Jesaja 31:4

De Tekst

Zoals een leeuw of een jonge leeuw over zijn prooi gromt, en niet schrikt van de stem van een hele groep herders die op hem afkomen en zich niet vernedert voor hun rumoer, zo zal de HEERE van de legermachten neerdalen om te strijden op de berg Sion en op zijn heuvel. God vergelijkt zichzelf met een leeuw die zijn prooi niet loslaat, hoeveel herders er ook schreeuwen. Zo zal Hij neerdalen om te strijden om de berg Sion.

De Kern

Hier staat een verrassend, bijna ongemakkelijk beeld. God is de leeuw, en Sion is, zo lijkt de logica, zijn prooi. Herders proberen met kabaal het roofdier te verjagen, maar het beest bromt onverstoorbaar door. De meeste uitleggers lezen deze regel dubbelzinnig: God strijdt óm Sion, maar tegelijk hangt er iets dreigends boven de stad zelf. Hij komt niet als een tam huisdier dat op afroep beschermt. Hij komt op zijn eigen voorwaarden, onverstoorbaar door menselijk lawaai, of dat lawaai nu van Assyrische legers komt of van Judese politici die in Egypte hulp zoeken. De kern is Gods soevereine, onafhankelijke aanwezigheid: Hij laat zich niet organiseren.

De Rode Draad

Het leeuwenbeeld loopt als een gouden draad door de Schrift, en het is opvallend hoe vaak het bij God en bij de Messias hoort. Jakob zegent Juda als een leeuwenwelp die op zijn prooi neerhurkt (Genesis 49). Openbaring 5 noemt Christus de Leeuw uit de stam van Juda, precies op het moment dat Hij ook het geslachte Lam blijkt te zijn. Die twee beelden botsen alleen ogenschijnlijk. De leeuw die in Jesaja 31 neerdaalt om Sion niet los te laten, wordt uiteindelijk zelf de prooi op een heuvel buiten Jeruzalem. Golgota is de plek waar de Leeuw zich vrijwillig laat pakken, opdat de echte Sion, het volk van God, gered wordt. Gods onverstoorbaarheid komt in Christus tot rust in genade.

De Spiegel

Waar zoek jij hulp als het spannend wordt? Juda liep naar Egypte, naar paarden en wagens, naar de politieke macht van dat moment. Wij lopen naar verzekeringen, netwerken, spaarrekeningen, therapeuten, meningen op sociale media, of naar de sterke persoonlijkheid op het werk die het wel voor ons regelt. Niets daarvan is per definitie verkeerd, maar het wordt verkeerd zodra het de plaats inneemt van God zelf. Deze tekst confronteert je met een God die niet meebeweegt met jouw noodplan. Hij is geen laatste redmiddel na Egypte. Hij is de Leeuw die neerdaalt, ook als jouw herdersstemmen Hem proberen weg te schreeuwen omdat zijn manier van redden niet past bij jouw agenda.

De Hoofdpersoon

De HEERE van de legermachten, JHWH Tsevaot, is hier verrassend fysiek getekend. Hij bromt. Hij hurkt. Hij daalt neer. Hij schrikt niet. Dit is geen abstracte hemelse macht maar een God met spieren en stem, vastberaden en gefocust. En let op de emotionele lading: onverstoorbaarheid. Waar mensen in paniek raken, wegvluchten, of juist overschreeuwen, blijft Hij bij zijn doel. Sion is niet iets dat Hij toevallig verdedigt; het is zijn prooi, zijn buit, zijn bezit waar Hij zijn kaken op heeft gezet. Er zit iets bezitterigs in Gods liefde dat we in ons vriendelijke godsbeeld nogal eens wegpoetsen. Hij laat niet los wat van Hem is, ook niet als het volk zelf een andere kant op wil.

De Intertekst

Amos 3:8 vraagt: "De leeuw heeft gebruld, wie zou niet vrezen?" Daar is Gods brullen een oproep tot profetie en ontzag. Hosea 11:10 belooft dat de kinderen bevend zullen terugkeren "achter de HEERE aan, want Hij zal brullen als een leeuw". Dat brullen is dus zowel oordeel als terugroep, en dat is precies wat Jesaja 31 doet: het schudt Juda wakker uit zijn Egypte-diplomatie. Vergelijk het met 1 Petrus 5:8, waar de duivel rondgaat als een brullende leeuw. De echte Leeuw uit Juda ontmaskert die parodie. En in Openbaring 5:5 valt alles op zijn plaats: het beest van Jesaja 31 en het Lam van Jesaja 53 blijken één en dezelfde Redder.

Het Profiel

Judea, eind achtste eeuw voor Christus. Assyrië heeft het noordrijk verpletterd en staat aan de deur. Hizkia's hofhouding overweegt een verbond met Egypte, want daar staan de paarden en wagens die Assyrië misschien kunnen tegenhouden. Jesaja spreekt tegen deze politiek in. Voor de oorspronkelijke hoorders was het leeuwenbeeld schokkender dan voor ons. Leeuwen kwamen voor in het achterland, herders kenden ze uit ervaring, iedereen wist wat een leeuw met een lam deed. Dat God zichzelf zó tekent, betekent voor hen: je kunt Hem niet manipuleren, en tegelijk kun je nergens beter zijn dan onder zijn kaken. Beter Gods prooi zijn dan Egyptes bondgenoot.

Reflectie

Waar in jouw leven schreeuw jij Gods manier van redden weg, omdat die niet past bij het scenario dat jij had bedacht?

Wat betekent het voor jou dat de Leeuw die niet loslaat, uiteindelijk zelf het Lam werd dat losgelaten werd aan het kruis?