Hooglied 6

De Uitleg

Hooglied is een bijzonder boek in de Bijbel. Het is een liefdeslied tussen een bruidegom en zijn bruid. In hoofdstuk 6 zijn we midden in hun verhaal. De bruid was haar geliefde even kwijt, en nu zoekt ze hem weer. De vriendinnen vragen haar: waar is hij eigenlijk heen? En zij antwoordt rustig: hij is in zijn tuin, tussen de kruiden en de lelies. Ze weet het: "Ik ben van mijn liefste, en mijn liefste is van mij."

Dan begint de bruidegom zelf te spreken. Hij prijst zijn bruid. Hij zegt dat ze mooi is als de stad Tirza, lieflijk als Jeruzalem, en indrukwekkend als een leger met vaandels. Vreemd misschien, dat laatste, maar hij bedoelt: er gaat iets sterks en stralends van haar uit. Hij beschrijft haar haar, haar tanden, haar wangen. Voor ons klinken die beelden soms gek. Tanden vergeleken met schapen die net gewassen zijn? Maar in die tijd was dat een groot compliment: schoon, gezond, geen tand kwijt.

De bruidegom zegt dat er wel zestig koninginnen en tachtig vrouwen aan een hof kunnen zijn, maar zijn bruid is voor hem de enige. Eén. Uitgekozen. Aan het eind van het hoofdstuk gaat hij de tuin in en wordt overweldigd door wat hij ziet. Het is een hoofdstuk vol bewondering en herkenning.

Wat betekent dit?

Waarom staat dit eigenlijk in de Bijbel? Daar hebben mensen lang over nagedacht. God heeft liefde gemaakt, ook de liefde tussen twee mensen die bij elkaar horen. Hooglied laat zien dat dit iets moois is, geen vies of stiekem ding. God schaamt zich niet voor liefde tussen mensen.

Maar er zit nog iets onder. Door de eeuwen heen hebben gelovigen in dit lied ook iets gehoord over Gods liefde voor zijn volk. De bruid die zoekt en gevonden wordt, de bruidegom die zijn bruid niet vergeet, zelfs niet als ze even kwijt was. Dat klinkt als hoe God met mensen omgaat.

De Rode Draad

In het Nieuwe Testament wordt Jezus de Bruidegom genoemd. En de kerk, dus alle mensen die bij Hem horen, wordt zijn bruid genoemd. Dat is een belofte: ooit, aan het einde, is er een grote bruiloft. Niet als sprookje, maar echt. Jezus zegt: jij hoort bij Mij.

Lees Hooglied 6 nog eens met die oren. "Ik ben van mijn liefste, en mijn liefste is van mij." Dat is precies wat een christen mag zeggen. Ik ben van Jezus, en Hij is van mij. Hij kijkt naar zijn mensen zoals de bruidegom hier naar zijn bruid kijkt: vol bewondering, vol vreugde, en Hij ziet niet eerst de fouten maar de schoonheid die Hij erin gelegd heeft.

Dat is bijna te groot om te geloven. Dat God zo naar gewone mensen kijkt. Maar het staat er.

Voor Jou

Misschien denk jij weleens: word ik wel echt gezien? Niet alleen door God, maar ook gewoon, door anderen? Op school val je tussen anderen weg, of word je juist eruit gepikt om iets waar je niets aan kunt doen. Soms voel je je gewoon één van de velen.

Hooglied 6 zegt iets anders. Bij God ben je niet één van de velen. De bruidegom zegt dat er wel zestig koninginnen kunnen zijn, maar er is er één voor hem. God kent jouw naam. Hij weet hoe jouw stem klinkt. Hij ziet je als je 's avonds in bed nadenkt over de dag.

En nog iets. De bruid had haar geliefde even kwijt, en hij was niet boos. Hij was in zijn tuin, en zij kon hem vinden. Soms ben je God even kwijt, of voelt het zo. Dat is niet het einde. Hij blijft op een plek waar je Hem terug kunt vinden: in de Bijbel, in gebed, bij mensen die ook bij Hem horen.

Praat mee

Wat vind jij vreemd of mooi aan de manier waarop de bruidegom over zijn bruid praat?

Geloof jij dat God naar jou kijkt zoals deze bruidegom naar zijn bruid kijkt? Waarom is dat moeilijk of juist niet?

Samen Bidden

Heer Jezus, dank U dat U ons ziet. Niet als één van de velen, maar één voor één. Help mij om te geloven dat ik bij U hoor, ook als ik me onzichtbaar voel. En als ik U kwijt ben, help mij U weer te vinden. Amen.