Even stil · zondag 14 juni 2026

Bij God vinden wij rust en houvast

Rust bij God

7 dagen geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Psalm 92:5-6, Psalm 95:6-7, Job 2:13 en Psalm 23:1.

☀ Het ochtendmoment

Want U hebt mij verblijd, HEERE, met Uw daden, ik zal vrolijk zingen over de werken van Uw handen. HEERE, hoe groot zijn Uw werken, zeer diep zijn Uw gedachten.
Psalm 92:5-6

Het is zondag. De wekker mag wat later. Voor je opstaat ligt er een dag die anders is dan de andere zes. Een dag om stil te worden bij wie God is.

De dichter van Psalm 92 noemt deze psalm 'een lied op de sabbatdag'. Het is geen klacht, geen worsteling, maar een loflied. Hij begint met verwondering: Heere, wat U doet maakt mij blij.

Misschien voel je die blijdschap vanochtend niet vanzelf. Misschien sleep je zorgen mee de zondag in, of voelt je hart vlak. Dat mag. De psalm dwingt je niet tot een gevoel, maar wijst je op een feit. Gods werken zijn groot. Zijn gedachten over jou gaan dieper dan jij ooit peilen kunt.

Daar mag je vandaag bij stilstaan. In de kerk, aan tafel, tijdens een wandeling. Niet alles hoeft. Vandaag mag je ontvangen.

Laat het lied van de dichter het jouwe worden, ook al is het eerst zachtjes. God heeft je gemaakt, gedragen, gespaard tot deze morgen. Dat alleen al is reden om Hem te danken.

Ga Zijn dag in met een open hart. Hij is groter dan jouw vermoeidheid, dieper dan jouw zorgen, trouwer dan jouw twijfel.}

✦ Het lunchmoment

Kom, laten wij ons neerbuigen en neerbukken, laten wij knielen voor de HEERE, Die ons gemaakt heeft. Want Hij is onze God en wij zijn het volk van Zijn weide en de schapen van Zijn hand.
Psalm 95:6-7

Zondag. De dag waarop de psalmist je bij de arm pakt en zegt: kom.

Niet: blijf liggen. Niet: doe wat je zelf wilt. Maar: kom, laten wij knielen.

Knielen is een houding van het lichaam, maar eerst van het hart. Het zegt: ik ben niet de grootste hier. Er is Iemand boven mij. Hij heeft mij gemaakt, en ik ben van Hem.

Misschien zat je vanmorgen in de kerk. Misschien luisterde je thuis mee. Misschien sloeg je het over. Hoe dan ook, deze tussenpauze is een kans. Een moment om opnieuw te buigen, ook al is het maar in je hoofd.

Wij zijn de schapen van Zijn hand. Dat is een rustgevend beeld. Een schaap hoeft niet alles te weten, niet alles te kunnen, niet alles te regelen. Het hoeft alleen dicht bij de Herder te blijven.

Neem even adem. Zeg het Hem: ik ben van U. Vandaag, deze week, mijn hele leven. En ga zo Zijn dag verder in, in het besef dat je gedragen wordt door de hand die je gemaakt heeft.

◐ Het middagmoment

Zo zaten zij met hem op de aarde, zeven dagen en zeven nachten. Niemand sprak een woord tot hem, want zij zagen dat het leed zeer groot was.
Job 2:13

Het is zondag. Een dag om samen te zijn, te zingen, te luisteren. Maar wat als je naast iemand zit in de kerkbank die zwijgt omdat het leven te zwaar is voor woorden?

Jobs vrienden komen later in opspraak. Hun antwoorden deugen niet, hun theologie kraakt. Maar hier, in de eerste zeven dagen, doen zij iets wat onnavolgbaar goed is. Zij zwijgen. Zij zitten. Zij blijven.

Wij willen graag spreken. Een tekst aanreiken, een bemoediging, een verklaring waarom God dit toelaat. Alsof stilte een gebrek is dat opgevuld moet worden. Maar soms is het tegenovergestelde waar. Soms is het woord juist een vlucht weg bij het verdriet van de ander.

Jezus huilde bij het graf van Lazarus, terwijl Hij wist dat Hij hem zou opwekken. Hij hield Zijn troost niet meteen klaar. Hij ging eerst staan in het verdriet zelf.

Misschien zit er vandaag iemand naast je voor wie het leven loodzwaar is. Misschien ben jij die iemand. Hoef je niets te zeggen. Hoef je niets op te lossen.

De sabbat van God is geen dag van praten. Het is een dag van samen zijn. Soms is dat genoeg. Soms is dat alles.

☾ Het avondmoment

Een psalm van David. De HEERE is mijn Herder, mij ontbreekt niets.
Psalm 23:1

Het is zondagavond. De dag des Heeren loopt ten einde. Misschien zong je vanmorgen in de kerk, misschien was het juist een stille dag thuis. Hoe dan ook, nu is het moment om alles los te laten en bij de Herder te schuilen.

David begint zijn bekendste psalm met een eenvoudige belijdenis. Niet: de HEERE geeft mij een herder. Maar: de HEERE is mijn Herder. Hij doet het Zelf.

En dan dat tweede deel: mij ontbreekt niets. Misschien voelt dat vanavond niet zo. Misschien mis je iemand, of iets. Misschien zit er een onrust in je hart die je niet helemaal kunt benoemen.

Toch nodigt deze psalm je uit om verder te kijken dan wat je voelt. De Herder weet wat je nodig hebt. Hij heeft Zijn leven gegeven voor de schapen. Wie zo'n Herder heeft, heeft genoeg.

Leg vanavond neer wat je vandaag hebt gedragen. De zorgen om morgen, de gesprekken van vandaag, de dingen die nog niet af zijn. Hij waakt, ook wanneer jij slaapt.

Adem rustig in. Adem rustig uit. De HEERE is jouw Herder. Vannacht ontbreekt je niets.