2 Koningen 16

De Uitleg

In 2 Koningen 16 lees je over koning Achaz van Juda. Hij is twintig jaar als hij koning wordt, en hij regeert zestien jaar in Jeruzalem. Maar meteen in vers 2 staat er iets opvallends: hij deed niet wat goed was in de ogen van de HEERE, zoals zijn voorvader David wel had gedaan. Sterker nog, hij ging dezelfde verkeerde weg als de koningen van Israël, het noordelijke rijk dat God allang de rug had toegekeerd.

Hoe ver gaat Achaz? Heel ver. Hij offert zijn eigen zoon in het vuur, een gruwelijke gewoonte van de volken om hem heen. Hij brengt offers op heuvels en onder bomen, op plekken waar afgoden worden vereerd. Dat is precies waar God het volk al honderden jaren voor had gewaarschuwd.

Dan komt er oorlog. De koning van Syrië en de koning van Israël trekken samen op tegen Jeruzalem. Achaz is doodsbang. In plaats van bij God hulp te zoeken, stuurt hij boden naar de machtige koning van Assyrië, Tiglat-Pileser. Hij neemt zilver en goud uit de tempel van God en uit zijn eigen paleis, en stuurt dat als geschenk. Hij smeekt: kom mij helpen, ik ben uw dienaar. Tiglat-Pileser komt en verslaat de vijanden. Maar Achaz heeft zichzelf nu wel verkocht aan een buitenlandse koning.

Het wordt nog erger. Achaz reist naar Damascus om Tiglat-Pileser te ontmoeten. Daar ziet hij een heidens altaar dat hij prachtig vindt. Hij stuurt een tekening naar de priester Uria in Jeruzalem, met de opdracht: bouw er zo eentje na. Als Achaz thuiskomt, staat het er al. Het echte koperen altaar van God schuift hij opzij. Voortaan offert hij op het nagemaakte altaar uit Damascus. De tempel van God wordt verbouwd naar de smaak van een afgodendienaar.

Achaz sterft en wordt begraven bij zijn voorvaders. Zijn zoon Hizkia volgt hem op. Dat wordt, gelukkig, een ander verhaal.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk is eerlijk en pijnlijk. Achaz is geen held. Hij is een koning die God moest dienen en het volk had moeten voorgaan, maar hij doet precies het tegenovergestelde. Hij vertrouwt op geld, op een sterke buurman, op nagemaakte altaren. Alles wat van God is, wordt minder belangrijk gemaakt.

De boodschap is hard maar belangrijk: als je je vertrouwen op de verkeerde dingen zet, raak je steeds verder weg van God. Achaz begon met kleine compromissen, en eindigde met een nepaltaar midden in Gods tempel. Zo gaat het vaak. Het begint klein, en het wordt groot.

De Rode Draad

In de Bijbel loopt er een lijn van koningen die God dienen of juist niet. God had aan David beloofd dat er altijd een koning uit zijn familie zou zijn, en uiteindelijk zou daaruit dé Koning komen: Jezus. Achaz hoort bij die familie, maar hij lijkt totaal niet op David, en al helemaal niet op Jezus.

Toch breekt God Zijn belofte niet. Zelfs door slechte koningen heen houdt Hij Zijn plan vast. Jezus zou later komen als de Koning die wél naar God luistert, die wél vertrouwt, en die zichzelf geeft in plaats van iemand anders te offeren. Achaz offerde zijn zoon uit angst. God gaf Zijn Zoon uit liefde. Het verschil is enorm.

Voor Jou

Misschien denk je: ik ga heus geen afgodsbeeld bouwen. Nee, maar de vraag is wel: op wie of wat vertrouw jij als je bang bent? Op je telefoon? Op vrienden die je popi vinden? Op je eigen slimheid? Achaz koos voor de Assyriërs omdat zij sterk leken. Voor jou is de verleiding misschien anders, maar net zo echt.

En let op de kleine stapjes. Achaz begon niet met dat namaakaltaar. Hij begon met een beetje toegeven, een beetje meedoen met wat anderen deden. Eerlijk durven zijn, ook in kleine dingen, houdt je dicht bij God.

Praat mee

Waarom denk je dat Achaz juist hulp zocht bij Assyrië en niet bij God? Wat was makkelijker, en wat was beter?

Welke kleine dingen kunnen ervoor zorgen dat God langzaam minder belangrijk voor je wordt?

Samen Bidden

Heer, U bent God en niemand anders. Help mij om op U te vertrouwen, ook als ik bang ben of niet weet wat ik moet doen. Bewaar mij voor kleine stapjes de verkeerde kant op. Dank U voor Jezus, de Koning die wel goed is. Amen.