Psalmen 141

De Uitleg

Psalm 141 is een avondgebed van David. Hij is in nood, achtervolgd door vijanden, en hij roept tot God. Maar wat opvalt: hij vraagt niet meteen om redding. Hij begint ergens anders. "HEERE, ik roep U aan, kom haastig tot mij." En dan: "laat mijn gebed als reukwerk voor Uw aangezicht staan, het opheffen van mijn handen als het avondoffer."

David verwijst hier naar de tempeldienst. Elke avond werd er wierook gebrand en een offer gebracht. De rook steeg op naar de hemel. David zegt: laat mijn woorden zo bij U aankomen. Geen vluchtig sms'je naar boven, maar iets dat ruikt, dat opstijgt, dat er werkelijk is.

Daarna komt het verrassende deel. In plaats van te vragen of God zijn vijanden wil aanpakken, vraagt hij eerst of God hém wil bewaken. "HEERE, zet een wacht voor mijn mond, behoed de deur van mijn lippen." En een vers later: "Neig mijn hart niet naar een slechte zaak." David weet dat hij in deze druk zelf de fout in kan gaan. Hij kan gaan vloeken, scheldend terugslaan, meedoen met het kwaad omdat het makkelijker is.

Hij gaat zelfs verder. Hij zegt: "Laat de rechtvaardige mij slaan, het zal een gunst zijn, laat hij mij straffen, het zal olie voor mijn hoofd zijn." Met andere woorden: een terechtwijzing van iemand die God kent, neem ik liever dan vleierij van iemand die mij meetrekt.

Pas in de laatste verzen kijkt hij naar zijn vervolgers. Hij vertrouwt erop dat zij hun eigen valkuilen tegenkomen. En hij eindigt met zijn ogen op God: "Op U, HEERE Heere, zijn mijn ogen gericht, tot U heb ik de toevlucht genomen."

Wat betekent dit?

Het opmerkelijke aan deze psalm is de volgorde. David is bedreigd, en zijn eerste zorg is niet zijn veiligheid, maar zijn integriteit. Hij is bang dat de druk hem zal veranderen. Dat hij door de omgang met kwade mensen zelf scherper, harder, gemener wordt. Dat hij zal toegeven aan "lekkernijen" die er aanlokkelijk uitzien, maar die hem geestelijk vergiftigen.

Dat is verrassend volwassen. De meeste mensen die het zwaar hebben, vragen God om hun omstandigheden te veranderen. David vraagt of God hém wil bewaren in die omstandigheden. Hij weet: als hij er kapot uitkomt vanbinnen, heeft hij niets gewonnen, ook al overleeft hij.

Daarnaast is er die regel over correctie als olie. Olie was kostbaar, het werd gebruikt bij zalving, bij gastvrijheid, om je te verzorgen. Een goede vriend die zegt dat je verkeerd zit, is een geschenk. Geen aanval. David draait hier iets om wat wij vaak omgekeerd voelen: kritiek doet pijn, complimenten voelen goed. Hij zegt: het hangt ervan af wie het zegt en of het waar is.

De Rode Draad

David vraagt of zijn gebed als reukwerk mag opstijgen. In Openbaring 5 ziet Johannes hoe de gebeden van de gelovigen werkelijk als reukwerk voor Gods troon worden gehouden, in gouden schalen. Wat David hier hoopt, is werkelijkheid geworden door Jezus.

Want het probleem is dit: David vraagt om bewaring tegen zijn eigen hart. En dat gebed alleen is niet genoeg. Hoeveel wachten je ook voor je mond zet, je hart lekt. Dat heeft Jezus zelf gezegd: uit het hart komen de moorden, de leugens, het kwaad. Niet uit de omstandigheden, uit binnenin.

Daarom kwam Hij. Niet alleen om vergeving te geven voor wat er uitgekomen is, maar om het hart zelf nieuw te maken. Het avondoffer waar David naar verwijst, was een vooruitwijzing. Het echte offer is aan een kruis gebracht, op een avond dat het donker werd over heel het land. Sindsdien hoeft niemand meer aan een wierookvat zijn gebed mee te geven. Door Jezus komt het binnen.

Voor Jou

Wat David hier doet, is iets wat in jouw leven misschien zelden gebeurt: bidden of je in moeilijke situaties jezelf blijft. Niet bidden dat het ophoudt, maar dat jij niet beschadigt.

Denk aan die groepschat waarin iemand wordt afgezeken. Aan dat moment waarop je terug kunt slaan, of zwijgen. Aan de scrolverslaving die langzaam je manier van kijken naar mensen verandert. Aan een relatie waarin je merkt dat je harder wordt om je staande te houden. Aan kritiek van een ouder die je wegwuift, terwijl je diep vanbinnen weet dat er iets in zit.

David vraagt: God, bewaar mijn mond, mijn hart, mijn ogen. Dat is een gebed dat je kunt overnemen, woord voor woord, op een avond waarop je weet dat morgen zwaar wordt. Of na een dag waarop je weet dat je vandaag iemand bent geworden die je niet wilde zijn.

En die regel over correctie? Vraag jezelf eens af wie de mensen zijn die je echt mogen aanspreken. Niet de mensen die je vertellen wat je wilt horen, de algoritmes doen dat al genoeg. Maar mensen die genoeg van je houden om iets ongemakkelijks te zeggen. Dat is olie. Dat is, als je het toelaat, hoe je groeit.

Praat mee

Welk gebed bid jij vaker: dat je omstandigheden veranderen, of dat jij niet verandert onder die omstandigheden? Waarom denk je dat dat is?

Wie in jouw leven mag jou corrigeren zonder dat je in de verdediging schiet? En als je niemand kunt bedenken, wat zegt dat?

Samen Bidden

Heere, zet een wacht voor mijn mond vandaag. Bewaar mijn hart wanneer ik onder druk sta, wanneer ik moe ben, wanneer terugslaan makkelijker is dan zwijgen. Laat mijn gebed bij U aankomen, niet omdat ik het mooi zeg, maar omdat Jezus de weg heeft geopend. Op U zijn mijn ogen gericht. Amen.