Zacharia 7

De Uitleg

Het is bijna twee jaar nadat de Joden zijn teruggekeerd uit Babel. De tempel in Jeruzalem is nog niet klaar, maar ze zijn flink aan het bouwen. Op een dag komt er een delegatie uit de stad Bethel naar de priesters en de profeten met een vraag. Het is een vraag over vasten. Vasten betekent dat je een tijd niet eet, om je helemaal op God te kunnen richten.

Hun vraag klinkt vroom: "Moeten wij in de vijfde maand nog steeds huilen en vasten, zoals we al zoveel jaren doen?" Dat vasten in de vijfde maand was een herinnering aan de dag dat Jeruzalem werd verwoest. Nu de stad weer wordt opgebouwd, is dat eigenlijk nog nodig?

Maar God geeft via de profeet Zacharia een verrassend antwoord. Hij stelt eerst een tegenvraag. "Toen jullie al die jaren vastten, deden jullie dat eigenlijk wel voor Mij? Of vooral voor jezelf?" Dat is een prikkelende vraag. Daarna herinnert God hen aan wat eerdere profeten al lang geleden hebben gezegd. Niet vasten was het belangrijkste. God wilde dat ze eerlijk recht zouden spreken, goed zouden zijn voor weduwen, wezen, vreemdelingen en arme mensen. Hij wilde dat ze niet stiekem kwaad over elkaar zouden denken.

En wat deden hun voorouders? Ze weigerden te luisteren. Ze maakten hun harten zo hard als steen. Daarom kwam de grote ramp: ze werden weggevoerd naar een vreemd land en hun mooie land lag er verlaten bij.

Wat betekent dit?

God laat hier iets belangrijks zien over Hemzelf. Hij kijkt verder dan wat je doet, Hij kijkt naar waarom je het doet. Je kunt vasten, bidden, zingen en netjes naar de kerk gaan, en toch je hart ergens anders hebben.

De mensen uit Bethel dachten dat ze met hun vraag over vasten heel godsdienstig bezig waren. Maar God zegt eigenlijk: jullie hebben de verkeerde vraag gesteld. De echte vraag is niet "moeten we nog vasten", maar "leven we zoals God wil". En dat heeft alles te maken met hoe je omgaat met andere mensen, vooral met mensen die niemand hebben.

De Rode Draad

Dit hoofdstuk laat iets zien wat door de hele Bijbel heen klinkt. Al bij Mozes en de andere profeten zei God het al. En als Jezus later op aarde komt, zegt Hij precies hetzelfde tegen de Farizeeën. Zij vastten twee keer per week en hielden zich aan duizend regels, maar Jezus noemde hen witgekalkte graven: vanbuiten netjes, vanbinnen leeg.

Jezus heeft Zelf laten zien wat God altijd al wilde. Hij at met mensen die door niemand werden uitgenodigd. Hij sprak met vrouwen die anderen negeerden. Hij genas zieken op de sabbat, juist als de regels zeiden dat het niet mocht. Hij liet zien dat God niet alleen geprezen wil worden met woorden, maar ook met je handen en met je hart. En toen Hij stierf aan het kruis, deed Hij dat voor mensen met harde harten, om die harten zacht te maken.

Voor Jou

Misschien herken je iets van die mensen uit Bethel. Je bidt voor het eten omdat dat zo hoort. Je zingt mee in de kerk omdat iedereen het doet. Je leest in de Bijbel omdat je ouders dat zeggen. Dat is niet verkeerd, helemaal niet, maar God vraagt meer. Hij vraagt: ben je er ook echt met je hart bij?

En kijk eens om je heen. Is er een kind in jouw klas dat altijd alleen staat? Iemand die wordt buitengesloten? God zegt in dit hoofdstuk dat Hij let op hoe je met zulke mensen omgaat. Dat is voor Hem belangrijker dan welk vroom gedoe dan ook.

Praat mee

Heb jij wel eens iets gedaan voor God, terwijl je hart er eigenlijk niet bij was? Hoe ging dat?

Ken je iemand die vaak vergeten wordt, op school of in de buurt? Wat zou jij kunnen doen?

Samen Bidden

Heer, U kijkt verder dan ik kan. U ziet niet alleen wat ik doe, maar ook waarom. Maak mijn hart zacht. Help mij om echt te luisteren naar U, en om te zien wie U op mijn pad zet. Leer mij om te leven zoals U dat graag wilt. Amen.