Zacharia 11:12-13.

☀ Het ochtendmoment

En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid.
Johannes 14:16

Vandaag is het zondag, en misschien maak je je klaar voor de kerk, of zit je nog met een kop koffie in de stilte van de morgen. Jezus spreekt hier tot Zijn leerlingen op de avond voor Zijn lijden. Hij gaat weg. En dan belooft Hij iemand anders.

Het woord dat Hij gebruikt is paraklètos. Het is een Grieks woord dat letterlijk betekent: iemand die erbij geroepen wordt. Para, ernaast. Kaleo, roepen. Iemand die je aan je zijde roept als het spannend wordt.

In het oude Griekse taalgebruik werd zo iemand opgeroepen als je voor de rechter moest verschijnen. Niet iemand die het proces voor je overnam, maar iemand die naast je kwam staan. Die met Zijn aanwezigheid zei: hij hoort bij mij.

Onze vertalingen kiezen meestal voor Trooster. Dat is waar, maar het is smaller dan het Griekse woord. Paraklètos is ook pleitbezorger, helper, iemand die het woord voor je neemt.

Jezus zegt: Ik ga, maar er komt Iemand aan jouw kant staan. Niet ergens boven je, niet ver weg. Ernaast.

Loop vandaag niet alleen naar de kerk. Loop niet alleen door je zondag. Hij is erbij geroepen, en Hij is gekomen.

✦ Het lunchmoment

Toen Ebed-Melech, de Cusjiet, een hoveling die in het huis van de koning was, hoorde dat zij Jeremia in de put geworpen hadden, terwijl de koning in de Benjaminpoort zat,
Jeremia 38:7

Ebed-Melech. Zijn naam betekent 'dienaar van de koning'. Een buitenlander, een Cusjiet, waarschijnlijk uit wat wij nu Soedan noemen. Aan het hof van Jeruzalem, ver van huis.

Jeremia zit in een put. Niet in water, maar in modder. Hij zakt weg. De hovelingen van Juda hebben hem daar laten neerlaten om hem stilletjes te laten sterven. Niemand grijpt in.

Behalve deze ene man. De vreemdeling. Hij hoort het, hij loopt naar de poort waar de koning zit, en hij spreekt. Openlijk. Hij noemt het kwaad kwaad.

Dan haalt hij Jeremia eruit. Met touwen en, opvallend detail, met oude lappen en versleten kleren onder Jeremia's oksels, zodat de touwen zijn huid niet zouden openrijten. Zelfs bij het redden nog oog voor de pijn van de ander.

Op deze zondag is dat een spiegel. De put van iemand anders is zelden ver weg. Er is meestal wel iemand die wegzakt. En vaak wachten we tot een ander het doet.

Ebed-Melech wachtte niet. Hij was buitenstaander, en juist hij zag het. Vraag vandaag eens: wie zit er in mijn omgeving in de modder, en welke oude lappen heb ik in huis?

◐ Het middagmoment

Als het moet, kan onze God, Die wij vereren, ons verlossen uit de brandende vuuroven, en Hij zal ons, koning, uit uw hand verlossen. En zo niet, het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet zullen vereren en het gouden beeld dat u hebt opgericht, niet zullen aanbidden.
Daniël 3:17-18

Drie mannen staan voor een woedende koning. De oven brandt al. Ze weten wat er komt.

En dan zeggen ze iets vreemds. Onze God kan ons redden. Maar ook als Hij het niet doet, buigen we niet.

Lees dat nog eens. En zo niet. Twee kleine woorden die het geloof van Sadrach, Mesach en Abed-Nego onderscheiden van goedkoop vertrouwen. Ze rekenen niet op een garantie. Ze rekenen op God, ook zonder garantie.

Dat is een ander soort geloof dan we vaak preken. Wij willen graag zeggen: God zal je erdoorheen halen. En soms doet Hij dat. Maar deze drie durven te staan zonder die zekerheid. Ze weten dat God kan. Of Hij zal, laten ze aan Hem.

Op een zondag, tussen liederen en gebeden, klinkt dit schuurend. Want zingen we onze lof alleen omdat het goed gaat? Of ook als het vuur werkelijk brandt en de uitkomst onzeker is?

Sadrach en zijn vrienden aanbidden voordat ze weten hoe het afloopt. Dat is het geheim van hun staan. Niet dat ze wisten dat het goed zou komen. Ze wisten Wie God was, ook als het niet goed kwam.

Durf jij zo te geloven?

☾ Het avondmoment

Want Ik had tegen hen gezegd: Als het goed is in uw ogen, geef Mij Mijn loon; en zo niet, laat het na. En zij hebben Mijn loon afgewogen: dertig zilverstukken. Toen zei de HEERE tegen mij: Werp het de pottenbakker toe, een mooie prijs waarop Ik door hen geschat ben. En ik nam de dertig zilverstukken en wierp ze in het huis van de HEERE, naar de pottenbakker.
Zacharia 11:12-13

Dertig zilverstukken. Het klinkt als een som, maar in Israël was het een tarief. In Exodus 21 lees je dat wie andermans slaaf per ongeluk dodelijk raakt, dertig sikkels zilver moet betalen aan de eigenaar. Het was de prijs van een slaaf.

Dat is het bedrag dat de leiders van het volk in Zacharia's profetie afwegen voor de Herder. Zoveel is God hun waard: de prijs van een slaaf. En eeuwen later telt de tempelschat precies datzelfde bedrag uit aan Judas.

Het raakt me dat God dit vooraf laat opschrijven. Hij weet welke prijs op Hem gezet zal worden. Hij loopt er niet omheen, Hij loopt er dwars doorheen.

En dan dat vreemde slot: werp het naar de pottenbakker. Iets van waarde weggegooid op een stoffige werkvloer. Zo eindigt het zilver in Mattheüs 27 ook, op de akker van de pottenbakker, een begraafplaats voor vreemdelingen.

Het is zondagavond. Misschien voel je vandaag hoe weinig de wereld je soms waardeert, of hoe weinig je jezelf waardeert. Weet dan dit: Hij liet Zich onderschatten om jou hoog te kopen. Wat men op Hem zette, tilde Hij op tot losprijs.

Leg de dag neer. Je bent Hem geen slavenprijs waard.