Ezechiël 22

De Uitleg

Ezechiël 22 is een hoofdstuk waarin God zelf het woord neemt over zijn eigen stad: Jeruzalem. En het is niet vrolijk. God noemt Jeruzalem hier de "bloedstad". Dat klinkt heftig, en dat is het ook. God laat door de profeet Ezechiël opschrijven wat er allemaal misgaat onder zijn eigen volk.

Het hoofdstuk valt in drie delen uiteen. Eerst houdt God de stad een spiegel voor. Hij somt op wat er gebeurt: er wordt onschuldig bloed vergoten, mensen aanbidden afgoden, ouders worden niet gerespecteerd, vreemdelingen worden afgezet, weduwen en wezen krijgen geen hulp, mensen liegen en bedriegen om er zelf rijker van te worden. God zegt: jullie hebben mij vergeten.

In het tweede deel vergelijkt God het volk met zilver dat in een oven gegooid wordt. Maar als je het smelt, blijkt er bijna geen echt zilver te zijn. Alleen koper, tin, ijzer en lood. Slechte metalen die overblijven als rommel. God zegt eigenlijk: ik dacht dat er iets waardevols in jullie zat, maar als ik goed kijk, is er weinig van over.

In het derde deel kijkt God naar verschillende groepen mensen. De koningen, de priesters, de leiders, de profeten, en gewone burgers. En bij elke groep is het mis. De priesters maken geen verschil meer tussen wat heilig is en wat niet. De profeten verzinnen hun eigen boodschappen en doen alsof God het gezegd heeft. De leiders zijn als wolven die jagen op buit.

Aan het einde zegt God iets opvallends. Hij zocht iemand. Iemand die in de bres zou staan, zoals een soldaat die in een gat in de muur gaat staan om de stad te verdedigen. Maar Hij vond niemand.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat zien dat God niet wegkijkt. Hij ziet álles wat er gebeurt, ook wat verborgen blijft voor andere mensen. En Hij neemt het serieus. Zonde is voor God geen klein dingetje dat je even wegwuift.

Maar er zit ook iets verdrietigs in. God zoekt iemand. Hij hoopt iemand te vinden. Dat laat zien dat God geen boze rechter is die staat te popelen om te straffen. Hij zoekt iemand die het tij kan keren. Hij wil eigenlijk niet straffen. Hij wil redden.

De Rode Draad

God vond in Ezechiëls tijd niemand die in de bres stond. Niemand die goed genoeg was om de stad te redden. Dat is een zin om even bij stil te staan.

Want eeuwen later komt er Iemand die wel in de bres staat. Jezus. Hij gaat letterlijk in dat gat staan tussen God en mensen. Hij neemt de schuld op zich die wij niet kunnen dragen. Waar Ezechiël moest opschrijven: er was niemand, mag het Nieuwe Testament zeggen: er is Iemand.

Dat is geen toeval. De hele Bijbel werkt naar dat moment toe. God blijft zoeken, totdat Hij zijn eigen Zoon stuurt.

Voor Jou

Ezechiël 22 kan je nogal overdonderen. Misschien denk je: wat heb ik hiermee te maken? Ik vermoord toch niemand.

Maar kijk eens naar dat lijstje wat God noemt. Eerlijk zijn. Geen misbruik maken van mensen die zwakker zijn. Je ouders respecteren. God niet vergeten in het dagelijkse leven. Niet liegen om er beter uit te zien.

Dat raakt jouw leven wel degelijk. Op school, thuis, in de groepsapp, op het schoolplein. Hoe ga je om met dat ene kind dat altijd buiten de groep valt? Wat doe je als iemand wordt uitgelachen en je staat erbij? Ben jij iemand die in de bres durft te staan?

Je hoeft de wereld niet te redden, dat heeft Jezus gedaan. Maar je mag wel op Hem lijken.

Praat mee

Waarom denk je dat God zo zoekt naar iemand die in de bres staat, in plaats van meteen te straffen?

Ken jij een situatie waarin jij voor iemand anders in de bres zou kunnen staan?

Samen Bidden

Heer God, dank U dat U niet wegkijkt en alles ziet. Dank U dat Jezus in de bres ging staan toen er niemand anders was. Help mij om op Hem te lijken, ook als het moeilijk is. Amen.