Rechters 16

De Uitleg

Rechters 16 is het slothoofdstuk over Simson, en het leest als een tragedie. Hij is de man met bovennatuurlijke kracht, een nazireeër die vanaf zijn geboorte aan God is gewijd. Zijn haar is daarvan het zichtbare teken. Maar in dit hoofdstuk zien we hoe een sterke man stukje bij beetje wordt afgebroken, niet door een leger, maar door zijn eigen verlangens.

Het begint in Gaza. Simson gaat naar een prostituee. De Filistijnen, zijn vijanden, horen het en omsingelen de stad om hem 's morgens te grijpen. Maar midden in de nacht staat Simson op, pakt de stadspoorten met deurposten en al, en draagt ze kilometers verderop een berg op. Spierballen genoeg. Wijsheid, ho maar.

Dan komt Delila. Hij houdt van haar. Of hij denkt dat hij van haar houdt. De Filistijnse leiders bieden haar een vermogen om uit te vissen waar Simsons kracht vandaan komt. En Delila vraagt het hem. Recht voor zijn raap. Drie keer liegt hij. Drie keer probeert ze het uit, en drie keer staat er ineens een hinderlaag klaar in haar huis. Op dat moment had elke andere man allang door gehad wat er speelde. Simson niet. Of hij wil het niet zien.

Delila blijft drammen. Dag in dag uit, staat er, totdat zijn ziel "tot stervens toe verdrietig werd." Hij geeft toe. Hij vertelt haar over de gelofte, over zijn haar, over het feit dat hij vanaf de moederschoot een nazireeër van God is. Zij laat hem in slaap vallen op haar schoot, roept iemand om zijn haar af te scheren, en zegt dan voor de vierde keer: "De Filistijnen over u, Simson!"

En dan komt de zin die in je maag blijft hangen. Simson schudt zich los zoals altijd, "maar hij wist niet dat de HEERE van hem geweken was." Hij dacht dat zijn kracht een trucje was. Een eigenschap. Iets van hemzelf. Hij had niet door dat het altijd God was geweest.

De Filistijnen pakken hem, steken zijn ogen uit, brengen hem naar Gaza, ketenen hem vast en laten hem als een os in een tredmolen lopen. Maar dan staat er, bijna terloops: "het haar van zijn hoofd begon weer te groeien."

Bij een groot feest voor hun god Dagon halen ze Simson erbij om hem te bespotten. Drieduizend mensen op het dak. Simson, blind, leunt tegen de twee centrale pilaren en bidt: "Heere HEERE, denk toch aan mij en maak mij toch deze ene keer sterk, o God." Hij duwt. De tempel stort in. Hij sterft met zijn vijanden, en doodt er bij zijn dood meer dan in heel zijn leven.

Wat betekent dit?

Simson is geen heldenverhaal in de stijl van een actiefilm. Het is een verhaal over een man die alles had, en het verspeelde. Hij had roeping, kracht, bescherming, en hij behandelde dat alsof het van hemzelf was. Hij ging om met zijn gaven alsof het zijn verdienste was, niet Gods geschenk.

Het verraderlijke is hoe geleidelijk het ging. Simson valt niet in één keer. Hij geeft elke keer een stukje meer prijs. Eerst speelt hij met de vraag, dan flirt hij met het antwoord, dan vertelt hij alles. Zonde werkt zelden in één klap. Ze slijpt af.

En toch laat God hem niet vallen. Het haar groeit terug. Het gebed wordt verhoord. Dat is bijna schokkend genadig.

De Rode Draad

Simson is een redder die de verkeerde keuzes maakte en uiteindelijk stierf om zijn volk te bevrijden. Met zijn armen uitgestrekt tussen twee pilaren gaf hij zijn leven.

Eeuwen later zou een andere Redder komen. Ook Hij stond met uitgestrekte armen, niet tussen pilaren maar aan een kruis. Maar Hij was geen mislukte held die nog één keer kracht vroeg. Hij was de Zoon, die vrijwillig zijn leven gaf, niet voor wraak maar uit liefde, niet voor zijn vijanden om hen te verpletteren maar om hen te redden.

Simson laat zien hoe diep een mens kan vallen en toch nog door God gebruikt worden. Jezus laat zien hoe ver God zelf gaat om mensen die gevallen zijn weer op te tillen.

Voor Jou

De gevaarlijkste vraag uit dit hoofdstuk is misschien deze: weet jij waar je kracht vandaan komt? Of, om het scherper te stellen: waar zou jij bij wakker schrikken zoals Simson, denkend dat alles nog hetzelfde is, terwijl er ondertussen iets fundamenteels is veranderd?

Veel mensen leven op een soort restkracht. Ze zijn ooit gelovig opgevoed, ze kennen de woorden, ze functioneren. Maar er kan een moment komen waarop blijkt dat de verbinding allang is doorgesneden, en niemand had het door, zijzelf nog het minst.

De Delila in jouw leven is waarschijnlijk geen persoon. Het is dat ene wat je niet wilt loslaten, terwijl je diep vanbinnen weet dat het je uitholt. De gewoonte, de relatie, het scherm, de mening van die ene groep, de stem die zegt dat je pas meetelt als. Het zaagt langzaam. En het stopt pas als jij stopt.

Maar er is ook de andere kant. Simsons haar groeit terug. Dat is geen toeval, dat is genade. Wat ook is afgesneden in jouw leven, God is nog niet klaar. Een gebed in het donker, met blinde ogen, telt nog steeds.

Praat mee

Simson wist niet dat de HEERE van hem geweken was. Hoe zou je merken of dat in jouw leven gebeurt, en wat zou je dan doen?

Waarom denk je dat God iemand als Simson, met al zijn fouten, toch nog gebruikte aan het eind?

Samen Bidden

Heer, bewaar ons voor de leugen dat onze kracht van onszelf komt. Laat ons niet pas wakker worden als het te laat lijkt. En als we toch ver zijn afgedwaald, herinner ons dan aan Simsons haar dat weer groeide, en aan Jezus die zijn armen uitstrekte om ons thuis te brengen. Amen.