2 Korinthe 9

De Uitleg

Paulus is in 2 Korinthe 9 bezig met iets heel praktisch: een geldinzameling. De gemeente in Jeruzalem zit in zware tijden, honger en armoede, en Paulus reist langs de gemeenten in Griekenland om te vragen of ze willen helpen. De Korinthiërs hebben een jaar eerder enthousiast ja gezegd. Nu schrijft Paulus om te zorgen dat het ook echt gaat gebeuren.

Hij begint bijna ongemakkelijk eerlijk. Hij vertelt dat hij overal heeft opgeschept over hun bereidheid. Tegen de Macedoniërs heeft hij gezegd: die Korinthiërs, die staan al een jaar klaar. Nu stuurt hij broeders vooruit om de collecte op te halen, want stel je voor dat er straks Macedoniërs meekomen en de Korinthiërs blijken niets klaar te hebben liggen. Dat zou pijnlijk zijn voor iedereen.

Dan komt het hart van het hoofdstuk. Paulus schrijft een zin die je waarschijnlijk wel eens hebt gehoord: "Ieder moet doen zoals hij in zijn hart voorgenomen heeft, niet met tegenzin of uit dwang, want God heeft een blijmoedige gever lief." Geen prestatiedruk, geen schuldgevoel, geen vergelijking. Geef wat je in je hart hebt besloten, en doe het met vreugde, of doe het niet.

Hij maakt een belofte: God is bij machte alle genade overvloedig te maken, zodat je in alles altijd genoeg hebt en overvloedig kunt zijn in elk goed werk. Hij citeert Psalm 112 over de rechtvaardige die uitdeelt aan de armen. En hij eindigt met een uitbarsting: dank aan God voor Zijn onuitsprekelijke gave.

Wat betekent dit?

De boodschap is gelaagder dan "geef geld aan de kerk." Paulus beschrijft hoe geven werkt in het koninkrijk van God, en het werkt anders dan je zou denken.

Eerst dit: God dwingt niet. Hij wil geen gift die je geeft omdat je je rot voelt, of omdat anderen kijken, of omdat je bang bent dat Hij anders boos wordt. Die hele transactionele manier van denken, ik geef iets en God geeft iets terug, breekt Paulus af. God heeft een blijmoedige gever lief. Het Griekse woord daarvoor is hilaros, waar ons woord hilarisch vandaan komt. God houdt van iemand die geeft met een soort lichtheid, bijna lachend.

Tegelijk zegt Paulus iets radicaals over hoe het universum werkt onder Gods regie. Wie karig zaait, zal ook karig oogsten. Niet als wet, alsof je God kunt manipuleren door te geven. Wel als principe: een leven met gesloten handen wordt zelf ook een klein leven. Een leven met open handen krijgt ruimte om iets van God te ervaren wat anders verborgen blijft.

De Rode Draad

Helemaal aan het eind van het hoofdstuk laat Paulus zien waar dit allemaal vandaan komt. "Dank zij God voor Zijn onuitsprekelijke Gave." Die Gave, met hoofdletter, is Jezus.

Dit hoofdstuk gaat niet eerst over jouw geven. Het gaat eerst over Gods geven. God heeft niet karig gezaaid. Hij heeft Zijn Zoon gegeven, het meest kostbare wat Hij had, en Hij deed het met vreugde, niet met tegenzin. Paulus zegt elders: Jezus, Die rijk was, is om uw bestwil arm geworden, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden.

Pas als je dat ziet, snap je waarom Paulus niet hoeft te dwingen of dreigen. Iemand die werkelijk begrijpt wat hij van God heeft gekregen, kan niet anders dan dat doorgeven. Niet uit plicht, maar omdat het hart vol is en moet overlopen. Geven is in de Bijbel uiteindelijk geen offer, maar een respons.

Voor Jou

Hier wordt het ongemakkelijk, want dit hoofdstuk raakt aan iets waar je waarschijnlijk nog niet zoveel over hebt nagedacht: je verhouding tot geld en bezit. En tot wat je nog meer hebt, je tijd, je energie, je aandacht.

We leven in een cultuur die optimaliseren als hoogste goed heeft. Je moet investeren in jezelf. Je tijd niet verspillen. Je grenzen bewaken. Allemaal niet per se fout, maar er sluipt iets onder door: een kramp. Een houding die alles wat je hebt vasthoudt omdat je bang bent tekort te komen. Paulus zegt: God geeft je genoeg, in alles, altijd, zodat je overvloedig kunt zijn naar anderen toe. Dat is een totaal ander besturingssysteem.

Concreet: waar voel je die kramp bij jezelf? Bij geld dat je verdient met je bijbaan, en dat helemaal van jou voelt? Bij tijd, die je liever voor jezelf houdt dan investeert in iemand die eenzaam is? Bij je talent, dat je vooral inzet voor je eigen profiel?

En check je motief eerlijk. Soms geven mensen juist heel veel om gezien te worden, om een goed mens te lijken, om hun geweten te sussen. Paulus wil dat ook niet. Hij wil de blijmoedige gever, die geeft omdat hij gezien heeft hoeveel hijzelf gekregen heeft.

Praat mee

Waar zit bij jou de kramp als het over geven gaat, en wat zegt die kramp over wat je eigenlijk gelooft over God en over jezelf?

Paulus zegt dat God een blijmoedige gever liefheeft. Wat doet dat met je idee dat geven vooral een offer of een plicht is?

Samen Bidden

God, U hebt niet karig gezaaid. U gaf Uw Zoon, en daarmee gaf U alles. Maak mijn handen losser. Laat me niet geven uit schuldgevoel of om gezien te worden, maar omdat ik zie hoeveel ik van U heb ontvangen. Leer me leven met open handen. Amen.