God bouwt mee
Vier korte bijbelmomenten voor kinderen, bij Ezra 3:10, Genesis 17:5, Jozua 2:18 en Genesis 28:17.
En toen de bouwers het fundament van de tempel van de HEERE legden, stelden zij de priesters op, gekleed in ambtsgewaad, met de trompetten, en de Levieten, de zonen van Asaf, met de cimbalen, om de HEERE te prijzen.
Ezra 3:10 (HSV)
In gewone woorden: Toen de bouwers de eerste stenen van Gods tempel neerlegden, gingen de priesters en de muzikanten erbij staan om voor God te zingen en te spelen.
Lang geleden was Gods tempel kapotgemaakt. Alleen puin en stof. De mensen woonden ver weg en dachten misschien: het komt nooit meer goed. Maar toen mochten ze terug. En ze begonnen opnieuw.
Eén steen. Toen nog één. Zo begint een gebouw altijd. Net zoals jij met Lego begint: eerst de bodemplaat, dan het eerste blokje. Nog niks te zien, maar het is wél het begin.
En weet je wat ze deden bij die eerste stenen? Muziek maken. Zingen. Trompetten blazen. Want God zag het, en Hij hielp. Vandaag begin jij ook ergens aan. Een som, een vriendschap, een nieuwe dag. Jouw eerste steentje telt.
En u zult niet meer Abram heten, maar uw naam zal Abraham zijn, want Ik zal u tot een vader van een menigte van volken maken.
Genesis 17:5 (HSV)
In gewone woorden: God zei tegen Abram: vanaf nu heet jij Abraham. Dat betekent: vader van heel veel mensen.
Stel je voor dat je vandaag op school zit en de juf zegt ineens: jij hebt vanaf nu een nieuwe naam. Zo gek was dat voor Abram. Hij was al heel oud en had nog maar één zoon. Toch gaf God hem een nieuwe naam: Abraham, vader van heel veel mensen.
Abram betekent gewoon: hoge vader. Maar Abraham betekent: vader van een menigte. Een menigte, dat is zoveel mensen dat je ze niet meer kunt tellen. Zoals de drukte op het schoolplein, maar dan nog veel meer.
Elke keer als iemand zijn naam riep, hoorde Abraham dus Gods belofte. Zijn naam was een soort cadeautje dat hij overal meenam.
Zie, als wij in het land komen, moet u dit koord van scharlakenrode draad aan het venster binden waardoor u ons hebt neergelaten.
Jozua 2:18 (HSV)
In gewone woorden: De mannen zeiden tegen Rachab: bind dit rode touw voor je raam. Dan weten wij: dit huis moet veilig blijven.
Rachab woonde in de muur van de stad Jericho. Op een avond kwamen er twee vreemde mannen bij haar aankloppen. Het waren spionnen van het volk Israël. Rachab verstopte hen op het dak, onder bosjes vlas. Ze beschermde hen, want ze geloofde in hun God.
Voor ze weggingen, gaven de mannen haar een opdracht. Bind een rood koord voor je raam. Als het leger straks komt, zien we dat teken. Dan blijft iedereen in dit huis veilig.
Stel je voor dat jij dat rode koord uit je raam ziet hangen. Elke dag opnieuw. Een draadje dat zegt: hier woont iemand die God vertrouwt. God vergat Rachab niet. Hij zag haar huis in die grote muur.
Hoe ontzagwekkend is deze plaats! Dit is niets anders dan het huis van God, en dit is de poort van de hemel.
Genesis 28:17 (HSV)
In gewone woorden: Jakob werd wakker en zei: wat een bijzondere plek! Hier woont God, hier is de deur naar de hemel.
Jakob was ver van huis. Hij had geen bed, geen kussen, geen dekbed. Alleen een steen onder zijn hoofd en de kale grond. Buiten was het donker en koud. Zo ging hij slapen.
Maar toen kreeg hij een droom. Een lange ladder, helemaal tot aan de hemel. En engelen die op en neer liepen. God Zelf stond bovenaan en zei: Ik ben bij je, waar je ook gaat.
Toen Jakob wakker werd, pakte hij die steen. Hij zette hem rechtop en noemde de plek Bethel, dat betekent huis van God. Een kale heuvel werd ineens een heilige plek. Jouw kamer vanavond ook. God is hier, net als bij Jakob.
Bekijk de teksten op debijbel.nl, samen met je ouders of leerkracht.
Op Doorgroeien Kids vind je nog veel meer bijbelverhalen, leesplannen en activiteiten speciaal voor kinderen.
Naar Doorgroeien KidsKrijg een melding bij elke nieuwe overdenking.
iPhone vereist een extra stapje om meldingen te kunnen ontvangen. Dit duurt 20 seconden:
Je krijgt voortaan meldingen op je telefoon bij elk nieuw moment.
Probeer het later opnieuw.
Je hebt op dit apparaat eerder geen toestemming gegeven voor meldingen — of de browser onthoudt dat van een vorige keer. Volg deze stappen om het aan te zetten: