De brief aan de Kolossenzen - Uitleg
Inleiding
Stel je voor: een kleine gemeente in een provinciestad, ergens in het binnenland van wat nu Turkije heet. De gelovigen zijn nog jong in het geloof, misschien twee, drie jaar oud. En dan komen er leraren langs die zeggen: "Jezus is een goed begin, maar er is meer. Je hebt speciale kennis nodig, engelenverering, strenge regels over eten en feestdagen, ascese voor je lichaam. Dan pas ben je écht geestelijk." De verwarring is compleet. Zijn ze wel volledig gered? Missen ze iets? In een cel in Rome hoort Paulus ervan en grijpt naar zijn pen. Wat volgt is een van de meest indrukwekkende Christus-hymnes uit het Nieuwe Testament en een brief die één ding wil vastspijkeren: in Christus heb je alles. Deze pagina neemt je mee door de brief aan de Kolossenzen en laat zien waarom die boodschap vandaag net zo urgent is als toen.
De invalshoek van deze uitleg
Veel uitleg over Kolossenzen focust op de dwaalleer of op de praktische hoofdstukken. Deze pagina kiest een andere ingang: Kolossenzen is een brief tegen de "Christus-plus"-verleiding. Overal waar mensen zeggen "Jezus én..." (Jezus én speciale kennis, Jezus én strenge regels, Jezus én mystieke ervaringen, Jezus én mijn prestaties), zet Paulus een streep. Hij schrijft niet om Jezus aan te vullen, maar om Zijn volheid te verdedigen. Deze invalshoek maakt de brief pijnlijk actueel, want de "Christus-plus"-verleiding heeft zich alleen maar vermenigvuldigd in onze tijd van spiritualiteitsmarkt en zelfverbetering.
Wat zegt de Bijbel over de brief aan de Kolossenzen?
Kolosse lag in het Lycusdal in de Romeinse provincie Asia, ongeveer 160 kilometer ten oosten van Efeze. Ooit een belangrijke handelsstad, was ze in Paulus' tijd al aardig in de schaduw geraakt van buursteden Laodicea en Hierapolis. Paulus zelf had de gemeente niet gesticht; dat was het werk van Epafras, een medewerker die waarschijnlijk tot geloof kwam tijdens Paulus' langdurige verblijf in Efeze (Handelingen 19). Epafras nam het evangelie mee naar zijn eigen streek, en er ontstonden gemeenten in Kolosse, Laodicea en Hierapolis.
De directe aanleiding voor de brief is een bezoek van diezelfde Epafras aan Paulus in gevangenschap, vermoedelijk in Rome rond het jaar 60 tot 62. Hij brengt zorgwekkend nieuws mee. Er is een leer opgekomen die de Kolossenzen probeert te overtuigen dat hun geloof in Christus onvolledig is. Precies wat deze dwaalleer inhield weten we niet volledig, maar uit de brief kunnen we het profiel reconstrueren: een mengsel van Joodse elementen (besnijdenis, sabbat, spijswetten), oosterse mystiek (engelenverering, visioenen), en vroege gnostische trekken (verborgen kennis, minachting voor het lichaam). Het klonk vroom, diepzinnig en superieur.
Paulus opent de brief met een dankzegging en een gebed, en gaat dan meteen over tot het hart van zijn antwoord: de grootsheid van Christus. In Kolossenzen 1:15-20 komt hij tot een van de hoogste christologische passages van heel het Nieuwe Testament. Christus is "het beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene van heel de schepping". Alles is door Hem, in Hem en tot Hem geschapen. Hij houdt alles in stand. Hij is het Hoofd van de kerk. In Hem woont al de volheid, en door Zijn kruis verzoent Hij alles met God. Dit is geen abstracte theologie; dit is een strategische voltreffer. Als Christus dit alles is, wat kan er dan nog worden toegevoegd?
Vanuit die basis komt Paulus in hoofdstuk 2 tot zijn kernaansporing. Kolossenzen 2:6-10 leest als een compact evangelie: "Zoals u dan Christus Jezus, de Heere, hebt aangenomen, wandel in Hem, geworteld en opgebouwd in Hem." Dan komt de waarschuwing tegen filosofie en inhoudsloos bedrog, tegen menselijke tradities en wereldse geesten. En dan het scharniervers: "Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk. En u bent volmaakt geworden in Hem." Volmaakt. Volledig. Niets ontbreekt.
In Kolossenzen 2:13-15 werkt Paulus dit historisch uit aan het kruis. Wij waren dood in onze overtredingen. God maakte ons levend, vergaf ons alle overtredingen, en deed het handschrift dat tegen ons getuigde weg door het aan het kruis te nagelen. Sterker nog: Hij ontwapende de overheden en machten en maakte ze publiekelijk te schande, terwijl Hij op het kruis over hen triomfeerde. Wat er eeuwenlang tegen ons had gestaan, wettelijk en geestelijk, is aan het hout genageld. Definitief.
De rest van de brief volgt logisch: als dit allemaal waar is (hoofdstuk 1 en 2), hoe leven we dan (hoofdstuk 3 en 4)? Niet met nieuwe regels, maar vanuit onze nieuwe identiteit in Christus.
De rode draad door de Bijbel
Kolossenzen staat niet op zichzelf. Paulus put diep uit het Oude Testament en spreekt in een taal die de hele heilsgeschiedenis samenvat. Wanneer hij in Kolossenzen 1:15 Christus "het beeld van de onzichtbare God" noemt, echoot hij Genesis 1:26-27, waar de mens naar Gods beeld werd geschapen. Adam was het eerste, gebroken beeld; Christus is het volmaakte beeld, de tweede Adam die herstelt wat de eerste bedierf. Wanneer Paulus schrijft dat "in Hem alle dingen samen bestaan", raakt hij aan de wijsheidsliteratuur van het Oude Testament, met name Spreuken 8, waar de Wijsheid van God aanwezig is bij de schepping.
De taal van "volheid" (het Griekse plèroma) is een directe uitdaging aan de dwaalleraren die dat woord gebruikten voor een reeks tussenmachten tussen God en de mens. Paulus zegt: nee, die volheid woont in één Persoon, lichamelijk, aanraakbaar, gekruisigd en opgestaan. Dat is niet alleen theologische correctie, het is de vervulling van elke oudtestamentische belofte dat God zelf zou komen wonen bij Zijn volk (Ezechiël 37, Zacharia 2).
De verzoening waarover Kolossenzen 1:20 spreekt ("alle dingen met Zichzelf te verzoenen, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis") wortelt in Leviticus 16, de grote Verzoendag. Wat de hogepriester eenmaal per jaar deed met het bloed van dieren, deed Christus eens voor altijd met Zijn eigen bloed. Maar Paulus tilt het verder: niet alleen mensen worden verzoend, maar "alle dingen, hetzij die op de aarde zijn, hetzij die in de hemelen zijn". De kosmische reikwijdte van het kruis vervult de belofte van Jesaja 65 en 66, waar God een nieuwe hemel en een nieuwe aarde belooft.
Ook de doop-theologie van Kolossenzen 2:11-12 grijpt terug op het Oude Testament. De besnijdenis, teken van het verbond met Abraham (Genesis 17), wordt in Christus vervangen door "de besnijdenis van Christus", die door de doop wordt uitgebeeld. Wat een uiterlijk teken was, wordt een innerlijke werkelijkheid: het afleggen van het oude en het opstaan met Christus in nieuwheid van leven.
Alles in de Schrift wijst één kant op: naar Christus.
De brief eindigt niet in mystieke abstractie maar in concrete relaties: mannen en vrouwen, ouders en kinderen, meesters en slaven. Dat is bewust. De verlossing die het heelal omvat, werkt door in de keuken, de werkplaats en de slaapkamer. Zo sluit Kolossenzen naadloos aan bij het hele bijbelse patroon: God schept, God verlost, God herstelt, en Hij doet dat door één Mens, Jezus Christus, in Wie alles zijn samenhang vindt.
Structuur en hoofdthema's
Kolossenzen bestaat uit vier hoofdstukken en volgt een heldere opbouw die je goed kunt onthouden: eerst wie Christus is, dan wie jij bent in Hem, dan hoe je dan leeft. Het is theologie die uitloopt op praktijk, nooit theologie los van praktijk.
Hoofdstuk 1: Wie Christus is. Na de opening en de dankzegging (1:1-14) volgt de grote Christus-hymne (1:15-20), waarna Paulus toepast wat die hymne betekent voor de Kolossenzen: zij die eens vervreemd waren, zijn nu verzoend (1:21-23). De rest van het hoofdstuk beschrijft Paulus' eigen bediening als lijdende dienaar van het evangelie, met het beroemde vers over "Christus in u, de hoop op de heerlijkheid" (1:27).
Hoofdstuk 2: Waarschuwing tegen de dwaalleer. Dit is het polemische hart van de brief. Paulus waarschuwt tegen "welluidende woorden" (2:4) en "de filosofie en inhoudsloze verleiding" (2:8). Hij stelt daar de volheid van Christus tegenover (2:9-15), en verwerpt vervolgens concrete dwaalpraktijken: spijswetten, feestdagen, engelenverering, ascese (2:16-23). De kern: als jullie met Christus gestorven zijn, waarom laten jullie je dan nog regels opleggen die geen kracht hebben tegen de zonde?
Hoofdstuk 3: Nieuwe identiteit, nieuw leven. Dit hoofdstuk opent met Kolossenzen 3:1-4, waar Paulus de theologische en praktische secties met elkaar verbindt: "Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn." Vervolgens beschrijft hij het "afleggen" van de oude mens (3:5-11) en het "aandoen" van de nieuwe mens (3:12-17). Het hoofdstuk sluit af met huishoudelijke aanwijzingen voor gezin en werk (3:18-4:1).
Hoofdstuk 4: Gebed, getuigenis en groeten. Kolossenzen 4:2-6 roept op tot volharding in gebed en wijsheid in de omgang met buitenstaanders. De brief eindigt met persoonlijke groeten en instructies, waaruit blijkt hoezeer Paulus verbonden was met deze gemeente die hij nooit had bezocht.
De grote thema's die door de brief heen lopen: de suprematie en volheid van Christus, de compleetheid van de gelovige in Hem, de vrijheid van menselijke regels, en het nieuwe leven dat opbloeit uit de nieuwe identiteit. Kolossenzen is een tweelingbrief van Efeziers, waarschijnlijk in dezelfde periode geschreven en door dezelfde bode (Tychikus) bezorgd. Waar Efeziers meer beschouwend is over de kerk als lichaam van Christus, is Kolossenzen scherper polemisch en meer geconcentreerd op het Hoofd zelf.
De "Christus-plus"-verleiding waar Paulus tegen strijdt, verklaart de opbouw: pas als je overtuigd bent dat Christus genoeg is (hoofdstuk 1-2), kun je vrij en vrolijk leven zonder aanvullende prestatiegodsdienst (hoofdstuk 3-4). Zonder die overtuiging wordt christelijk leven weer wat het nooit mocht worden: religieuze zelfhulp.
Belangrijkste verzen uit dit boek
Drie passages verdienen bijzondere aandacht omdat ze het hart van de brief samenvatten.
Kolossenzen 1:15-20 is de Christus-hymne die de theologische fundering legt. Christus wordt hier zevenvoudig beschreven: beeld van God, eerstgeborene van de schepping, Schepper van alles, doel van alles, drager van alles, Hoofd van de kerk, verzoener van alles. Het woord "eerstgeborene" betekent niet dat Christus geschapen is (dat zou het hele argument onderuit halen), maar wijst op Zijn rang en positie: Hij staat boven de hele schepping als Heer en Erfgenaam. Deze passage is door de vroege kerk gebruikt in de strijd tegen elke leer die Christus verlaagde tot iets minder dan God zelf. Tegenover de "Christus-plus"-verleiding zegt Paulus: er is niets naast Hem, want alles is in Hem.
Kolossenzen 2:9-10 vormt het onmisbare vervolg: "Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk. En u bent volmaakt geworden in Hem, Die het Hoofd is van iedere overheid en macht." Twee dingen staan hier onlosmakelijk verbonden. Christus is vol, en jij bent vol in Hem. Er bestaat geen tweederangs christendom voor beginners en een geheimzinnig eerste-klas geloof voor gevorderden. Wie in Christus is, is compleet. Dat is geen aansporing tot zelfvoldaanheid, maar de bodem waarop echte groei plaatsvindt.
Kolossenzen 3:1-4 brengt de theologie naar het dagelijks leven: "Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is." Paulus zegt niet: probeer christelijker te worden. Hij zegt: je bent al opgewekt, richt daar je hart op. Je oude leven is gestorven, je nieuwe leven is verborgen met Christus in God, en wanneer Hij verschijnt zul jij met Hem verschijnen in heerlijkheid. Dit is de kern van paulinische ethiek: leef vanuit wie je bent, niet om iemand te worden. De volgorde is beslissend. Wie het omdraait, komt vroeg of laat vast te zitten in prestatie of wanhoop.
Deze drie passages vormen samen een miniatuur van de hele brief: Christus is alles (1), jij bent compleet in Hem (2), leef daaruit (3). Wie deze drie in het hart heeft, heeft de kern van Kolossenzen te pakken.
De Spiegel
Er zit een religieuze reflex in ons die maar niet wil sterven. We horen dat we door genade gered zijn, we knikken instemmend, en vervolgens gaan we terug naar ons eigen prestatie-project. We proberen een betere christen te worden door meer te doen: meer stille tijd, meer dienen, meer discipline, meer ervaring. Of we vallen in de andere valkuil: we schamen ons voor ons "gewone" geloof en zoeken iets diepers, iets mystieker, iets specialer. In beide gevallen zegt Paulus vanuit zijn cel hetzelfde tegen jou: waarom laat je je nog regels opleggen alsof je Christus niet volledig hebt?
Ken je de vermoeidheid van "nooit genoeg"? Nooit vroom genoeg gebeden, nooit trouw genoeg de Bijbel gelezen, nooit stralend genoeg christen geweest op je werk, nooit warm genoeg als ouder, nooit geestelijk genoeg in de kerk. Die stem liegt. Wat hij "toevoegt" is geen aanvulling, het is een schaduw over het kruis. Kolossenzen zegt: je bent compleet in Hem. Punt. Vanuit die volheid mag je groeien, geven, dienen, worstelen, vallen en opstaan. Niet om iemand te worden, maar omdat je iemand bent.
En misschien geldt het omgekeerde. Misschien heb je Christus stilletjes ingeruild voor iets anders. Voor je carriere, voor je gezinsgeluk, voor je politieke overtuiging, voor je zelfbeeld. Dan schuurt deze brief nog scherper: er is maar Eén in Wie alle dingen samen bestaan, en Hij accepteert geen tweede plek. Christus vult niet aan, Hij vult vol. Waar draag je Hem nog aanvullingen aan? Waar zit jouw "Christus-plus"? Leg het neer bij het kruis dat Kolossenzen 2:14 beschrijft. Alles wat tegen je getuigde is daar al genageld. Er is niets meer bij te doen.
Voor kinderen uitgelegd
Kolossenzen is voor kinderen een verrassend toegankelijke brief, mits je de kern eruit haalt: Jezus is genoeg. Je kunt het zo vertellen: "Er waren mensen in een stad die tegen de christenen zeiden: 'Jezus is fijn, maar je moet ook nog dit én dat én dat.' Paulus schreef toen een brief en zei: 'Nee hoor, Jezus is niet een stukje van de puzzel, Hij is alles. Als je Jezus hebt, heb je alles wat je nodig hebt.'" Voor jongere kinderen werkt het beeld van een schatkist: Jezus is geen mooie steen naast andere stenen, Hij is de hele schatkist waar alles inzit.
Belangrijke thema's om met kinderen te bespreken zijn: dat Jezus alles gemaakt heeft en alles vasthoudt (hoofdstuk 1), dat wij helemaal bij God horen als we bij Jezus horen (hoofdstuk 2), en dat we vriendelijk, vergevingsgezind en dankbaar mogen leven omdat God zo voor ons is (hoofdstuk 3). Het beroemde "Doe aan..."-lijstje uit Kolossenzen 3:12 (barmhartigheid, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld) leent zich prachtig voor gezinsgesprekken.
Op Doorgroeien.nl vind je specifieke kinderuitleg over Kolossenzen op verschillende niveaus: eenvoudige verhalen voor peuters (3-6 jaar), diepere uitleg met werkvragen voor basisschoolkinderen (7-12 jaar), en aparte materialen voor tieners (12+) die aansluiten bij de vragen die zij vandaag stellen over identiteit, prestatie en spiritualiteit.
Veelgestelde vragen
Wie heeft de brief aan de Kolossenzen geschreven?
De brief werd geschreven door de apostel Paulus, zoals hij zelf aangeeft in Kolossenzen 1:1 en 4:18, samen met Timotheüs als medegroeter. Sinds de negentiende eeuw hebben sommige critici het auteurschap in twijfel getrokken vanwege stijl- en woordkeuzeverschillen met andere paulinische brieven, maar de vroege kerk was eensgezind over Paulus als auteur, en de theologische samenhang met de rest van zijn werk is overtuigend. De verschillen worden goed verklaard door het specifieke onderwerp (de Kolossense dwaalleer) en mogelijk door de rol van een secretaris.
Wanneer is de brief aan de Kolossenzen geschreven?
Kolossenzen is hoogstwaarschijnlijk geschreven tussen het jaar 60 en 62 na Christus, tijdens Paulus' eerste gevangenschap in Rome, zoals beschreven in Handelingen 28. Sommige geleerden opperen een eerdere gevangenschap in Efeze of Caesarea, maar Rome blijft de meest aannemelijke locatie. Kolossenzen behoort samen met Efeziers, Filippenzen en Filemon tot de zogenaamde "gevangenschapsbrieven", en werd waarschijnlijk gelijktijdig met Efeziers en Filemon verzonden via de bode Tychikus en de teruggekeerde slaaf Onesimus.
Waar lag Kolosse en bestaat de stad nog?
Kolosse lag in het Lycusdal in het westen van het huidige Turkije, ongeveer 160 kilometer ten oosten van de havenstad Efeze. In Paulus' tijd was de stad al in verval, overschaduwd door de nabijgelegen steden Laodicea en Hierapolis. Een aardbeving in het jaar 60 of 61 na Christus (mogelijk vlak nadat Paulus de brief schreef) verwoestte de regio grotendeels. Kolosse werd nooit volledig hersteld en bestaat vandaag alleen nog als archeologische heuvel (tell), die nog steeds op grootschalige opgravingen wacht.
Wat was de dwaalleer in Kolosse precies?
De exacte inhoud van de Kolossense dwaalleer is niet volledig bekend, omdat we die alleen kunnen reconstrueren uit Paulus' weerlegging. Het lijkt een mengsel te zijn geweest van Joodse elementen (besnijdenis, sabbatsviering, spijswetten), oosterse mystiek (engelenverering, visioenen, geheime kennis) en vroege gnostische trekken (dualisme tussen geest en materie, ascese). De rode draad was dat geloof in Christus alleen niet genoeg was en aangevuld moest worden met extra kennis, rituelen of ervaringen. Paulus noemt dit "filosofie en inhoudsloze verleiding" in Kolossenzen 2:8.
Wat is het verschil tussen Kolossenzen en Efeziers?
Kolossenzen en Efeziers zijn tweelingbrieven, geschreven in dezelfde periode en met veel overlappende thema's, maar met verschillende accenten. Efeziers is beschouwender en breder van scope, met de nadruk op de kerk als lichaam van Christus en de eenheid tussen Joden en heidenen. Kolossenzen is polemischer en meer geconcentreerd op Christus zelf als Hoofd van de kerk en de kosmos, geschreven om een concrete dwaalleer te weerleggen. Waar Efeziers vaak "in de hemelse gewesten" spreekt, staat Kolossenzen met beide voeten in het conflict op de grond.
Wat betekent Kolossenzen 1:15 met "eerstgeborene van heel de schepping"?
Het woord "eerstgeborene" (prototokos) verwijst hier niet naar tijd of oorsprong, maar naar rang en positie. In het Oude Testament kreeg de eerstgeborene het eerstgeboorterecht: de hoogste plaats, het grootste erfdeel, het leiderschap over de familie. Paulus zegt dus niet dat Christus geschapen is (dat zou het hele argument van de hymne ondermijnen, want vers 16 zegt dat álles door Hem geschapen is), maar dat Hij als Zoon soeverein staat boven de hele schepping als haar Heer en Erfgenaam. De vroege kerk gebruikte dit vers juist tegen leringen die Christus verlaagden.
Hoe past Kolossenzen in het Nieuwe Testament?
Kolossenzen staat in het Nieuwe Testament tussen Filippenzen en 1 Thessalonicenzen, als een van de dertien brieven van Paulus. Samen met Efeziers, Filippenzen en Filemon vormt de brief de groep "gevangenschapsbrieven". Theologisch neemt Kolossenzen een sleutelpositie in vanwege de rijke christologie: nergens anders in de brieven van Paulus wordt Christus zo hoog en volledig beschreven als in Kolossenzen 1:15-20. De brief functioneert als een noodzakelijk tegengif tegen elke poging om Christus aan te vullen of te relativeren, en die functie behoudt hij tot vandaag.
Wat betekent "Christus in u, de hoop op de heerlijkheid"?
Deze uitdrukking uit Kolossenzen 1:27 vat het evangelie in enkele woorden samen. Christus woont door Zijn Geest werkelijk in de gelovige, niet als abstracte invloed maar als levende Persoon. Die inwoning is de "hoop op de heerlijkheid" omdat ze garandeert dat wat God begonnen is, Hij ook zal voltooien: de gelovige zal delen in Christus' heerlijkheid bij Zijn wederkomst. Voor Paulus is dit het geheimenis dat door alle eeuwen verborgen was en nu geopenbaard is aan de heidenen: niet ergens ver weg, maar in u.
Waarom staat er zoveel over slaven en meesters in Kolossenzen?
De huishoudelijke aanwijzingen in Kolossenzen 3:18-4:1 weerspiegelen de sociale structuur van de eerste eeuw, waarin slavernij een normaal onderdeel van het gezinsleven was. Paulus schaft de slavernij niet direct af, maar zaait het zaad voor de ondermijning ervan door beide partijen als broeders in Christus aan te spreken en meesters te herinneren aan hun eigen Meester in de hemel. De begeleidende brief aan Filemon over de slaaf Onesimus laat zien hoe dit in de praktijk uitpakte: een slaaf werd broeder, wat de fundamenten van de instelling ondergroef.
Hoe kan ik Kolossenzen het beste bestuderen?
Lees de brief eerst enkele keren in één keer door om het geheel te vatten, bij voorkeur in verschillende vertalingen. Vervolgens is het waardevol om de vier hoofdstukken elk apart uit te diepen, met bijzondere aandacht voor de sleutelpassages Kolossenzen 1:15-20, 2:6-15 en 3:1-17. Combineer je studie met Efeziers en Filemon om het bredere kader te zien. Stel bij elk gedeelte de vragen: wat zegt dit over Christus, wat zegt dit over mijn identiteit in Hem, en hoe verandert dit mijn dagelijks leven? Een goed commentaar of studiebijbel kan de historische context verdiepen.
Wat betekent Kolossenzen 3:12-17 voor het dagelijks leven?
In Kolossenzen 3:12-17 tekent Paulus hoe een gemeenschap eruitziet die uit de volheid van Christus leeft: hartelijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld, elkaar verdragen en vergeven, en boven alles de liefde als band der volmaaktheid. Dit is geen prestatielijst maar een portret van wie je in Christus bent, aangetrokken als kleding. Concreet betekent het geduld met je huisgenoten, vergeving in de kerkbank naast iemand die je gekwetst heeft, dankbaarheid in plaats van klaaggeest, en het woord van Christus dat rijkelijk woont in je gezin, je gesprekken en zelfs je liederen.
Wat wil Paulus zeggen met "wandel met wijsheid tegenover hen die buiten zijn"?
In Kolossenzen 4:2-6 verbindt Paulus gebed en getuigenis. "Hen die buiten zijn" verwijst naar mensen buiten de gemeente, en Paulus roept op om tegenover hen wijs te leven, de tijd goed te benutten, en te spreken "altijd aangenaam, met zout smakelijk gemaakt". Dat betekent geen agressieve bekeringsdrang en geen laffe zwijgzaamheid, maar wijze aanwezigheid: weten wat je zegt, wanneer je het zegt, en hoe je iedereen op passende wijze antwoordt. Het gebed vooraf, ook voor open deuren voor het evangelie, is daarbij onmisbaar.
Tot slot
De brief aan de Kolossenzen is een cadeau voor elk tijdperk dat lijdt aan de "Christus-plus"-verleiding, en dat is elk tijdperk. Paulus schreef vanuit een cel om christenen die hij nooit had ontmoet te bevrijden van de verleiding om hun geloof aan te vullen met kennis, ervaring, regels of prestatie. Zijn boodschap is verrassend eenvoudig en tegelijk oneindig diep: in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk, en u bent volmaakt geworden in Hem. Alles wat daar nog aan wil toevoegen, hoe vroom of spiritueel het ook klinkt, trekt in feite af.
Als je verder wilt met deze brief, laat dan Kolossenzen 1:15-20 een tijdje bezinken door hem hardop te bidden. Werk vervolgens door hoofdstuk 2 heen met de vraag: waar zit mijn "Christus-plus"? En laat hoofdstuk 3 en 4 het antwoord geven: leven vanuit wie je in Hem al bent, in dankbaarheid, gebed en wijze omgang met de wereld om je heen. In Hem heb je alles, want Hij is alles. Dat is niet het einde van je groei, dat is de bodem waarop alle echte groei plaatsvindt.