Pasen in de Bijbel - Betekenis van Goede Vrijdag en Pasen
Inleiding
Een houten balk, bloed op een deurpost, een graf dat openligt in de ochtendschemer. Drie beelden, drie momenten, één verhaal dat zich uitstrekt van Egypte tot Jeruzalem en verder, tot in het hart van iedereen die Pasen echt wil begrijpen. Voor veel mensen is Pasen een lang weekend, chocolade-eieren, misschien een kerkdienst op zondagochtend. Maar wie de Bijbel opendoet, ontdekt dat Pasen geen voorjaarsfeest is dat ergens in de kerkgeschiedenis is uitgevonden. Pasen begint al in Exodus, krijgt zijn climax op Golgotha, en reikt tot in Openbaring. In deze pagina ontdek je wat Pasen volgens de Bijbel werkelijk is, waarom Goede Vrijdag en Paaszondag onlosmakelijk aan elkaar vast zitten, en hoe dit ene feest de kern van het christelijk geloof draagt.
De invalshoek van deze uitleg
Veel uitleg over Pasen behandelt Goede Vrijdag en Paaszondag als twee aparte gebeurtenissen: eerst het verdriet, dan de vreugde. Op deze pagina lees je Pasen bewust als één doorlopende beweging, één handeling van God in drie bedrijven. Het Pascha in Exodus, het kruis op Golgotha en het lege graf in de hof zijn geen losse hoofdstukken. Ze zijn één verhaal waarin God een volk uitleidt uit de slavernij, eerst letterlijk uit Egypte, uiteindelijk uit de dood zelf. Deze invalshoek verandert hoe je Goede Vrijdag en Paaszondag beleeft, en helpt je zien dat Pasen niet begint bij het kruis, maar al duizenden jaren eerder.
Wat zegt de Bijbel over Pasen?
De Bijbel kent eigenlijk twee lagen van Pasen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De eerste laag is het Joodse Pascha, dat voor het eerst gevierd wordt in Egypte, de nacht voordat God zijn volk uitleidt uit de slavernij. De tweede laag is het christelijke Pasen, waarin Jezus sterft en opstaat, precies tijdens die Pascha-week. Het Nederlandse woord "Pasen" komt niet voor niets van het Hebreeuwse "Pesach", wat "voorbijgaan" betekent.
In Exodus 12:13 lezen we de belofte die God aan Israël geeft: "Het bloed zal u tot een teken zijn aan de huizen waarin u verblijft. Als Ik het bloed zie, zal Ik u voorbijgaan en er zal geen plaag onder u zijn die verderf teweegbrengt." Elk Israëlitisch gezin moest een lam slachten en het bloed aan de deurposten strijken. Waar bloed was, ging het oordeel voorbij. Waar geen bloed was, viel de dood binnen. Dit is geen bijkomstig detail; dit is het fundament waarop heel het bijbelse Pasen rust. Redding gebeurt door het bloed van een onschuldig lam dat in de plaats sterft.
Veertienhonderd jaar later staat Johannes de Doper aan de Jordaan en wijst naar Jezus met de woorden: "Zie het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt." Johannes gebruikt geen willekeurig beeld. Hij wijst terug naar Exodus. En wanneer Jezus later, op de avond voor zijn dood, met zijn discipelen de Pascha-maaltijd viert, pakt Hij brood en wijn en zegt: dit is mijn lichaam, dit is mijn bloed. Hij vervangt het Pascha-lam niet, Hij vervult het. Hij is het.
Wanneer Jezus dan hangt aan het kruis, lezen we in Johannes 19:30: "Toen Jezus dan de zure wijn genomen had, zei Hij: Het is volbracht! En Hij boog het hoofd en gaf de geest." Het Griekse woord "tetelestai", vertaald als "het is volbracht", is een term uit het handelsverkeer en betekende: volledig betaald. De schuld die wij niet konden dragen, verklaart Jezus met één woord afgedaan. In Mattheus 27:50 wordt deze dood nuchter en indrukwekkend beschreven: "Jezus riep nogmaals met luide stem en gaf de geest." Geen gefluister, geen slachtoffer dat uitgeput wegglijdt, maar een koninklijke overgave.
Maar als het verhaal daar zou eindigen, bleef Pasen een tragedie. Paulus vat het hart van het evangelie samen in 1 Korinthe 15:3-4: "Dat Christus gestorven is voor onze zonden, overeenkomstig de Schriften, en dat Hij begraven is, en dat Hij opgewekt is op de derde dag, overeenkomstig de Schriften." Sterven, begraven, opgewekt. Vrijdag, zaterdag, zondag. Zonder de opstanding is Goede Vrijdag een nederlaag. Met de opstanding wordt het de grootste overwinning die ooit is behaald.
De engel bij het lege graf verwoordt het dan ook met een eenvoud die eeuwen later nog weerklinkt. Mattheus 28:6 noteert: "Hij is hier niet, want Hij is opgewekt, zoals Hij gezegd heeft. Kom, zie de plaats waar de Heere gelegen heeft." Het graf is leeg. De dood is verslagen. Pasen is geboren.
De rode draad door de Bijbel
Het bijbelse Pasen begint niet in Egypte en eindigt niet bij het lege graf. Het weeft zich door heel de Schrift heen, als een scharlakenrode draad.
Al in Genesis zie je de eerste contouren. Wanneer Adam en Eva vallen in de zonde, maakt God kleren van dierenhuiden om hen te bedekken. Dat betekent dat er al in Genesis 3 bloed vloeit, een dier sterft om een mens te bedekken. Even verder, in Genesis 22, klimt Abraham met zijn zoon Izak de berg Moria op. Izak draagt het hout waarop hij zelf geofferd zou worden, een beeld dat elke lezer van het evangelie het hart doet schrijnen. Op het laatste moment wijst God een ram aan, verstrikt in de struiken. Abraham noemt de plaats: "De Heere zal erin voorzien." Eeuwen later zal op dezelfde heuvelrug een andere Vader zijn geliefde Zoon niet sparen.
Dan komt Exodus, met het Pascha dat we al bespraken. Maar daarna wordt het beeld steeds rijker. In Leviticus wordt heel het offersysteem opgezet, bladzijde na bladzijde van stieren, bokken, lammeren en vogels, allemaal om één les in te prenten: zonder bloedstorting is er geen vergeving. Jesaja 53 schildert dan het meest aangrijpende portret van heel het Oude Testament: een lijdende knecht, die als een lam ter slachting wordt geleid, die onze ziekten gedragen heeft, die om onze overtredingen is verwond. Wie Jesaja 53 leest, kan niet anders dan vooruit kijken naar Golgotha.
Alles in het Oude Testament leunt voorover, kijkend naar Christus.
De psalmen zingen ervan, soms zonder dat de dichter zelf besefte hoe ver vooruit hij keek. Psalm 22 begint met de kreet die Jezus aan het kruis zou herhalen: "Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?" En beschrijft dan nauwkeurig een kruisiging, honderden jaren voordat die executiemethode in Israël bekend was.
In de evangeliën komt alles samen. Jezus wordt niet toevallig gekruisigd tijdens Pesach. God is geen amateur-regisseur. Het Lam van God sterft op het moment dat door heel Jeruzalem lammeren geslacht worden voor het Pascha. De tempelgordijn scheurt van boven naar beneden; de scheiding tussen God en mens is weggenomen.
En zelfs in Openbaring, het laatste bijbelboek, zie je het beeld terugkomen. Johannes ziet in de hemel een Lam staan "als geslacht". Niet alleen een leeuw, niet alleen een koning op een troon, maar een geslacht Lam. In alle eeuwigheid blijft Pasen zichtbaar, het litteken dat God zelf heeft gekozen om te dragen. De rode draad eindigt niet; ze loopt door tot in de hemel.
Veelvoorkomende misverstanden
Rond Pasen zweven veel beelden en ideeën die niet uit de Bijbel komen, maar wel ons denken kleuren. Vier daarvan verdienen een eerlijke bespreking.
Het eerste misverstand is dat Pasen vooral een lenteviering is, een feest van nieuw leven en ontluikende natuur. Dit idee is populair in culturele kringen en soms ook in liberale theologie. Maar de Bijbel koppelt Pasen niet aan het seizoen. De vroege gelovigen vierden Pasen omdat Jezus was opgestaan, niet omdat de krokussen bloeiden. Wanneer je Pasen reduceert tot een lentefeest, verlies je het hart ervan: de concrete, lichamelijke opstanding van Jezus Christus uit een echt graf.
Het tweede misverstand is dat Goede Vrijdag een trieste dag is en Paaszondag de blije ommekeer. Alsof Jezus op Vrijdag verliest en op Zondag wint. De Bijbel zegt iets anders. Goede Vrijdag heet "goed" omdat op die dag de overwinning werd behaald. Jezus zei zelf: "Het is volbracht." Niet: ik heb gefaald, misschien lukt het zondag wel. De opstanding is de bevestiging van wat op Vrijdag gebeurde, niet de reparatie ervan. Vrijdag en zondag zijn één onlosmakelijke daad van God.
Het derde misverstand is dat Jezus eigenlijk alleen "geestelijk" of "in de harten van de discipelen" is opgestaan. Deze gedachte, populair geworden in de twintigste eeuw, probeert het geloof acceptabel te maken voor een modern wereldbeeld. Maar Paulus is in 1 Korinthe 15 glashelder: als Christus niet is opgewekt, is onze prediking leeg en ons geloof zinloos. Mattheus 28:6, "Hij is hier niet", gaat over een leeg graf, niet over een vaag gevoel. Thomas mocht zijn vinger in de littekens leggen. De vrouwen pakten Jezus bij de voeten. De opstanding is lichamelijk, historisch, verifieerbaar. Of ze is helemaal niet.
Het vierde misverstand is dat Pasen alleen gaat over "wat Jezus voor mij heeft gedaan", een persoonlijke zaak tussen mij en God. Natuurlijk is het persoonlijk, maar het is nooit alleen individueel. In 1 Petrus 1:3 lezen we: "Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig Zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop door de opstanding van Jezus Christus uit de doden." Petrus spreekt in de wij-vorm. Pasen schept een volk, een familie, een nieuwe mensheid die rond het opgestane Lam samenkomt. Wie Pasen privatiseert, maakt het kleiner dan het is.
Praktische uitwerking voor vandaag
Wat betekent dit alles voor een maandagochtend in november, als Pasen al maanden geleden is en de koffie koud wordt op je bureau? Meer dan je denkt.
Pasen betekent allereerst dat je schuld werkelijk weg is. Niet verdoezeld, niet door de vingers gezien, niet "we doen alsof het er niet is". Betaald. Volbracht. Dat verandert hoe je met jezelf omgaat als je 's nachts wakker ligt met een lijst van dingen die je verkeerd hebt gedaan. Je mag niet alleen gelovig uitspreken dat God vergeeft, je mag ook geloven dat de prijs daadwerkelijk is voldaan. Dat verandert ook hoe je met anderen omgaat die jou iets hebben aangedaan. Als God zo veel heeft vergeven, kun jij dan die ene collega blijven haten?
Pasen betekent ten tweede dat de dood niet het laatste woord heeft. Dit raakt elk gezin dat een lege stoel kent aan de kersttafel. Elk mens dat ouder wordt en voelt dat het lichaam niet meer meewerkt. Elke moeder die rouwt om een kind. Omdat Jezus is opgestaan, is het graf voor wie Hem toebehoort geen eindstation maar een doorgang. Dat is geen vroom cliché; het is de harde kern van het christelijk geloof, waar generaties martelaren voor zijn gestorven.
Pasen betekent ten derde dat je leven nu al kan veranderen. Paulus schrijft in Romeinen 6 dat we met Christus zijn opgestaan, zodat we in een nieuw leven zouden wandelen. Dat betekent concreet dat die verslaving die je in zijn greep houdt niet meer de baas hoeft te zijn. Dat de bitterheid die je al jaren meesleept niet voor altijd aan je vast hoeft te zitten. Dat je identiteit niet bepaald wordt door je mislukkingen, je bankrekening of hoe anderen over je denken, maar door Hem die stierf en opstond voor jou.
En Pasen betekent tenslotte dat je kunt leven met hoop. Niet een vage hoop dat het misschien allemaal goed komt, maar een "levende hoop" zoals Petrus het noemt, geworteld in een historisch feit. De wereld mag in brand lijken te staan, je persoonlijke leven mag chaotisch zijn, maar het graf is leeg. Dat is niet veranderd. Dat verandert nooit.
De Spiegel
Nu even recht voor zijn raap. Je kunt dit hele artikel lezen, instemmend knikken, en morgen weer verdergaan alsof er niets gebeurd is. Dat gebeurt dagelijks met Pasen. Mensen weten alles over het kruis en voelen er niets bij. Mensen vieren Pasen elk jaar en zijn er innerlijk niet door geraakt.
Dus laten we eerlijk zijn. Waar in je leven houd je God op afstand van je kruis? Welk gebied heb je nooit onder de werking van het bloed van Christus gebracht? Is het je bankrekening, waar je stilletjes nog steeds de baas wil blijven? Is het je huwelijk, waar je weigert als eerste te vergeven? Is het die boosheid op je vader of moeder die je al dertig jaar met je meedraagt? Is het die ene gewoonte waar je 's avonds laat naar grijpt en waar niemand van weet?
Pasen betekent dat Jezus niet alleen stierf voor "het keurige deel" van jouw leven. Hij stierf voor het hele mens, inclusief de hoeken waar je zelf niet durft te kijken. Hij stond ook op voor dat hele mens. De opstanding is niet alleen een belofte voor na je dood; het is een kracht die vandaag door jouw leven kan werken.
Het lege graf wil geen toeschouwers, maar wandelgenoten.
Misschien is Pasen voor jou altijd een feest geweest dat je van een afstand bekijkt. Je weet dat Jezus is gestorven en opgestaan, maar je hebt nooit echt gezegd: Heer, ik heb U nodig. Vandaag kan die dag zijn. Niet door een formule uit te spreken, maar door je hart werkelijk open te doen voor Hem die voor jou alles heeft volbracht. Het bloed aan de deurpost werkte alleen als het aangebracht werd. Zo is het nog steeds.
Voor kinderen uitgelegd
Pasen uitleggen aan kinderen vraagt om helderheid, niet om kinderachtigheid. Kinderen begrijpen meer dan we denken, maar ze hebben wel beelden en verhalen nodig, geen theologische termen.
Voor jonge kinderen werkt het verhaal van het Pascha in Egypte vaak heel goed als opstapje. Vertel over de nacht dat God zijn volk redde, over het bloed aan de deurpost, over het lam dat stierf zodat de kinderen van Israël mochten leven. Leg dan uit dat Jezus het echte Lam is. Hij stierf aan het kruis zodat wij, als we bij Hem horen, altijd veilig zijn bij God. En na drie dagen leefde Jezus weer. Het graf was leeg. Daarom vieren we Pasen.
Voor oudere kinderen kun je dieper ingaan op het "waarom". Waarom moest Jezus sterven? Omdat zonde echt serieus is bij God, en omdat Hij ons zo lief heeft dat Hij zelf de prijs wilde betalen. De opstanding laat zien dat God sterker is dan de dood, en dat iedereen die bij Jezus hoort ook eens zal opstaan.
Op Doorgroeien.nl vind je specifieke kinderuitleg over Pasen voor verschillende leeftijden: eenvoudige verhalen voor peuters van drie tot zes jaar, uitgewerkte uitleg voor de basisschoolleeftijd van zeven tot twaalf, en verdiepende gesprekken voor tieners vanaf twaalf. Zo kan elk kind, op zijn of haar niveau, ontdekken wat Pasen werkelijk betekent.
Veelgestelde vragen
Wat betekent Pasen volgens de Bijbel?
Pasen is in de Bijbel het feest dat herdenkt dat Jezus Christus is gestorven voor onze zonden en op de derde dag is opgestaan uit de dood. De naam komt van het Joodse Pascha, dat herdacht dat God zijn volk uitleidde uit Egypte via het bloed van een lam. Jezus is volgens de Bijbel het ware Paaslam, wiens dood en opstanding ons bevrijden van de slavernij van zonde en dood. Pasen is daarom niet in de eerste plaats een lentefeest, maar het centrale verlossingsfeest van het christelijk geloof.
Waarom heet Goede Vrijdag "goed" als Jezus toen stierf?
Goede Vrijdag heet "goed" omdat op die dag de grootste overwinning in de geschiedenis werd behaald, hoewel het uiterlijk op een nederlaag leek. Door zijn sterven voldeed Jezus volledig aan de prijs voor onze zonden, zoals Hij zelf uitriep in Johannes 19:30: "Het is volbracht." Vanuit menselijk oogpunt is het een tragische dag, maar vanuit Gods verlossingsplan is het de dag waarop verzoening werd bewerkt tussen God en mens. Daarom noemen christenen door de eeuwen heen deze vrijdag "goed", niet ondanks maar vanwege het kruis.
Wat is het verschil tussen het Joodse Pascha en het christelijke Pasen?
Het Joodse Pascha, Pesach, viert de bevrijding van Israël uit de slavernij in Egypte, zoals beschreven in Exodus 12. Het bloed van een lam aan de deurposten redde de eerstgeborenen van de dood. Het christelijke Pasen viert dat Jezus Christus het ultieme Paaslam is, wiens bloed ons redt van de eeuwige dood door onze zonden. De twee feesten zijn innig met elkaar verbonden; Jezus stierf zelfs tijdens de Pascha-week. Christenen zien het Pascha als voorafbeelding en Pasen als vervulling van hetzelfde reddingsplan van God.
Is Jezus echt lichamelijk opgestaan uit de dood?
Ja, volgens het consistente getuigenis van de hele Bijbel is Jezus lichamelijk, historisch en verifieerbaar opgestaan. Mattheus 28:6 spreekt over een leeg graf dat door getuigen is bekeken. Jezus at vis met zijn discipelen, liet zijn littekens zien aan Thomas, en verscheen aan meer dan vijfhonderd mensen tegelijk volgens 1 Korinthe 15. Een "geestelijke" of symbolische opstanding is niet wat de Bijbel leert en zou het hele christelijke geloof zinloos maken, zoals Paulus zelf benadrukt. De opstanding is de fundamentele feitelijke claim waarop het christendom staat of valt.
Wat betekent "Het is volbracht" uit Johannes 19:30?
De woorden "Het is volbracht" vertalen het Griekse "tetelestai", een term die werd gebruikt in handelstransacties en die "volledig betaald" betekende. Jezus verklaart dat de schuld voor onze zonden volledig is afgedaan, dat er niets meer bij hoeft, dat de verlossing compleet is. Het is geen uiting van opluchting dat zijn lijden voorbij is, maar een koninklijke verklaring van voltooiing. Alles wat nodig was voor onze redding, is op dat moment gedaan. Daarom hoeven wij niets toe te voegen aan het verlossingswerk van Christus; we mogen het alleen in geloof ontvangen.
Waarom moest Jezus sterven voor onze zonden?
Omdat God heilig en rechtvaardig is, kan Hij zonde niet simpelweg negeren alsof die niet bestaat. Zonde moet behandeld worden, en de bijbelse realiteit is dat de prijs van zonde de dood is. Door heel het Oude Testament laat God zien dat vergeving komt door een onschuldig offer dat in de plaats sterft. Jezus, als God zelf in mensengedaante, kon als enige die prijs volledig betalen. Hij stierf niet omdat God wreed is, maar omdat God zo liefdevol én zo rechtvaardig is dat Hij zelf de weg vrijmaakte, in plaats van ons eeuwig schuldig te laten.
Hoe weet ik zeker dat Pasen echt gebeurd is?
De historische betrouwbaarheid van Pasen rust op meerdere pijlers: ooggetuigen die bereid waren te sterven voor hun getuigenis, een leeg graf dat zelfs door tegenstanders niet werd ontkend, de plotselinge groei van de vroege kerk in dezelfde stad waar Jezus was gekruisigd, en de verandering in mensen zoals Paulus en Jakobus die eerst sceptici waren. Daarnaast is er het persoonlijke getuigenis van miljoenen gelovigen door de eeuwen heen. Volledige zekerheid komt echter niet alleen door bewijzen, maar door de Heilige Geest die ons hart overtuigt wanneer we eerlijk tot God komen met onze vragen.
Wat is de betekenis van het lam in de Bijbel rond Pasen?
Het lam is in de hele Bijbel een centraal beeld van onschuldig lijden en plaatsvervangend offer. In Exodus 12 wordt het Paaslam geslacht en het bloed aan de deurposten gestreken. In het offersysteem van Leviticus staan lammeren centraal. Jesaja 53 beschrijft de Messias als een lam dat ter slachting wordt geleid. Johannes de Doper wijst naar Jezus en zegt: "Zie het Lam van God." En in Openbaring staat in de hemel een Lam "als geslacht". Jezus is de vervulling van alle lam-beelden; Hij is het ene offer dat alle andere offers overbodig maakt.
Wat betekent 1 Petrus 1:3 over de levende hoop?
In 1 Petrus 1:3 schrijft Petrus dat wij door de opstanding van Jezus Christus "opnieuw geboren" zijn tot een "levende hoop". Dit betekent dat christelijke hoop geen vaag optimisme is, maar geworteld in een concreet historisch feit: Jezus leeft. Omdat Hij is opgestaan, hebben wij de zekerheid dat ook wij zullen leven. Deze hoop is "levend" omdat zij voedt, draagt en groeit, zelfs te midden van lijden. Zij geeft richting aan ons dagelijks leven en kracht om vol te houden, in de wetenschap dat ons leven uitloopt op eeuwige gemeenschap met de opgestane Heer.
Waarom valt Pasen elk jaar op een andere datum?
Pasen wordt gevierd op de eerste zondag na de eerste volle maan na het begin van de lente, een berekening die teruggaat op het concilie van Nicea in het jaar 325. Deze methode houdt verband met de Joodse Pascha-datum, die ook met de maankalender werkt. Jezus stierf immers tijdens Pascha. Omdat de maankalender niet synchroon loopt met onze zonnekalender, verschuift de datum van Pasen jaarlijks. De vaste dag is wel altijd zondag, de dag van de opstanding, die vanaf het begin door de kerk werd gevierd als "de dag des Heeren".
Wat is het verband tussen Pasen en de doop?
Paulus legt in Romeinen 6 een diep verband tussen Pasen en de doop. In de doop worden wij symbolisch begraven met Christus en opgewekt tot een nieuw leven. De doop is dus geen leeg ritueel, maar een zichtbare uitbeelding van wat Pasen in ons bewerkt: sterven aan het oude leven en opstaan tot een nieuw leven in Christus. Daarom werden in de vroege kerk mensen vaak gedoopt juist in de Paasnacht. Pasen en doop vertellen hetzelfde verhaal: dood en opstanding, einde en nieuw begin, oude mens en nieuwe schepping.
Moeten christenen Pasen vieren?
De Bijbel geeft nergens een expliciet gebod om Pasen op een specifieke dag te vieren, maar vanaf het begin heeft de kerk de opstanding van Christus centraal gesteld, elke zondag en bijzonder jaarlijks. Het vieren van Pasen is dus een gezonde en bijbelse traditie, zolang het hart ervan niet verloren gaat in uiterlijkheden. Belangrijker dan de datum is dat wij werkelijk leven vanuit de dood en opstanding van Christus. Een christen die elke dag leeft vanuit Pasen vervult de intentie dieper dan iemand die alleen op één zondag per jaar aan het kruis en de opstanding denkt.
Tot slot
Pasen is geen voorjaarsfeest en geen opgepoetst religieus ritueel. Pasen is het hart van alles wat de Bijbel vertelt: een God die zijn volk uitleidt, eerst uit Egypte, uiteindelijk uit de dood. Vanaf het bloed op de deurposten in Exodus tot het geslachte Lam in Openbaring is het één doorlopend verhaal, één handeling van God in meerdere bedrijven. Goede Vrijdag en Paaszondag horen onlosmakelijk bij elkaar. Zonder Vrijdag geen betaling, zonder zondag geen bevestiging. Samen vormen zij de kern van het evangelie: Christus is gestorven voor onze zonden en opgewekt tot onze rechtvaardiging.
Wanneer je verder wilt studeren, lees dan Exodus 12 en Johannes 19 naast elkaar. Lees Jesaja 53 en 1 Korinthe 15 in één adem. En lees vooral de evangelieverhalen van de opstanding langzaam door, met de vraag: wat zou het veranderen als dit echt is gebeurd? Want als het echt is gebeurd, en dat is het, dan is er geen enkel gebied in je leven dat niet onder de werking van Pasen mag komen. Het graf is leeg. Hij leeft. En wie Hem toebehoort, leeft met Hem mee, nu en in eeuwigheid.