Filemon 1

De Uitleg

De brief aan Filemon is een van de kortste brieven in de Bijbel. Het is geen brief aan een hele kerk, maar aan één man. Hij heet Filemon, en hij woont in de stad Kolosse. Hij is rijk, hij heeft een groot huis, en in dat huis komt een groep christenen samen om te bidden en over Jezus te leren. Paulus schrijft hem vanuit de gevangenis.

Maar waarom schrijft Paulus deze brief? Dat heeft alles te maken met een man die Onesimus heet. Onesimus was een slaaf van Filemon. In die tijd was slavernij heel gewoon, ook al was het verschrikkelijk. Slaven waren eigendom van hun baas. Onesimus is bij Filemon weggelopen, en misschien heeft hij ook nog iets meegenomen dat niet van hem was. Hij vluchtte helemaal naar Rome, waar hij Paulus tegenkwam. Daar gebeurde iets bijzonders: Onesimus leerde Jezus kennen en werd christen. Paulus noemt hem nu zelfs zijn geestelijke zoon.

En nu zit Paulus met een lastige situatie. Onesimus moet eigenlijk terug naar Filemon. Maar Filemon heeft het recht om hem zwaar te straffen. Daarom schrijft Paulus deze brief mee, als Onesimus terug naar Kolosse gaat. In de brief vraagt Paulus aan Filemon om Onesimus niet meer te ontvangen als slaaf, maar als broeder. Als familie in het geloof. Paulus zegt zelfs: als hij je iets schuldig is, schrijf het maar op mijn rekening. Ik betaal het.

Wat betekent dit?

Deze brief laat zien hoe het evangelie, het goede nieuws van Jezus, alles verandert. Niet alleen wat je gelooft, maar ook hoe je met andere mensen omgaat. Filemon en Onesimus stonden op verschillende plekken in de samenleving. De een had alle macht, de ander had niets. Maar in Christus worden ze broers.

Paulus had ook kunnen schrijven: Filemon, je moet Onesimus terugnemen, ik beveel het je. Maar dat doet hij juist niet. Hij vraagt het. Hij wil dat Filemon zelf kiest om te vergeven, uit liefde. Want gedwongen vergeving is geen vergeving.

De Rode Draad

Heb je gemerkt wat Paulus zegt over de schuld van Onesimus? "Reken het mij toe. Ik zal het betalen." Dat klinkt bekend, als je goed luistert. Want dat is precies wat Jezus voor ons doet.

Wij zijn een beetje als Onesimus. We zijn weggelopen bij God, we hebben dingen gedaan die niet goed waren. En dan komt Jezus tussenbeide. Hij zegt tegen de Vader: wat zij verkeerd hebben gedaan, reken het mij toe. Ik betaal het. En dat heeft Hij gedaan aan het kruis. Daarom mogen wij, net als Onesimus, terugkomen. Niet als vreemden, niet als schuldigen, maar als kinderen van God.

Het hele kleine briefje van Filemon is dus eigenlijk een spiegel van het grote verhaal van de Bijbel.

Voor Jou

Misschien ken je het gevoel wel: iemand heeft iets gedaan waar je echt boos om bent. Een vriend die roddelde, een broer of zus die iets stuk maakte. En diep van binnen wil je het ze betaald zetten. Filemon mocht dat ook denken. Hij had het recht.

Maar deze brief vraagt iets anders. Hij vraagt: durf je iemand te zien zoals God hem ziet? Niet als de fout die hij maakte, maar als iemand die God liefheeft? Dat is moeilijk. Soms heel moeilijk. Vergeven betekent niet dat wat er gebeurd is niet erg was. Het betekent dat je iemand een nieuwe kans geeft, omdat God jou ook nieuwe kansen geeft.

En andersom, als jij iets verkeerd hebt gedaan: je mag terugkomen. Bij God, bij je ouders, bij een vriend. Je hoeft niet weg te blijven van schaamte. Er is iemand die voor je betaalt.

Praat mee

Wat denk je dat Filemon dacht toen hij Onesimus weer voor zijn deur zag staan met die brief in zijn hand?

Is er iemand die jou iets heeft aangedaan waar je nog steeds boos om bent? Wat zou Paulus tegen jou zeggen?

Samen Bidden

Here Jezus, dank U wel dat U onze schuld op U hebt genomen. Help ons om anderen te vergeven, ook als het pijn doet. En leer ons om mensen te zien zoals U hen ziet: als broers en zussen die U liefhebt. Amen.