Even stil · donderdag 8 oktober 2026

Luisteren en volgen met open hart

Horen en volgen

3 weken geleden 4 min lezen 4 bijbelteksten

Korte overdenkingen om bij stil te staan, bij bijbelteksten uit Mattheüs 13:8, Handelingen 16:14, Johannes 10:27 en Johannes 1:46.

☀ Het ochtendmoment

Een ander deel viel in de goede aarde en gaf vrucht, het ene honderd-, het andere zestig-, en een ander dertigvoudig.
Mattheüs 13:8

De zaaier gaat uit. Hij strooit breed, langs de weg, op steenachtige plaatsen, tussen de dorens, in goede aarde. Jezus vertelt dit aan een menigte die op de oever staat, terwijl Hij vanuit een bootje spreekt.

Wat vaak wordt overgeslagen: de zaaier spaart Zijn zaad niet. Hij gooit het ook op grond waarvan Hij weet dat er niets van komt. In Jezus' tijd werd eerst gezaaid en pas daarna geploegd, dus de boer wist niet precies wat waar lag. Hij gaf gewoon alles, overal.

Dat zegt iets over hoe God vanmorgen met jou begint. Hij houdt Zijn Woord niet achter tot jij de goede grond bent. Hij zaait ook als je moe wakker wordt, ook als je hart hard aanvoelt, ook als de zorgen al klaarstaan.

En de vrucht? Honderd-, zestig-, dertigvoudig. Geen enkele keer hetzelfde. God rekent niet af op het maximum, Hij verheugt zich over elk gewas.

Misschien is vandaag jouw taak kleiner dan je zou willen. Vraag Hem of Hij de grond zacht maakt waar je staat. Luister naar wat Hij vandaag zegt. En wacht dan af wat er groeit, in Zijn tempo, niet in dat van jou.

✦ Het lunchmoment

En een zekere vrouw, van wie de naam Lydia was, een purperverkoopster uit de stad Thyatira, die God diende, luisterde naar ons. En de Heere opende haar hart, zodat zij acht gaf op wat door Paulus gesproken werd.
Handelingen 16:14

Een rivier buiten Filippi. Een paar vrouwen zijn samen om te bidden, want er is geen synagoge in de stad. Daar zit Lydia.

Ze komt uit Thyatira, een stad die bekendstond om haar ververijen. Purper was duur, het was de kleur van rijken en koningen. Lydia verkocht het. Ze was geen vrouw die op een cent hoefde te kijken.

En tegelijk zat ze aan het water, op zoek. Ze diende God al, zegt Lukas. Maar ze was nog niet thuis.

Dan komt Paulus langs en vertelt. En er staat iets opvallends: niet dat Lydia haar hart opende, maar dat de Heere haar hart opende. Zij luisterde, Hij deed het werk daarachter.

Misschien ben jij vandaag ergens druk mee, net als zij toen met haar handel. En toch zit er iets in jou dat luistert, dat zoekt, dat niet verzadigd is door wat je verkoopt of maakt of regelt.

De tekst zegt: God opent harten terwijl mensen aan het werk zijn. Terwijl ze zitten te praten bij een rivier. Terwijl jij aan je bureau zit, of in de auto, of nu even met je telefoon in je hand.

Hij werkt gewoon door, midden in de werkdag.

◐ Het middagmoment

Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij.
Johannes 10:27

Schapen in Judea werden niet gedreven, ze werden geroepen. Een herder liep voorop en riep, en zijn kudde kwam achter hem aan. 's Nachts sliepen soms meerdere kuddes in dezelfde stenen kooi, door elkaar heen. 's Ochtends stond de ene herder op, riep, en zijn schapen scheidden zich vanzelf uit de hoop. De andere stem lieten ze liggen.

Dat is wat Jezus hier zegt. Niet: Mijn schapen zijn de slimste. Niet: Mijn schapen lopen het hardst. Maar: ze kennen Mijn stem.

Het schuurt, want hoeveel stemmen klinken er vandaag al door je hoofd voor de koffie koud is. De stem van wat moet. Van wat anderen vinden. Van je eigen onrust. En ergens daartussen zou één stem van de Herder moeten zijn, die je eruit haalt.

Schapen leren die stem niet in één keer. Ze leren hem door hem elke dag opnieuw te horen, bij het opengaan van de kooi, bij het water, bij het weggaan.

Misschien is dat de vraag voor vanmiddag, niet of je Hem volgt, maar of je Zijn stem nog uit de andere stemmen kunt halen. En wanneer je voor het laatst stil genoeg stond om te luisteren.

☾ Het avondmoment

En Nathanaël zei tegen hem: Kan uit Nazareth iets goeds komen? Filippus zei tegen hem: Kom en zie.
Johannes 1:46

De dag loopt ten einde. En hier, in de avond, klinkt een vraag die eerlijker is dan hij lijkt: kan uit Nazareth iets goeds komen?

Nathanaël stelt hem aan Filippus, zijn vriend. Filippus heeft net iets groots gezegd: wij hebben Hem gevonden over Wie Mozes geschreven heeft, Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazareth. En dan die vraag. Nazareth was een dorpje in Galilea, nergens genoemd in het Oude Testament, zonder reputatie, zonder gewicht. De Messias uit Nazareth? Dat rijmt niet.

Filippus gaat er niet tegenin. Hij bewijst niets, hij verdedigt niets. Hij zegt: kom en zie.

Misschien heb jij vandaag ook iets afgeschreven. Een gesprek dat niets kon worden. Een mens van wie je niets meer verwachtte. Een plek in je eigen leven waarvan je dacht: daar komt niets goeds meer uit.

Nathanaël krijgt gelijk in zijn vraag, en ongelijk in zijn conclusie. Want uit dat onaanzienlijke Nazareth kwam Hij, de Zoon van God. Juist daar, waar niemand keek.

Leg de dag neer. En luister nog even naar Filippus: kom en zie. Niet morgen bewijzen, vanavond kijken. Hij is er, ook in wat jij had afgeschreven.