Jozua 21

De Uitleg

Jozua 21 lijkt op het eerste gezicht een saai hoofdstuk. Het staat vol met namen van steden en stammen. Maar als je goed leest, gebeurt er iets bijzonders.

Het volk Israël heeft het beloofde land veroverd. Elke stam heeft een eigen gebied gekregen. Maar één stam niet: de Levieten. Zij waren door God apart gezet om in de tempel te dienen, om te zorgen voor de offers en om het volk over God te leren. God had eerder gezegd: "Ik ben jullie erfdeel." Met andere woorden, de Levieten kregen geen eigen stuk land, want God Zelf was hun deel.

Maar ze moesten natuurlijk wel ergens wonen. En in dit hoofdstuk komen de hoofden van de Levieten naar Jozua en naar de priester Eleazar. Ze vragen om steden. En kijk wat er gebeurt: de andere stammen geven samen achtenveertig steden af, verspreid door het hele land. In elk gebied komen een paar Levietensteden te liggen. Onder die achtenveertig zitten ook zes vrijsteden, plaatsen waar iemand die per ongeluk iemand anders gedood had, veilig kon vluchten.

Het hoofdstuk eindigt met een zin die je makkelijk overleest. In vers 45 staat: "Van al de goede woorden die de HEERE tot het huis van Israël gesproken had, is er niet één woord onvervuld gebleven; alles is uitgekomen." Dat is het hart van dit hoofdstuk.

Wat betekent dit?

God had honderden jaren eerder, in de tijd van Abraham, beloofd dat Hij Zijn volk een land zou geven. Daarna had Hij door Mozes nog veel meer beloften gedaan. Over de Levieten, over vrijsteden, over rust in het land. En nu, aan het einde van Jozua 21, zegt de Bijbel: alles is gebeurd. Geen enkele belofte is op de grond gevallen.

Dat is groot. God had geen halve dingen gedaan. Geen "bijna" en geen "een beetje". Wat Hij beloofd had, deed Hij.

En let op het detail met de Levieten. Zij hadden geen eigen land, maar woonden tussen de andere stammen in. Overal in Israël, in elke uithoek, was er een Levietenstad. Dat betekent dat overal mensen woonden die God kenden en die Hem konden uitleggen aan hun buren. God zorgde ervoor dat Zijn Woord niet alleen in één hoek van het land bleef, maar bij iedereen dichtbij was.

De Rode Draad

Dat zinnetje uit vers 45, "geen enkel woord is onvervuld gebleven", komt later in de Bijbel terug. Want God blijft beloven en blijft doen wat Hij belooft. De grootste belofte die Hij deed, was dat er ooit Iemand zou komen die de wereld zou redden. Eeuwen later werd Jezus geboren. En toen Hij aan het kruis hing, riep Hij: "Het is volbracht." Dat klinkt bijna hetzelfde als "alles is uitgekomen".

De Levieten leerden het volk over God. Jezus is meer dan een Leviet. Hij is zelf de weg naar God. En de vrijsteden, waar iemand kon vluchten om veilig te zijn? Christenen hebben altijd gezegd: Jezus is onze vrijstad. Bij Hem ben je veilig, ook als je iets gedaan hebt waar je spijt van hebt.

Voor Jou

Misschien heb jij wel eens iets beloofd en het niet gedaan. Of iemand heeft jou iets beloofd en is het vergeten. Dat doet pijn. Beloften zijn breekbaar.

God is anders. Hij houdt woord. Niet één keer, maar elke keer. Als Hij zegt dat Hij van je houdt, dan is dat zo. Als Hij zegt dat Hij bij je is, ook op moeilijke dagen, dan is dat zo. Je kunt erop bouwen.

En nog iets. De Levieten woonden overal verspreid, zodat iedereen in de buurt iemand had die over God kon vertellen. Jij kunt vandaag zo iemand zijn voor de mensen om je heen. Niet door preken, maar door hoe je leeft, wat je zegt en hoe je met anderen omgaat.

Praat mee

Wat vind jij moeilijker: een belofte doen, of een belofte houden? Waarom?

Als God altijd Zijn woord houdt, waarom denk je dat we soms toch het gevoel hebben dat Hij ons vergeet?

Samen Bidden

Heer, dank U dat U beloften niet vergeet. Dank U dat alles wat U zei, ook gebeurde, helemaal tot aan Jezus toe. Help mij om op U te vertrouwen, ook als ik U niet zie. En leer mij om zelf ook iemand te zijn op wie anderen kunnen rekenen. Amen.