Judas 1

De Uitleg

De brief van Judas begint met één zin, maar in die zin staat veel. "Judas, een dienstknecht van Jezus Christus en broer van Jakobus, aan de geroepenen, die door God de Vader geheiligd zijn en door Jezus Christus bewaard worden."

Deze Judas is waarschijnlijk de broer van Jezus, een halfbroer dus, opgegroeid in hetzelfde huis in Nazareth. Hij heeft Jezus zien eten, slapen, lachen, ruziën met de buren misschien. En tijdens Jezus' leven geloofde hij niet eens in Hem. Johannes 7 zegt dat zelfs Zijn broers niet in Hem geloofden. Maar hier, jaren later, noemt Judas zichzelf geen broer van Jezus, maar dienstknecht. Slaaf, eigenlijk. Dat is een hele draai. Hij heeft iets gezien of meegemaakt, vermoedelijk de opgestane Jezus, waardoor zijn hele zelfbeeld op de schop ging. Hij hoeft niet meer te leunen op familieband. Hij wil dienen.

Dan beschrijft hij zijn lezers op drie manieren. Ze zijn geroepen. Ze zijn geheiligd door God de Vader. Ze worden bewaard door Jezus Christus. Drie passieve werkwoorden, en dat is geen toeval. De mensen aan wie hij schrijft, doen niet zelf het werk. Ze worden geroepen, geheiligd, bewaard. God is degene die handelt.

Tot slot een wens: "Mogen barmhartigheid en vrede en liefde voor u vermeerderd worden." Niet één keer geschonken, maar steeds meer. Een groeiende hoeveelheid.

Wat betekent dit?

Eén vers, en toch zit hier al iets ongemakkelijks in. Veel mensen denken bij geloof aan iets wat jij doet. Jij kiest voor God, jij gelooft, jij houdt je geloof vast, jij leest je Bijbel, jij bidt genoeg. Het hele leven van een gelovige wordt zo een prestatie. En als je daar eerlijk over bent: dat is uitputtend. Je voelt je nooit genoeg. Je vraagt je af of je het wel echt meent.

Judas draait dat plaatje om. Geroepen door God. Geheiligd door God de Vader. Bewaard door Jezus Christus. Jij bent niet de hoofdpersoon van je geloofsleven. God is bezig met jou, niet andersom. Dat klinkt misschien passief, maar het is juist bevrijdend. Het betekent dat als jij vandaag twijfelt, moe bent, geen zin hebt om te bidden, je niet uit Gods hand glijdt omdat jouw greep zwak is. Hij houdt vast.

En tegelijk: dit is geen brief vol troost zonder meer. Wie verder leest in Judas merkt dat dit een keiharde brief is over dwaalleraars en mensen die het geloof verraden. De opening is dus niet vrijblijvend. Juist omdat God bewaart, mag je ook serieus nemen wat je gelooft. Genade is geen excuus om alles maar te laten lopen.

De Rode Draad

Het bijzondere is dat Judas, die ooit naast Jezus aan tafel zat zonder Hem te herkennen, Hem nu "Heer" noemt. De broer is Meester geworden. Dat is iets wat in het hele Nieuwe Testament terugkomt: Jezus is niet alleen een goede leraar of een inspirerend figuur uit Nazareth. Hij is degene die bewaart. Dat is werk dat in het Oude Testament aan God zelf wordt toegeschreven. Psalm 121: "De Heere zal u bewaren voor alle kwaad." Judas zet Jezus zonder aarzelen op die plek.

En de drieslag geroepen, geheiligd, bewaard, is eigenlijk het hele evangelie in drie woorden. God roept je uit, zet je apart voor Zichzelf, en zorgt dat je vasthoudt tot het einde. Verleden, heden, toekomst. Begin, midden, eind. Van het eerste moment dat je iets van Hem hoorde tot de dag dat je Hem ziet.

Voor Jou

Misschien klinkt "geroepen, geheiligd, bewaard" abstract. Probeer het eens om te keren naar wat het niet betekent. Het betekent niet dat je leven nu een prestatieproject is met God als beoordelaar. Het betekent niet dat als jij even niet kunt geloven, alles instort. Het betekent niet dat je identiteit afhangt van hoeveel je presteert, hoe je eruit ziet, wie je volgt of wie jou volgt.

Je identiteit, als je bij Jezus hoort, is: geroepen. God heeft jouw naam genoemd. Apart gezet. Niet omdat je beter bent, maar omdat Hij dat wilde. En vastgehouden. Niet door je eigen kracht.

Dat is iets om vandaag mee te dragen. De druk om jezelf bij elkaar te houden, om interessant genoeg te zijn, om mee te kunnen, om iets te bewijzen, die druk komt niet uit het evangelie. Het evangelie zegt: Ik heb je geroepen bij naam, je bent van Mij. En de meest eerlijke vraag die je jezelf vandaag kunt stellen is niet "doe ik genoeg voor God", maar "geloof ik werkelijk dat Hij mij vasthoudt".

Tegelijk, en dat hoort erbij, is dit geen reden om los te leven. Judas schrijft de rest van zijn brief juist tegen mensen die genade als vrijbrief gebruiken. Geliefd zijn door God verandert je. Niet omdat je moet, maar omdat liefde dat doet.

Praat mee

Welk beeld van geloof draag je eigenlijk mee: iets wat jij vasthoudt, of iets waarin jij wordt vastgehouden? En waar merk je het verschil?

Judas was de broer van Jezus en geloofde lang niet. Wat zegt het jou dat juist hij deze brief schrijft over genade en vasthouden?

Samen Bidden

Heer Jezus, dank U dat ik niet zelf alles bij elkaar hoef te houden. U roept, U heiligt, U bewaart. Leer me rusten in wie U bent, en leer me serieus nemen wat U zegt. Vermeerder Uw barmhartigheid, vrede en liefde in mijn leven. Amen.