Diepgang bij elk Bijbelvers

En ontferm u over sommigen, en ga daarbij met onderscheid te werk." Judas schrijft midden in een brief vol scherpe waarschuwingen tegen dwaalleraars. En dan, ineens, dit. Wees zacht voor wie twijfelt. Niet iedereen die wankelt, moet hetzelfde harde antwoord krijgen. Welke twijfelaar in jouw kring heeft vandaag geen oordeel nodig, maar ontferming?

De eeuwige bergen zijn verpletterd, de eeuwige heuvels hebben zich neergebogen. De wegen van de eeuwigheid zijn van Hem." Wat jij onwankelbaar dacht, schudt voor Zijn voeten. Misschien is dat juist troost: de bergen in jouw leven die niet wijken voor jou, wijken wel voor Hem.

Elisa komt binnen en daar ligt het. Een dood kind op zijn bed. Geen toeschouwers, geen mensen om hem heen die meekijken hoe de profeet het gaat oplossen. Alleen hij en dat stille lichaam.

Soms moet je de deur dichtdoen en alleen zijn met je verdriet, voordat er iets kan gebeuren. Niet wegrennen voor wat dood lijkt in je leven, maar er werkelijk bij gaan staan. In de stilte, met God erbij.

Jezus zegt: "het past niet dat een profeet omkomt buiten Jeruzalem." Hij weet waar Hij heen loopt. Geen omweg, geen vluchtroute. Terwijl Herodes dreigt, blijft Hij koers houden, omdat de Vader de route bepaalt, niet de angst. Wat stuurt jouw stappen vandaag: de dreiging om je heen, of de roeping voor je?