Numeri 17

De Uitleg

Er is iets ergs gebeurd vlak voor dit hoofdstuk. Mensen zijn in opstand gekomen tegen Mozes en Aäron. Ze vonden dat Aäron niet de baas mocht spelen als priester. Waarom hij wel en zij niet? God heeft die opstand gestopt, en het liep slecht af voor de opstandelingen. Het volk is bang en boos. En de vraag blijft hangen in de lucht: wie heeft God nu eigenlijk uitgekozen?

In Numeri 17 geeft God zelf het antwoord. En Hij doet het op een verrassende manier. Geen donder, geen vuur, geen straf. Maar een test met stokken.

God zegt tegen Mozes: laat iedere stam een staf brengen. Twaalf staven, van de twaalf leiders van Israël. Op elke staf moet de naam van de leider staan. En op de staf van Levi, de stam van Aäron, komt de naam Aäron. Alle staven worden in de tent van de ontmoeting gelegd, vlak voor de ark. Daar, waar God woont onder zijn volk.

Een staf is een stuk dood hout. Afgesneden van de boom. Er groeit niets meer aan. Iedereen weet dat.

De volgende morgen gaat Mozes naar binnen. En daar ligt het wonder. De staf van Aäron is gaan bloeien. Er zitten knoppen aan, bloesems, en zelfs rijpe amandelen. Aan één nacht oud dood hout. De andere elf staven liggen er nog precies zo bij als de avond ervoor.

Mozes brengt alle staven naar buiten. Iedereen ziet het. Elke leider krijgt zijn eigen staf terug. Maar de staf van Aäron wordt terug in de tent gelegd, vlak bij de ark. Als een teken. Voor altijd.

Het volk schrikt. Ze roepen tegen Mozes: wij gaan sterven, wij komen om. Wie ook maar in de buurt komt van Gods tent, gaat het niet overleven. Ze zijn opeens heel klein geworden.

Wat betekent dit?

God kiest. Dat is de boodschap van dit hoofdstuk. Niet het volk kiest wie priester mag zijn. Niet Aäron heeft zichzelf naar voren geschoven. God wijst aan. En Hij laat het zien door leven te geven aan dood hout.

Dat is best een sterk beeld. God bewijst niet met geweld dat Hij gelijk heeft, maar met bloei. Amandelbloesem is trouwens het eerste wat in Israël bloeit na de winter. Het is een teken van nieuw leven, van iets wat begint.

En kijk eens naar de reactie van het volk aan het eind. Eerst waren ze brutaal. Nu zijn ze bang. Soms moet je eerst schrikken voordat je begrijpt met wie je te maken hebt.

De Rode Draad

Die bloeiende staf blijft in de tent liggen. Waarom? Zodat het volk het niet zou vergeten. God kiest zijn priester. En die priester mag namens het volk bij God komen.

Later in de Bijbel komt er een andere Priester. Iemand die God zelf heeft uitgekozen, en die ook uit dood hout tot leven kwam. Jezus. Hij stierf aan een houten kruis, en na drie dagen leefde Hij. Dood hout, nieuw leven. Net als de staf.

Aäron mocht namens het volk bij God komen. Jezus mag dat ook, maar dan voor iedereen die bij Hem hoort. Jij mag door Hem gewoon bij God binnenkomen. Niet omdat jij zo bijzonder bent, maar omdat God Hem heeft uitgekozen.

Voor Jou

Misschien ken jij dat gevoel wel: ik wil zelf bepalen wie belangrijk is. Wie de leiding heeft in de klas, in de vriendengroep, thuis. Soms mopper je stiekem: waarom zij wel en ik niet?

Dit hoofdstuk laat zien dat God kiest. Niet altijd wie jij zou kiezen. Dat is soms lastig. Je hoeft niet net te doen alsof je het meteen begrijpt. Maar je mag wel leren om God te vertrouwen dat Hij weet wat Hij doet.

En nog iets. God laat dood hout bloeien. Hij kan nieuwe dingen laten beginnen waar jij denkt: hier is niks meer aan te doen. Onthoud dat maar.

Praat mee

Waarom denk je dat God koos voor een bloeiende staf, en niet voor bijvoorbeeld vuur of een stem uit de hemel?

Is er iets in jouw leven waarvan je denkt: hier komt niks meer uit? Wat zou het betekenen als God dáár nieuw leven kan geven?

Samen Bidden

Heer, U kiest. Soms snap ik het niet, en soms vind ik het moeilijk. Wilt U mij helpen om U te vertrouwen? Dank U wel dat U dood hout kunt laten bloeien. Dank U voor Jezus, mijn Priester. Amen.