Mattheüs 26

De Uitleg

Mattheüs 26 is een lang hoofdstuk en alles wijst één kant op: het kruis. Het begint kalm. Jezus zegt tegen zijn leerlingen dat Hij over twee dagen overgeleverd zal worden om gekruisigd te worden. Hij weet het. Hij ziet het aankomen. Ondertussen vergaderen de hogepriesters in het paleis van Kajafas om Hem stiekem op te pakken.

Dan een vreemde scène in Bethanië. Een vrouw breekt een albasten fles open en giet kostbare zalfolie over Jezus' hoofd. De leerlingen mopperen: zonde van het geld, dat had aan de armen gekund. Jezus verdedigt haar fel. Zij heeft Hem gezalfd voor zijn begrafenis. Direct daarna gaat Judas naar de hogepriesters en verkoopt zijn meester voor dertig zilverstukken.

Het is donderdagavond. De leerlingen vragen waar Jezus het Pascha wil vieren. Aan tafel zegt Hij: een van jullie zal Mij verraden. Ze schrikken, één voor één: "Ik toch niet, Heere?" Ook Judas vraagt het, en Jezus antwoordt: jij hebt het gezegd. Dan neemt Jezus brood, breekt het, en zegt: dit is mijn lichaam. Daarna de beker: dit is mijn bloed van het nieuwe verbond, vergoten tot vergeving van zonden. De eerste maaltijd van iets wat eeuwen later nog gevierd zou worden.

Ze gaan naar de Olijfberg. Jezus voorspelt dat ze allemaal struikelen. Petrus protesteert luid: ik niet. Jezus kijkt hem aan en zegt dat hij Hem deze nacht drie keer zal verloochenen, voor de haan kraait.

Dan Gethsemané. Hier wordt het bijna ondraaglijk om te lezen. Jezus neemt Petrus, Jakobus en Johannes mee en zegt: mijn ziel is diepbedroefd tot de dood toe. Hij valt op zijn gezicht en bidt: Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, zoals U wilt. Drie keer komt Hij bij de leerlingen terug. Drie keer slapen ze.

Judas komt met een gewapende menigte. Het verraad is een kus. Jezus wordt gegrepen. Een leerling trekt een zwaard en hakt het oor van een knecht eraf. Jezus stopt hem: steek je zwaard terug. Alle leerlingen vluchten.

Bij Kajafas wordt een schijnproces gehouden. Valse getuigen, tegenstrijdige verklaringen. Uiteindelijk vraagt de hogepriester onder ede: ben Jij de Christus, de Zoon van God? Jezus antwoordt: u hebt het gezegd. Ze veroordelen Hem tot de dood, spugen Hem in het gezicht en slaan Hem.

Buiten op de binnenplaats zit Petrus. Een dienstmeisje herkent hem. Hij ontkent. Nog een keer. En nog een keer, nu met vloeken. Dan kraait de haan. Petrus gaat naar buiten en huilt bitter.

Wat betekent dit?

Dit hoofdstuk laat zien dat Jezus' lijden geen ongeluk was. Geen plan dat uit de hand liep. Hij wist het, voorzag het, en koos het. Tegelijk laat het hoofdstuk de menselijke kant zien: een Jezus die zweet en huilt, die smeekt of het anders kan, die de eenzaamheid voelt van vrienden die slapen.

En het laat ons zien. Niet de helden, maar de echte mensen. Judas die rekent. Petrus die schreeuwt dat hij trouw zal zijn en uren later liegt tegen een dienstmeisje. Leerlingen die wegrennen. Niemand komt er goed uit. Behalve Hij.

De Rode Draad

In het Oude Testament moest er bij Pascha een lam geslacht worden. Zijn bloed beschermde het volk tegen de dood. Eeuwen later zit Jezus aan een paschamaaltijd, breekt brood, en zegt: dit is mijn lichaam. Hij is het lam. Het hele Oude Testament wijst naar dit moment, en Hij weet het.

Het nieuwe verbond waar de profeten over schreven, Jeremia bijvoorbeeld, begint hier. Niet meer een verbond op stenen tafelen, maar een verbond in bloed, geschreven op harten. En de prijs daarvan is wat er in dit hoofdstuk begint te gebeuren.

Voor Jou

Twee dingen. Het eerste: Jezus wist precies wie Petrus was toen Hij brood met hem brak. Hij wist dat hij Hem binnen enkele uren zou verloochenen. En Hij gaf hem alsnog het brood. Dat is geen lieve gedachte voor op een kaartje. Dat is een schok. Hij kent jouw verloocheningen, je dubbelheid, de momenten waarop je je geloof inslikt omdat het ongemakkelijk wordt, en Hij houdt zijn hand niet terug.

Het tweede: Gethsemané. Jezus bad of het anders kon. Het kon niet. En Hij ging. Soms krijg je geen ander antwoord dan dat. Geen wonder, geen uitweg, alleen de keuze om te zeggen: niet mijn wil, maar de Uwe. Dat is geen passieve berusting. Dat is het zwaarste gebed dat een mens kan bidden, en Jezus heeft het voor je voorgebeden.

Geloof is niet dat je nooit struikelt zoals Petrus. Geloof is dat je, als de haan kraait, naar buiten gaat en huilt, en terugkomt. Petrus kwam terug.

Praat mee

Welke figuur uit dit hoofdstuk herken je het meest in jezelf: Judas die berekent, Petrus die te groot praat, de slapende leerlingen, of iemand anders? En waarom?

Jezus bad in Gethsemané of het anders kon, en het antwoord was nee. Heb jij weleens iets aan God gevraagd waar geen ander antwoord op kwam dan: ga er doorheen? Wat doet dat met je geloof?

Samen Bidden

Heer Jezus, U wist wat U te wachten stond en U ging toch. U brak brood met mensen die U in de steek zouden laten, en U brak het ook voor mij. Leer mij U te volgen, ook als ik liever wegloop. En als ik U verloochen, laat de haan kraaien in mijn hart, en breng mij terug bij U. Amen.