2 Korinthe 11

De Uitleg

In 2 Korinthe 11 is Paulus boos en bezorgd tegelijk. De gemeente in Korinthe luistert naar mensen die zichzelf "apostelen" noemen, maar die eigenlijk een ander verhaal vertellen over Jezus dan Paulus deed. Paulus noemt hen later zelfs "schijnapostelen", nepapostelen dus. Ze klinken indrukwekkend, ze spreken mooi, ze stralen iets uit van: kijk ons eens, wij zijn echte leiders.

Paulus gebruikt in dit hoofdstuk een soort omgekeerde manier van praten. Hij zegt: oké, als jullie willen opscheppen, dan zal ik ook eens opscheppen. Maar let op waarmee. Hij somt geen successen op, geen volle kerken, geen rijke vrienden. Hij somt op wat hij heeft moeten doorstaan. Hij is gevangengezet, vaker dan hij kan tellen. Hij is geslagen met stokken. Vijf keer kreeg hij van de Joden negenendertig zweepslagen. Hij heeft schipbreuk geleden, een nacht en een dag in zee gedreven. Hij is bedreigd door rovers, door zijn eigen volk, door vreemden. Hij heeft honger gehad, kou, slapeloze nachten.

En dan zegt hij iets opvallends: als ik mij dan toch moet beroemen, dan op mijn zwakheid. Niet op wat ik kan, maar juist op wat me overkomt waar ik niets aan kan veranderen.

In het hoofdstuk komt ook een waarschuwing voor. Paulus vergelijkt de gemeente met een meisje dat verloofd is met Jezus. Hij is bang dat hun gedachten worden afgeleid, net zoals de slang in het paradijs Eva afleidde van wat God echt had gezegd. Hij wil dat ze trouw blijven aan de echte Jezus, niet aan een namaakversie.

Wat betekent dit?

Paulus laat zien dat echt geloof er vaak heel anders uitziet dan we denken. De nepleraars in Korinthe zagen er sterk en succesvol uit. Paulus zag er moe en gehavend uit. En toch was hij degene die de waarheid sprak.

Het gaat dus om de vraag: waar herken je een echte volgeling van Jezus aan? Niet aan hoe stoer iemand klinkt, of hoeveel volgers iemand heeft. Maar aan of die persoon trouw blijft aan wat Jezus echt heeft gezegd en gedaan, ook als het hem of haar wat kost.

De Rode Draad

Dit hoofdstuk lijkt over Paulus te gaan, maar eigenlijk wijst alles naar Jezus. Want Jezus is zelf de eerste die opscheept met zwakheid. Hij werd geslagen, bespot, in de steek gelaten, gekruisigd. Voor de mensen leek dat het einde, een mislukking. Maar juist daar deed God zijn grootste werk.

Paulus lijkt op zijn Meester. Hij draagt dezelfde soort littekens. En dat is precies wat een echte apostel maakt. Een echte volgeling van Jezus loopt achter Hem aan, ook over moeilijke wegen. Het verbond, dat is Gods afspraak om altijd bij zijn mensen te blijven, gaat niet kapot van tegenslag. Het wordt er juist in zichtbaar.

Voor Jou

Op jouw leeftijd merk je vast al dat sommige kinderen heel goed kunnen opscheppen. Ze laten zien wat ze hebben, wat ze kunnen, hoe goed ze ergens in zijn. Soms voel je je daar klein bij. Alsof je minder bent omdat je minder laat zien.

Paulus zegt iets verrassends: de mensen die werkelijk bij God horen, hoeven zich niet groter te maken dan ze zijn. Ze mogen eerlijk zijn over wat moeilijk is. Over wat ze niet kunnen. Over de keren dat ze bang waren of huilden.

En dan nog iets. Paulus waarschuwt voor verhalen die net iets anders zijn dan het echte verhaal van Jezus. Op internet, op school, in filmpjes, hoor je van alles over geloof en over God. Niet alles klopt. Het helpt om de Bijbel zelf te kennen, zodat je het verschil hoort. Een beetje zoals je je eigen moeder of vader meteen herkent aan hun stem in een drukke ruimte.

Praat mee

Waarom denk je dat Paulus juist opschept over zijn moeilijke ervaringen, en niet over wat hem goed lukte?

Hoe kun je merken of iets wat je hoort over God of Jezus echt klopt met de Bijbel?

Samen Bidden

Heer Jezus, dank U dat U niet de sterkste leek, maar wel de trouwste was. Help ons om niet steeds groter te willen lijken dan we zijn. Leer ons uw stem herkennen tussen alle andere stemmen. En geef ons mensen om ons heen die ons echt over U vertellen. Amen.